บทที่ 847

“เลิกเสแสร้งได้แล้ว เธอมีลูกไม่ได้อีกแล้ว” เจย์เปิดโปงการแสดงของเธอ

แองเจลีนมองเขาด้วยความประหลาดใจ จู่ ๆ เธอก็นึกถึงตอนที่เธอถูกพ่อและลูกสาวคู่หูตระกูลเบลทำร้าย มดลูกของเธอได้รับความเสียหายและเธอสูญเสียศักยภาพที่จะมีลูก

“งั้น… ทำไมฉันถึงอ้วกล่ะ?” แองเจลีนสับสน

เจย์มองดูความจริงจังในสายจาของเธอ และรู้สึกได้ถึงหัวใจของเขาบีบคั้น

ผู้หญิงคนนี้ดูไม่เหมือนว่าเธอโกหก

เขาส่งข้อความหาฟินน์ ‘พาหมอสูตินรีแพทย์มาเดี๋ยวนี้’

แองเจลีนยังคงอาเจียน ตอนนี้ เธอกำลังนอนลงบนเตียงอย่างสิ้นหวัง หน้าของเธอดูบางและซีด ดูซีดเผือด

“มันเป็นมะเร็งใช่ไหม?”

“มะเร็งลำไส้?”

“มะเร็งกระเพาะอาหาร?”

เธอเริ่มคิดมาก

“ไม่นะ ทำไมความรู้สึกนี้เหมือนกับตอนที่ฉันมีเจนสันและลูก ๆ ล่ะ?”

…

เจย์ขมวดคิ้วก่อนที่จะหันหลังจากไป

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็เดินเข้ามาพร้อมกับบ๊วยเปรี้ยวแพ็คหนึ่ง

เขาโดยมันให้กับเธอและพูดว่า “กินเท่าที่จะเป็น”

เมื่อแองเจลีนเห็นบ๊วยเปรี้ยว ตาของเธอจึงเป็นประกายขึ้น

“ขอบคุณ”

เธอลุกขึ้นนั่งและเปิดห่อนั้น หลังจากนั้น เธอจึงเริ่มกินบ๊วย

เจย์ดูขณะที่เธอกินบ๊วยนั่นคำต่อคำอย่างรวดเร็ว มีนัยของความสับสนในแววตาของเขา

ผู้หญิงคนนี้ไม่ชอบของหมักดองและของเปรี้ยวพวกนี้มาก่อน!

หลังที่แองเจลีนกินบ๊วย เธอไม่คลื่นไส้เหมือนก่อนหน้านี้