บทที่ 866

ในอดีต เธอคงจะพูดแค่ว่าที่เธออารมณ์เสียเป็นเพราะเขาตามใจเธอ อารมณ์เสียนี่กลายเป็นเรื่องปกติในตอนนี้แล้วงั้นเหรอ?

เธอจะทิ้งอดีตของพวกเขาจริง ๆ ใช่ไหม?

ฟินนขึ้นมายังชั้นบนและพูดว่า “ท่านประธานอาเรส รถพร้อมแล้วครับ”

เจย์พยักหน้า “ไปกันเถอะ”

แองเจลีน เซเวียร์กล่าวอย่างเยือกเย็นว่า “ท่านอาเรส ได้โปรดหยุดเถอะ”

เธอปฏิเสธที่จะให้เขาไปส่งเธอ

เจย์จ้องเธออย่างชั่วร้าย “เธอจะเอาแบบนี้ใช่ไหม?”

แองเจลีนกล่าว “ฉันจะจำสัญญาของฉันกับท่านอาเรส ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ท่านอาเรสต้องการอะไรในเรื่องนั้น ฉันจะพร้อม แต่ในเวลาอื่น ๆ ฉันหวังว่าเราจะมีเวลาส่วนตัวบ้าง!”

“แองเจลีน เซเวียร์”

จู่ ๆ เจย์ก็พูดอย่างโกรธเคือง “ฉันไม่มีอะไรจะสารภาพ สิ่งที่เรียกว่าความยากลำบากที่พูดไม่ได้พวกนั้นก็เป็นแค่การคาดเดาของเธอ และ-”

ปากบาง ๆ ของเจย์ก็ยกขึ้น และหลังจากที่ได้พูดและทำไปหมดแล้ว เขาจึงพูดคำพูดที่โหดร้ายที่ซ่อนอยู่ในใจของเขาออกมา

“วิธีที่เธอทดสอบความรักของเราเมื่อคืนก่อนมันหยาบคาย เธอต้องรู้ว่าผู้ชายแตกต่างจากผู้หญิงนะ ผู้ชายสามารถแยกเซ็กส์ออกจากความรักได้ แต่ผู้หญิงไม่ พูดให้ตรงคือ เธอแยกไม่ได้”

ดูเหมือนว่าเขากำลังเยาะเย้ยกับความไร้ความสามารถของเธอด้วยประโยคสุดท้ายนั่น

แองเจลีนหน้าซีดและจู่ ๆ ร่างกายของเธอก็สั่นราวกับว่าวิญญาณได้ออกจากร่างของเธอ

หลังจากนั้น เธอยกกระเป๋าเสื้อผ้าและเดินไปที่บันได

เจย์มองแผ่นหลังของเธอจนกระทั่งเธอหายลับจากสายตาของเขาไป ใบหน้าที่เย็นชาของเขาจึงถูกถอดออกจากหน้ากากในที่สุด

เขาได้ยินเสียงแตรรถไกลออกไป หลังจากนั้น เขาขึ้นรถเข็นในทันทีและเข็นตัวเองไปที่หน้าต่าง

“แองเจลีน!” เขาร้องไห้ฟูมฟายออกมา

“ฉันขอโทษ” ช่วงเวลาต่อมา เขาก็ทรุดลงบนพื้น