ตอนที่ 148.2 ข่มความโกรธใช้นายลองดาบ (2)

ตอนที่ 148 ข่มความโกรธใช้นายลองดาบ (2)

ฟางผิงตกน้ำ กลับหอพักในสภาพเปียกปอน เหมือนจะไม่ใช่แค่ครั้งเดียว!

แน่นอนว่า คนในโซนหนึ่งไม่ได้คิดว่าฟางผิงตกน้ำจริงๆ อาจเป็นเพราะฝึกเคล็ดวิชาอะไรอยู่ต่างหาก

แต่คนอื่นนั้นไม่รู้!

ตอนนี้ได้ยินคนอื่นวิจารณ์กันสนุกปาก ทุกคนจึงพยายามกลั้นขำ กลับไม่มีใครช่วยแก้ต่างเลยสักคน ดูเรื่องสนุกนั้นน่าสนใจกว่า

ฟางผิงแค่นเสียงในลำคอ ลอบเอ่ยในใจว่า รอฉันฝึกจวงกงถึงระดับสามแล้ว จะทำให้พวกนายอิจฉาเลยคอยดู!

จวงกงมีแค่สามระดับ จวงกงขั้นสภาวะว่างเปล่า ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองขั้นสามหลายคนยังแตะขั้นนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

หากเขาทะลวงจวงกงระดับสาม รวมกับ (ท่าเคลื่อนเมฆ) แล้ว นั่นถึงจะเรียกว่าโจมตีและถอยได้อย่างแท้จริง อยากโจมตีก็โจมตี อยากวิ่งก็วิ่งหนีได้

ผู้ที่ผ่านความลำบากมาก่อนถึงจะเป็นคนเหนือคน ทนขายหน้าได้ถึงจะสามารถกอบกู้ศักดิ์ศรี!

ตอนนี้ปล่อยให้เป็นเรื่องสนุกไปเถอะ

พวกนายระวังตัวให้ดีละกัน!

ฟางผิงที่ใจกว้างเหมือนมหาสมุทร จดจำคำนินทาและแววตาที่แปลกๆ พวกนั้นไว้ในใจ

ถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว จะสอนพวกเขาเรียงคนว่าปากหมอตายเพราะปากคืออะไร

ในใจกำลังวางแผนล้างแค้น ฟู่ชางติ่งก็เบี่ยงประเด็นขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “พรุ่งนี้วันคริสต์มาส อยากออกไปเที่ยวสักหน่อยไหม?”

“เทศกาลของต่างชาติ มีอะไรน่าฉลองกัน”

“นายสนใจพวกต่างชาติหรือพวกเราล่ะ หาเวลาผ่อนคลายสักหน่อยเถอะ ช่วงนี้เครียดเกินไป เส้นเลือดตรงขมับแทบจะขาดอยู่แล้ว”

ฟางผิงครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าว่า “ได้ พรุ่งนี้ออกไปเที่ยวกัน”

เขาไม่ได้จะเดินเตร่เฉยๆ แต่เป็นเพราะช่วงนี้หลี่เฉิงเจ๋อโทรหาเขา ธุรกิจส่งอาหารกำลังถูกคนจับจ้อง

ธุรกิจส่งอาหารไม่นับว่าซับซ้อน บางคนมองระบบออกไม่ยาก หากต่างคนต่างทำของตัวเองไป ฟางผิงคงขี้เกียจจะพูดอะไรเหมือนกัน

แต่ช่วงนี้เหมือนมีผู้ฝึกยุทธ์ออกมาก่อความวุ่นวาย เรื่องนี้ฟางผิงต้องออกหน้าจัดการสักหน่อย

—

วันต่อมา วันที่ 25 ธันวาคม

ฟางผิง ฟู่ชางติ่ง ถังซงถิง จางเยวี่ย และซย่าเหวินโยวออกมาข้างนอกด้วยกัน

พวกหยางเสี่ยวม่านกำลังรีบทะลวงขั้นหนึ่งสูงสุดอยู่ ไม่มีเวลาออกมา ฟู่ชางติ่งจึงไม่ได้ชวนพวกเธอ

กลับเป็นผู้หญิงคนอื่นในคลาสฝึกพิเศษ ระยะยังห่างจากขั้นหนึ่งสูงสุดอยู่ไกลลิบ แต่ไม่ได้รีบจะทะลวงด่าน เมื่อฟู่ชางติ่งชวน คนพวกนี้จึงตอบรับทันที

เห็นฟางผิงยังสะพายกล่องไม้มาด้วย ฟู่ชางติ่งเอ่ยอย่างจนใจว่า “นายคิดจะทำอะไร? ในเซี่ยงไฮ้ปลอดภัยจะตาย ไม่มีความจำเป็นต้องพกพาอาวุธ?”

ในกล่องไม้มีอะไร เขารู้ดีอยู่แล้ว

“พอดีมีธุระนิดหน่อย พวกนายเที่ยวกันไปก่อน เดี๋ยวฉันจะตามไปอีกที”

“นายจะไปไหน?”

“อย่าถามเลย จะไปหาเรื่องคน หลายวันนี้อารมณ์ไม่ค่อยดี”

ไม่กี่วันนี้ฟางผิงอัดอั้นตันใจไม่น้อยเลยจริงๆ นอกจากจะตกน้ำทุกวันแล้ว ยังถูกคนหัวเราะเยาะอีก

แต่นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ประเด็นอยู่ที่ว่าแทบจะไม่มีความคืบหน้าเลย

ทำได้เพียงมองค่าทรัพย์สินร่วงลงเหลือสิบล้าน ฟางผิงนั้นหงุดหงิดแทบตายอยู่แล้ว

ตอนนี้นึกไม่ถึงว่ายังมีคนมาขวางเส้นทางทำมาหากินของตัวเอง นี่ไม่ใช่รนหาที่ตายหรอกเหรอ?

บอกกล่าวกับพวกฟู่ชางติ่งแล้ว ฟางผิงก็หายไปจากสายตาของทุกคน

—

บริษัทหยวนฟาง

หลี่เฉิงเจ๋อกำลังยืนรออยู่หน้าประตู เห็นฟางผิงมาถึง ก็อดโล่งใจไม่ได้ รีบเดินเข้ามา “คุณฟาง…”

“อีกฝ่ายเป็นใคร?”

“ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งที่จบจากมหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตง เพิ่งจบการศึกษาก็ออกมาประกอบกิจการทันที ประจวบกับถูกใจธุรกิจนี้ของพวกเรา คุณน่าจะรู้ เขาเป็นศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ แม้ผมจะแพร่กระจายข่าวข้างนอกว่า บริษัทของพวกเราเปิดกิจการโดยนักศึกษามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้…แต่กลับไม่มีผลต่อเขาเท่าไหร่?”

“ความสามารถระดับไหน?”

“ขั้นสองครับ”

“ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสอง มาแย่งชิงกิจการเล็กๆ ของฉัน?”