บทที่ 898

แองเจลีนหยุดโจเซฟินอย่างอ่อนแอ “โจเซฟิน อย่าทำให้มันยุ่งยากสำหรับเขา เขากำลังช่วยฉัน”

ในตอนนั้นโจเซฟินก็หยุดชกโคลและเชิญเขาเข้าไปในบ้านอย่างสงสัย

“เข้ามาสิ”

โคลวางแองเจลีนลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง เหลือบมองไปที่ที่แคบ ๆ เขาขมวดคิ้วและอดไม่ได้ที่จะเยาะเยาะเย้ยโจเซฟิน “อาศัยอยู่ในที่เล็ก ๆ แบบนี้ คุณเป็นหอยทากหรือไง?”

โจเซฟินกลอกตาอย่างโหดเหี้ยม

โคลตกใจมากกับสายตาที่เฉียบคมจนเขาแทบจะเป็นลมเล็กน้อย

ทำไมผู้หญิงที่เกี่ยวข้องกับเจย์ถึงรังแกเขาเหมือนเป็นแมวป่วยให้ทุก ๆ ครั้งที่เจอล่ะ?

ความเหินห่างที่น่าจับใจของเจย์ก็เหมือนกับโคลนถล่มในแนวโน้มของชีวิตของการเสพสุรา ดูเหมือนว่าสาว ๆ ที่เขาพร่ำสอนคงจะไม่สนใจเขาอีกแล้ว ชายผู้มีเงินเป็นกอง

“นายช่วยออกไปตอนนี้ได้ไหม?” โจเซย์ฟินเริ่มสั่งให้เขาบอกลาเพื่อที่จะกำจัดเขา

โคลตกใจเล็กน้อย

โจเซฟินพูดอีกครั้งว่า “ฉันอยากจะช่วยพี่แองเจลีนเปลี่ยนเสื้อผ้า และอย่างที่นายเห็น ไม่มีที่ว่างให้ปิดบังเราจากการมองเห็นของนายในบ้านหอยทากนี้ได้”

โคออกไปอย่างขายหน้า

ทันทีที่เท้าหน้าของเขาเดินออกไป เขาก็ได้ยินเสียงประตูกำลังถูกล็อค

สีหน้าของโคลดูน่าเกลียดราวกับว่าเขากินมูลไปหนึ่งปอนด์

โจเซฟินเทน้ำร้อนให้กับแองเจลีนแก้วหนึ่งและยกมันขึ้นให้แองเจลีนจิบ

มันคงจะไม่เป็นไรถ้าโจเซฟินไม่ถาม แต่เมื่อเธอทำเช่นนั้น แองเจลีนก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดต่อมน้ำตาออกมา

“โจเซฟิน พี่ชายของเธอ...เขาโหดร้ายมาก เขาแอบวางยาฉันและกำจัดลูกของเรา” มือของแองเจลีนลูบท้องที่ว่างเปล่าขณะที่แววตาที่เปียกปอนเริ่มว่างเปล่าและไร้ชีวิตชีวา

โจเซฟินแข็งทื่อ แก้วในมือของเธอก็หลุดลงบนพื้น แตกออกเป็นชิ้น ๆ