บทที่ 914

คุณท่านปู่พยักหน้าและยิ้ม “ได้สิ”

ในขณะที่ทั้งสองต่างมั่นใจว่าแผนของแต่ละคนนั้นดีเยี่ยมที่สุด ทั้งสองต่างเองก็เชื่อมากขึ้นไปอีกว่าตนเองมีความสามารถที่จะมองหาช่องโหว่ในแผนของอีกฝ่าย

“แกกลับคำพูดไม่ได้นะ เจย์ ฉันจะไม่ซ่อนตัวที่วังใต้ดิน ถ้าหากแกไม่เป็นคนขับรถถัง”

เจย์นั้นเป็นนักโน้มน้าวที่ยอดเยี่ยม “11.59 น. เราต่างจะทำตามแผนของอีกฝ่ายครับ”

คุณท่านปู่รู้สึกไม่พอใจที่เขาไม่มีข้อได้เปรียบจากสถานการณ์ครั้งนี้เลย “แกไม่เคยยอมให้ปู่ของแกชนะสักครั้งเลยนะ แกไม่เคยได้ยินเรื่องการเคารพผู้ที่อาวุโสกว่าหรอกเหรอ?”

เจย์ อาเรส ยังคงยืนกราน “คุณปู่ก็ไม่เคยยอมให้ผมชนะเหมือนกันนะครับ แม้แต่ตอนที่ผมยังเป็นเด็ก คุณปู่ไม่เคยได้ยินเรื่องปล่อยให้เด็ก ๆ ได้ชนะบ้างเหรอครับ? ผมจะเคารพผู้อาวุโสของผมได้ยังไง ถ้าคุณปู่ไม่เคยสอนผมว่าการให้เด็ก ๆ ชนะหมายความว่าอะไร ใช่ไหมครับคุณปู่?”

คุณท่านปู่โบกมือให้เขา “ไปให้พ้นเลย การที่แกรู้ทุกอย่างว่าจะต้องทำยังไง มันทำให้ฉันหงุดหงิด”

เจย์ก็หันหลังและเดินจากไป

คุณท่านปู่เคาะโต๊ะกาแฟตรงหน้าเขาอย่างไร้จังหวะ สีหน้าของเขาดูสับสน “ฉันอยากรู้นักว่าแกจะซ่อนพวกเราทุกคนไว้ในวังใต้ดินได้ยังไง”

เมื่อกำลังจะออกจากชาโตว์ เดอ เซลีน เจย์มองขึ้นไปที่บนตึกที่มีตัวเลขนับถอยหลัง

D3!

รอยยิ้มที่มั่นใจปรากฏรูปลักษณ์ที่คมเข้มของเขา

สองวันต่อมา

แองเจลีนใช้เวลาทุกวันในการโทรหาร็อบบี้น้อย เพียงแต่ถูกส่งไปที่ระบบฝากข้อความทุกครั้ง คนปลายสายไม่ได้มีวี่แววใด ๆ ที่จะรับโทรศัพท์เลย นั่นทำให้แองเจลีนเริ่มวิตกกังวล