บทที่ 91

"วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะมาทะเลาะกับนาย เจย์ อาเรส ฉันต้องการช่วยลูกชายของฉัน" ในหัวของโรสกังวลแต่เรื่องความปลอดภัยของร็อบบี้น้อย เธอไม่มีพลังมากพอจะไปสนใจทะเลาะกับเจย์

เจย์กัดฟันกรอด ดวงตาของเขาแผดเผาไปด้วยความโกรธ "โรส ลอยล์ เธอเป็นคนแรกที่กล้าตีฉัน ฉันจะจำเรื่องนี้ไว้ และฉันจะสะสางเรื่องนี้หลังจากลูกของเธอปลอดภัย"

"เอาเหอะ" โรสกล่าวอย่างเหนื่อยหน่าย

โรสยอมเลิกทะเลาะกับเจย์เพราะพวกเธอมีเด็กน้อยที่ต้องช่วยเหลือ

เธอได้รับสายจากโจรลักพาตัวอีกครั้ง "ส่งเงินมาที่บัญชีธนาคาร..."

"เท่าไหร่?" โรสถาม

"สองร้อยล้าน!" โจรลักพาตัวเพิ่มเงินค่าไถ่เป็นสองเท่าจากเดิม

โรสไม่มีเงินมากขนาดนั้น เธอเพียงแค่มองไปที่โจเซฟินอย่างหมดหนทาง

ใบหน้าของโจเซฟินก็ดูอึดอัด บัตรที่พี่ชายเธอให้มานั้นมีวงเงินแค่หนึ่งร้อยล้าน เธอจะไปหาอีกครึ่งจากไหนมาจ่ายค่าไถ่?

โรสอ่านสีหน้าของโจเซฟินออก ทำให้เธอหมดหนทาง เธอไม่มีทางเลือกนอกจากการหันไปหาคนที่รวยที่สุดในหมู่พวกเธอ

"ท่านอาเรส คุณให้ฉันยืมเงินได้ไหม?" เธอกล่าว พร้อมกัดริมฝีปากตัวเอง ปากของเธอเลือดออกในขณะที่เธอต้องพ่นคำพวกนี้ออกมา

ความแค้นจากการถูกตบยังคงสดใหม่อยู่ในหัวของเจย์ มันเป็นเวลาอันเหมาะเจาะที่จะเอาคืนเธอ "กราบกรานฉันสิ!" เขากล่าวอย่างเย็นชา รอยยิ้มชั่วร้ายอยู่บนใบหน้า

"ฉันขอร้อง" โรสกล่าวเสียงแห้ง

"นั่นคือวิธีขอร้องเธอเหรอ? อย่าบอกว่าเธอคุกเข่าลงไม่ได้เพื่อขอเงินสองร้อยล้านนะ?" เจย์ขมวดคิ้ว