บทที่ 994

แองเจลีนวางสายอย่างเร่งรีบด้วยความกลัวที่ว่าเธอจะเผยความรู้สึกของตัวเอง

เจย์จ้องโทรศัพท์ของเขาด้วยความงุนงง

ทำไมเธอถึงไม่พูดอะไรหลังจากที่โทรหาเขาล่ะ?

เขาโยนโทรศัพท์ไปข้าง ๆ และนอนลงบนเตียง ถึงกระนั้น เจย์ก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ในที่สุด เขาก็ลุกขึ้นอย่างหงุดหงิด หยิบเสื้อโค้ดข้าง ๆ เขาขึ้นมาและเดินออกไปด้านนอก

มาริลินเดินออกจากห้องและถามความด้วยความกังวลว่า “ที่รักคะ คุณจะไปที่ไหนดึกป่านนี้แล้ว?”

เจย์นิ่ง เขากำลังทำอะไรอยู่?

ชายที่มีความรับผิดชอบไม่ควรห่วงเรื่องผู้หญิงคนอื่นนอกจากภรรยาของตัวเอง

“ผมจะไปข้างล่างเพื่อสูดอากาศสดชื่นสักหน่อยน่ะ” เขาอารมณ์ไม่ดี

รอยยิ้มที่ขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันงดงามของมาริลิน เธอเดินเข้าไปหาเจย์และเงยหน้ามองเขา เธอเตือนสติสามีที่พยายามที่นอกใจเธอโดยใช้สัญชาตญาณที่หลักแหลมในฐานะผู้หญิง

“ที่รักคะ พวกเขาพูดกันว่า คุณเริ่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้หญิงรวยและมีอิทธิพลคนหนึ่ง นั่นจริงไหมคะ?” การสอบถามของมาริลินดูเปราะบางและอ่อนแอมาก

เจย์ไม่รู้ว่าจะตอบเธออย่างไรอยู่ครู่หนึ่ง

ใช่หรือไม่ใช่ ไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องกับคำถามนี้

ยกตัวอย่างเช่น เมื่อคิดว่าก่อนหน้านี้เขากังวลเรื่องของแองเจลีนมากแค่ไหน เขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าเขากำลังเขาใกล้เธอ

เขาไม่ใช่คนที่รู้วิธีโกหก

“ผมจะเลิกติดต่อกับเธอ ไม่ต้องห่วงนะ” สายตาของเขาดูแน่วแน่และเด็ดเดี่ยว

มาริลินยิ้มกว้างออกมา “ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ”

เจย์มองมาริลินที่ดูไร้เดียงสาและตั้งสติว่าจะไม่ให้ผู้หญิงที่เปล่งประกายและงดงามอย่าแองเจลีนเข้าใกล้เธอ มาริลินไม่มีความสามารถที่จะแข่งขันกับเธอหรือจะไปสู้อะไรกับเธอได้ เธอไม่มีใครนอกจากเขา สามีของเธอที่เป็นเพียงคนเดียวที่จะปกป้องเธอได้

เจย์พูดเบา ๆ ว่า “ไปนอนเถอะ ผมจะพาคุณกับไทเกอร์ไปห้างสรรพสินค้าในวันพรุ่งนี้เพื่อซื้อเสื้อผ้าใหม่สักหน่อย”