บทที่ 855

“แผนการขายของเธอคือการขายให้กับคนทำงานที่เดือดร้อนงั้นเหรอ?”

แองเจลีน “...”

“แผนนี้ไม่ใช่ว่าควรเป็นตัวอย่างสำหรับเราให้เห็นว่าใครคือผู้ที่มีอำนาจเหนือความเป็นความตายขององค์กรเซเวียร์หรอกเหรอ?” เจย์ถามราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่

แองเจลีนถึงกับพูดไม่ออก

เจย์มองเธออย่างนิ่งเฉย เมื่อเห็นเธอขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด เขาก็ตระหนักอีกครั้งได้ว่าความต้องการที่จะชนะของเขานั้นมากเกินไป

ดังนั้นเขาจึงถูกกระตุกด้วยความสำนึกผิดและเปลี่ยนบทสนทนาทันที “ฉันได้ยินมาว่าเธอกำลังหาทางออกไปจากที่นี่เมื่อตอนกลางวันเหรอ?”

เขาเองก็กลัวว่าเธอจะเบื่อเกินไปเช่นกัน

แองเจลีนต้องการหนีออกไปเมื่อตอนกลางวัน แต่เธอได้เปลี่ยนความคิดแล้ว เหตุผลเดียวที่เธอต้องการออกไปจากที่นี่เป็นเพราะเธอต้องการไปส่งเสริมสินค้าขององค์การเซเวียร์เท่านั้น

แทนที่จะวิ่งไปรอบ ๆ และร้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น มันจะเป็นการดีกว่าถ้าเธอจะตอบแทนผู้สนับสนุนทางการเงินอยู่ที่นี่… เธอจะตามตื๊อเจย์ด้วยการแนะนำสินค้าขององค์กรเซเวียร์อย่างกระตือรือร้นทุกวัน เมื่อเขาเริ่มเบื่อหน่ายเธอ เขาจะได้ปล่อยเธอไปหรือไม่ก็ยอมรับข้อเสนอทางการขายของเธอ

นี่เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ทำไมเธอจะไม่ดีใจกับมันกันล่ะ?

แองเจลีนหยิบแผนการขายของเธอขึ้นมา และฉีกออกเป็นชิ้น ๆ

ในเมื่อผู้สนันสนุนเจย์ดูถูกแผนของเธอ แผนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป

“เธอทำอะไรน่ะ?” เจย์ขมวดคิ้ว

แองเจลีนเอย “นายพูดได้ถูกต้อง ผู้รับฟังของฉันคือนายทุนที่โหดร้ายและโลภมากเช่นนาย เพราะงั้นฉันไม่สามารถคิดเล็กคิดน้อยได้ ฉันจะคิดแผนใหม่”

เธอยิ้มออกมาทันที เผยให้เห็นฟันกระต่ายสีขาวเรียงกันเป็นแถว

เหตุใดเจย์จะต้องปล่อยให้แองเจลีนทำงานหนักขนาดนี้กันล่ะ? “ทำไมต้องทำให้ยุ่งยากด้วย? ฉันอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว เธอเพียงแค่บอกแผนของเธอมาก็พอ”

แววตาของแองเจลีนเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันชาญฉลาด “ได้เลย”

ทันใดนั้นเอง เจย์ก็รู้สึกตัวได้ว่าเขาโดนผู้หญิงคนนี้หลอกอีกแล้ว

เขาเพิ่งจะให้โอกาสเธอโดยไม่รู้ตัว

“คืนนี้ก็ดึกมากแล้ว ค่อยเริ่มทำมันพรุ่งนี้แล้วกัน” เขาไม่ต้องการรบกวนเวลานอนของเธอ