ตอนที่ 149 สบายๆ (1)

ตอนที่ 149 สบายๆ (1)

บริษัทตงเซิง

จุดต้อนรับ

ฟางผิงเบนสายตาไปยังเว่ยตงเซิงที่ถือดาบออกมา เอ่ยด้วยใบหน้าเยือกเย็น “เว่ยตงเซิง?”

“ฟางผิง?”

“รู้จักกันดีแล้ว พวกเราก็อย่าอ้อมค้อมเลย ทำให้จบเร็วหน่อยดีกว่า”

ฟางผิงเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา “นายชนะ หยวนฟางจะไม่ขยายกิจการต่อ แต่ถ้านายแพ้ ตงเซิงต้องอยู่อย่างสงบเสงี่ยมหน่อย!”

เว่ยตงเซิงเอ่ยกวน “นายมั่นใจ? น่าจะยังไม่ถึงขั้นสองสินะ?”

“ชนะนายก็เพียงพอแล้ว”

“มั่นใจจริงๆ งั้นเล่นใหญ่อีกหน่อยไหมล่ะ? ฉันชนะ จะซื้อหยวนฟางในราคาแปดล้าน หากฉันแพ้ ขายตงเซิงให้นายสามล้าน!”

เว่ยตงเซิงเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “แม้บริษัทตงเซิงเพิ่งจะก่อตั้ง แต่ฉันลงทุนไปกว่าห้าล้านแล้ว สามล้านคงไม่เยอะไปสำหรับนายหรอก คิดว่าไง?”

“ในเมื่อนายอยากเล่น ฉันคงไม่ขัดอะไร!”

“คุณฟาง…”

หลี่เฉิงเจ๋อกังวลอยู่บ้าง กระซิบเสียงเบา

ฟางผิงอยู่ขั้นหนึ่ง ปะทะกับเว่ยตงเซิงที่อยู่ขั้นสอง มีโอกาสชนะจริงๆ งั้นเหรอ?

เว่ยตงเซิงไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ในสังคมทั่วไป!

แววตาของพนักงานตงเซิงแปลกไปอยู่บ้าง หลายคนนับว่าเพิ่งเคยเห็นผู้ฝึกยุทธ์ประมือกันเป็นครั้งแรก

เฉียบขาด ตรงไปตรงมา มีประสิทธิภาพ บางทีอาจเป็นนิยามของผู้ฝึกยุทธ์

ทั้งสองคนไม่พูดพล่ามอะไรมาก ทั้งไม่เอ่ยคำสวยหรู เจอกันก็พูดเงื่อนไขทันที เห็นได้ชัดว่าไม่มีความจำเป็นต้องพูดเรื่องอื่น

ฟางผิงตบบ่า บอกเป็นนัยให้หลี่เฉิงเจ๋อไม่ต้องกังวล

ฟางผิงมองไปรอบๆ ก่อนจะเอ่ยว่า “เห็นพ้องต้องกันก็ดีแล้ว นายคิดว่าที่ไหนเหมาะสม?”

“ที่นี่แหละ”

เว่ยตงเซิงคลี่ยิ้ม “อยากเตรียมตัวหรือเปล่า?”

“รอสักครู่!”

ฟางผิงไม่เกรงใจเช่นกัน หยิบกล่องไม้ ก่อนจะประกอบดาบเฟิ่งจุ่ยเข้าด้วยกัน

ระหว่างประกอบดาบ ฟางผิงครุ่นคิดในใจว่า บางทีตัวเองยังจำเป็นต้องมีอาวุธที่ใช้ต่อสู้ระยะประชิดสักชิ้น

บางครั้งพบกับสถานการณ์ที่ไม่ทันตั้งตัว อาจจะไม่มีเวลาให้คุณประกอบอาวุธเสมอไป

แต่หากเจอกับสถานการณ์เร่งด่วนจริงๆ มีดเล่มหนึ่งคงพอใช้ได้แล้ว

ตอนที่ฟางผิงยืนขึ้นพร้อมดาบ สีหน้าของเว่ยตงเซิงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา ชักกระบี่ยาวโยนปลอกกระบี่ทิ้งไปอีกฝั่ง

“มหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตง เว่ยตงเซิง โปรดช่วยชี้แนะด้วย!”

“มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ ฟางผิง โปรดช่วยชี้แนะด้วย!”

ทั้งสองคนค้อมคำนับแล้ว เว่ยตงเซิงก็แกว่งกระบี่ในมือทันที ใบมีดนั้นส่งเสียงหวีดหวิวไปทั่ว

ทุกคนยังไม่ทันมองดี พลันเห็นเว่ยตงเซิงขยับฝีเท้าเล็กน้อย ชั่วพริบตากลับเคลื่อนมาข้างหน้าประชิดตัวฟางผิง!

ฟางผิงยังคงเผยสีหน้าอย่างเช่นเคย ไม่คิดถอยหลัง ดาบยาวฟันลงมาราวกับสายฟ้าฟาด

เว่ยตงเซิงรับรู้ถึงพลัง สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย กระบี่ที่เดิมทีพุ่งไปหาลำคอของฟางผิง ถูกชักกลับอย่างรวดเร็ว โจมตีไปยังมือที่กำดาบของเขาแทน

เวลานี้ฟางผิงถอยหลังอย่างแผ่วเบา หลบกระบี่ยาว ก่อนจะฟันดาบลงมา

“เคร้ง!”

เกิดเสียงดังกังวาน ทุกคนตาลายกันไปหมด เห็นแค่เว่ยตงเซิงถอยติดต่อกันหลายก้าว กระบี่ในมือสั่นสะท้านอย่างไม่หยุด ไม่รู้ว่ามือสั่นหรือกระบี่สั่น

ส่วนฟางผิงยังยืนกับที่ไม่ขยับไปไหน ภายใต้การปะทะกัน เห็นความแตกต่างได้ชัดเจน!

“ปราณแข็งแกร่งชะมัด”

แววตาของเว่ยตงเซิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อครู่เขาเปลี่ยนท่าอย่างกะทันหัน แทงกระบี่ไปกลางดาบของฟางผิง เดิมทีคิดให้ดาบออกห่างจากตัวฟางผิง

แต่เมื่อปะทะกัน เขากลับรับรู้ถึงแรงกดดัน ทิศทางดาบของฟางผิง พุ่งเข้าหาหน้าผากเขา เว่ยตงเซิงจำต้องถอยหลังเพื่อหลบ

“ยังไม่ถึงขั้นสองตอนกลาง?”

ฟางผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย อ่อนแอกว่าที่คิดไว้

หยั่งเชิงพลังของอีกฝ่ายแล้ว ฟางผิงไม่คิดเสียเวลาอีก

เขาไม่หยั่งเชิงแล้ว ดาบยาวเคลื่อนอย่างว่องไว ทุกคนเพียงรู้สึกว่าอากาศเกิดแรงสั่นสะเทือน จึงรีบพากันถอยหลีกออกมา

เว่ยตงเซิงกลับถอยจนไม่อาจถอยแล้ว ด้านหลังเป็นเขตสำนักงาน ถอยอีก นั่นหมายความว่าถูกคนเล่นงานตั้งแต่หน้าประตูจนถึงรังของตัวเองแล้ว!

เว่ยตงเซิงกัดฟัน ขยับฝีเท้าอย่างว่องไว เคลื่อนร่างราวมังกรแหวกว่าย หลบหลีกจากดาบยาว ประชิดตัวอีกครั้ง หวังจะแทงจุดสำคัญของฟางผิง!