บทที่ 867

คุณนายเซเวียร์ยิ้มและพยักหน้าอยู่ข้าง ๆ เธอ เห็นได้ว่าเธอชอบเชอร์ลี่ย์เอามาก ๆ

แอนเปล่งเสียงทางจมูกอย่างดูถูก “ลูกสาวของสามัญชนคนนี้จะเทียบกับลูกสาวของตระกูลเศรษฐีได้ยังไง?”

แองเจลีนมีท่าทีที่ผิดหวัง “ฉันจะถือคำพูดแย่ ๆ ของคุณอาเป็นสำคัญ ลูกสะใภ้ของตระกูลเซเวียร์ของเราควรถูกปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน วันนี้ฉันจะให้ 2 หมื่นล้านสำหรับงานแต่งงานของเซธ เมื่อตระกูลเซเวียร์ไม่ขายหน้าอีกต่อไป ฉันจะชดเชยให้กับเซย์นและเชอร์ลี่ย์เป็นเงินหนึ่งหมื่นล้านสำหรับงานของพวกเขา เมื่อเวลามาถึง คุณอาก็หยุดไม่ได้”

ทันใดนั้น แอนก็หรี่ตาพร้อมกับหัวเราะ “2 หมื่นล้านเลยเหรอ? โอ้ นั่นมันเป็นสองเท่าของสิ่งที่ตระกูลไททัสกำลังเรียกมา ตอนนี้ เซธของฉันจะไม่ถูกวิจารณ์และจะไม่มีใครพูดวาเขากำลังเกาะผู้หญิงกิน”

หล่อนเปลี่ยนท่าทีเป็นประจบสอพลอในทันทีและมองแองเจลีน “ตามที่นายหญิงบอกเลยค่ะ”

แองเจลีนให้คำมั่นต่อเรื่องของเชอร์ลี่ย์และพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “พี่สะใภ้คะ ไม่ต้องห่วงนะ ตระกูลเซเวียร์ของเราจะชดเชยให้กับพี่ด้วยงานแต่งงานที่งดงามอย่างแน่นอน”

เชอร์ลี่ย์รู้สึกน้ำตาไหล “แองเจลีน เธอไม่ควรทำให้ตัวเองลำบากนะ”

แองเจลีนยิ้มและพยักหน้า “ค่ะ”

ร่างกายที่ตั้งท้องทำให้ใครคนหนึ่งรู้สึกเหนื่อยได้ง่าย

แองเจลีนคุยกับพวกเขาเล็กน้อยก่อนที่จะกลับไปที่ห้องนอนเพื่อพักผ่อน ในช่วงบ่าย เด็กน้อยน่ารักทั้งหลายก็กลับมาจากโรงเรียน

เจนสันที่กำลังถือใบประกาศรับเข้าเรียนพิเศษฉบับหนึ่งในมือของเขา เดินเข้าไปในห้องของแองเจลีน

“คุณแม่”

เจนสันยื่นใบประกาศรับเข้าเรียนให้กับคุณแม่ “ดูสิฮะ”

แองเจลีนมองที่ใบประกาศรับเข้าเรียนที่ติดตราของมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลก เธอตกตะลึงงัน

“สถาบันเยาชนในตำนานงั้นเหรอ?”

หลังจากนั้น เธอจึงกอดเจนสัน “เจนส์ ลูกน่าทึ่งมาก! นี่เป็นมหาวิทยาลัยที่ลึกลับและและดีที่สุดในโลกเลยนะ มันยังกล่าวอีกว่าพวกเขาจะรับเด็กนักเรียนที่มีพรสวรรค์เท่านั้น!”

หลังจากช่วงเวลาแห่งความสุขสั้น ๆ แองเจลีนนิ่งในทันที

“ไม่มีทาง ไม่มีทาง ลูกยังเด็กมาก ลูกจะทิ้งคุณพ่อกับคุณแม่ได้ยังไง?” แองเจลีนปฏิเสธอย่างเฉียบขาดมาก

อย่างไรก็ตาม เจนสันก็พูดว่า “คุณแม่ ผมอยากไป”

“ทำไมล่ะลูก?” แองเจลีนรู้สึกขุ่นเคืองเล็กน้อย