บทที่ 856

เจย์มองใบหน้าที่แสนหงุดหงิดของเธอ เขาหยิบสมุดจดนั้นกลับมาและมองมันอย่างละเอียด

เอ่อ แม้ว่าเขาจะคิดว่าปริมาณนี้มากไปหน่อย อย่างไรก็ตาม คนที่รูปร่างสูงใหญ่เช่นเขาเองก็ไม่สามารถกินอาหารปริมาณขนาดนี้ได้

แองเจลีนพูดอย่างฉุนเฉียว “ยังไงก็เถอะ ฉันจะไม่กินเยอะขนาดนี้”

เธอแสดงท่าทางสลดใจและสิ้นหวัง

เมื่อเจย์ได้เห็น เขาทำได้เพียงแค่ประนีประนอม “กินข้าวเช้าก่อน”

แองเจลีนมองดูนมถั่วเหลืองในมือ “ฉันอยากกินนมถั่วเหลือง”

“ฉันดื่มไปแล้ว” เขาตอบ

“ก่อนหน้านี้เราไม่ได้จูบกันมาหลายครั้งแล้วหรอกเหรอ? ฉันไม่ถือสาหรอก” แองเจลีนกล่าว

เจย์ “...”

เจย์ดันแก้วนมถั่วเหลืองให้เธอ ในขณะที่แองเจลีนก็ส่งแก้วนมแพะให้กับเขา

แองเจลีนมัวแต่คิดถึงการนำเสนอแผนงานให้กับเขา เพราะเช่นนี้ เธอจึงได้ดื่มนมถั่วเหลืองหมดอย่างรวดเร็วภายในอึกเดียว แล้วเธอก็พูดอย่างจริงใจกับเจย์ว่า “ท่านอาเรส ฉันสามารถนำเสนอแผนงานให้กับนายตอนนี้ได้เลยไหม?”

เจย์เหลือบมองสเต็กที่ยังไม่ได้แตะบนจานของเธอด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“เราจะคุยกันหลังมื้อเช้า”

แองเจลีนโกรธอย่างมาก

จากนั้นเธอก็ตักสเต็กเข้าปาก แต่ก่อนที่เธอจะตักทุกอย่างเสร็จ เจย์ก็กินเสร็จแล้ว

เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะไป เธอก็รีบไปคว้ารถเข็นของเขา “ท่านอาเรส นายสัญญากับฉันแล้วว่านายจะใช้เวลาที่จะฟังการนำเสนอของฉันวันนี้”

ในขณะนั้นเอง ฟินน์ก็เดินเข้ามาและกระซิบคำพูดบางคำที่หูของเจย์

สีหน้าของเจย์ซีดลงทันที

“แองเจลีน ฉันจะกลับมาฟังการนำเสนอของเธอทีหลัง” เขากล่าว

อย่างไรก็ตาม แองเจลีนยังคงไม่ยอมปล่อยเขา เธอขอร้อง “ท่าอาเรส ทั้งภรรยา เด็ก ๆ ผู้ปกครองของพนักงานในองค์กรเซเวียร์กำลังรอฉันให้ช่วยพวกเขาอยู่”