บทที่ 899

สวนบันทึกรัก

เจย์มองบริษัทขนย้ายย้ายของของเขาด้วยท่าทีที่เฉยเมยขณะที่เขานั่งอยู่กลางห้องนั่งเล่น

พนักงานของบริษัทขนย้ายจะเข้ามาแจกแจงกับเขาในบางครั้งเมื่อพวกเขาเจอบางอย่างที่พวกเขาไม่เข้าใจ “ท่านประธานอาเรสครับ ของใช้ในชีวิตประจำวันต้องย้ายออกไปด้วยไหมครับ?”

“กระถางดอกไม้ในร่มต้องย้ายด้วยไหมครับ?”

เจย์พูดว่า “ย้ายทุกอย่างที่เป็นของฉันออกจากบ้านหลังนี้”

เขาอยากจะทิ้งสวนบันทึกรักให้กับแองเจลีน เนื่องจากแองเจลีนเกลียดเขามาก ถ้าเธอเห็นของของเขา เธอคงจะ… เจย์ส่ายหน้าและยิ้มอย่างข่มขื่น เขาไม่กล้าที่จะคิดถึงสีหน้าที่เกลียดชังของแองเจลีน

เมื่อสวนบันทึกรักว่างเปล่า มันราวกับว่าไม่มีใครเคยอยู่ที่นี่

ร่องรอยของเจย์ได้หายไป

จากนั้นบริษัทขนย้ายก็ได้นำรถขนเฟอร์นิเจอร์จำนวนหนึ่งไปยังอสังหาริมทรัพย์ทัวร์มาลีน

รถโรลส์-รอยซ์ของเจย์ก็ปรากฏขึ้นที่ประตูของอสังหาริมทรัพย์ในหนึ่งชั่วโมงต่อมา

คุณท่านปู่อาเรสทราบถึงข่าวของการกลับมาของเจย์ สีหน้าของเขาที่มักจะไม่เปลี่ยนแม้ว่าในตอนที่ภูเขาเอฟเวอร์เรสถล่ม ได้แตกสลายเป็นชิ้น ๆ ในทันทีด้วยความสิ้นหวังที่ไม่เต็มใจ

“เจย์ ทำไมนายต้องทนทุกข์กับสิ่งนี้?”

เจย์เป็นจอมเผด็จการมาตั้งแต่เด็กและไม่มีใครเปลี่ยนการตัดสินใจของเขาได้

คุณท่านปู่อาเรสรู้ว่าเขาไม่สามารถเปลี่ยนโชคชะตาของเจย์ได้อีกต่อไป

เมื่อเจย์กลับมาและฟินน์ได้เข็นเขาเข้าสู่ประตูของหอท่าเรือหอมหวน เจย์ยืนอย่างอย่างสั่นเครือ

ฟินน์ยื่นมือออกไป อยากที่จะสนับสนุนเขา แต่เจย์ก็ปฏิเสธเขา

จากนั้นฟินน์ก็พูดด้วยท่าทีที่กังวล “ท่านประธานอาเรส ขาของคุณยังอยู่ในช่วงฟื้นตัวนะครับ ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟูบอกว่าคุณไม่ควรเร่งรีบเกินไป…”

ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจย์เผยท่าที่ที่ดื้อรั้น นั่นคือความคิดที่แกร่งกล้าที่สุดของราชาที่จะครองโลก

“ฉันต้องยืน” อาการชาและความอ่อนแรงที่ขาของเขารวมถึงความเจ็บแปลบจากฝ่าเท้าของเขาทำให้เหงื่อเย็น ๆ เกิดขึ้นบนหน้าผาก

ฟินน์มองไปที่ประธานอาเรส ในช่วงชีวิตอันสั้นนี้ เขาได้เรียนรู้หลายอย่างจากผู้ชายคนนั้น