บทที่ 902

ด้วยความเมาอย่างเต็มที่

เขายังคงเงียบและอดทนขณะที่โจเซฟินยังคงทุบหน้าอกของเขาต่อ

โจเซฟินทรุดตัวลงกับพื้นและจ้องไปในอากาศอย่างว่างเปล่าด้วยความเหนื่อยล้าและน้ำตาที่เหือดแห้ง

“โจซี่!” เซย์นส่งเสียงเรียกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

อย่างไรก็ตาม โจเซฟินดึงเทปกาวสองหน้าออกมาเพื่อปิดปากของเขาเท่านั้น

จากนั้นเธอยืนข้าง ๆ หัวเตียง เธอจ้องลงมาที่เซย์น เซเวียร์เหมือนกับนักล่าที่เจอเหยื่อ

“เซย์น เซเวียร์ ไอ้คนสารเลว” เธอถุยน้ำลาย

“นายทำลายชีวิตของฉัน ฉันจะตกหลุมรักนายไม่ได้อีกแล้วเพราะนายทำให้ฉันดูแย่สำหรับคนอื่น ฉันควรจะทำอะไรดีล่ะตอนนี้?”

โจเซฟินหันหลัง ยิ่งรู้สึกท้อแท้ในตอนที่เธอบ่น ดึงไวน์อีกขวดจากตู้เก็บไวน์ เธอเปิดมันออกและดื่มจากขวดโดยตรง

ชีวิตของโจเซฟินถลำลึกกับแอลกอฮอล์มากเกินไปโดยที่เธอไม่รู้ตัว

บางที่มันอาจจะเป็นคำคืนที่โดดเดี่ยวนับไม่ถ้วนที่มีแค่แอลกอฮอล์เท่านั้นที่ขจัดอาการนอนไม่หลับของเธอได้ ช้า ๆ แต่แน่นอน โจเซฟินกลายเป็นคนที่ใช้ชีวิตด้วยแอลกอฮอล์

ขวดแล้วขวดเล่าที่โจเซฟินกลืนมันลงไป ด้วยความหวังว่าแอลกอฮอล์จะขับความขุ่นเคืองที่เธอรู้สึกออกไป อนิจจา ความขุ่นเคืองมีแต่เพิ่มขึ้น กลายเป็นมดที่กัดทุกความคิดของเธอ ความไม่สบายใจคืออาการคันอย่างเหลืออดที่ด้านหลังของจิตใจเธอ

เธอเดินไปที่เตียง แววตาที่อันตรายที่เกิดจากความขุ่นเคืองของเธอส่องประกายในตาคู่สวยของเธอ

จากนั้นเธอฉีกเสื้อของเซย์นอย่างรุนแรง…

ความเจ็บปวดรวมกับความโกลาหลที่เป็นกระแสความคิดของเธอ

เมื่อมองไปที่ห้องที่รกรุงรัง เธอก็สะดุ้ง

เธอได้ทำผิดพลาดอย่างร้ายแรงด้วยการนอนกับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว