ตอนที่ 153-2 ก่อนการแข่งขัน (2)

ตอนที่ 153 ก่อนการแข่งขัน (2)

“ดีจัง ฟางผิง ในอนาคตฉันก็จะสอบเข้าเซี่ยงไฮ้เหมือนกัน!” ฟางหยวนกอดหมอนบนโซฟา เผยสีหน้าเปี่ยมความหวัง

“เพราะเรื่องที่พักฟรีเนี่ยนะ?”

ฟางผิงหมดคำจะพูด “ตั้งเป้าต่ำจริงๆ…”

“เดี๋ยวพวกเราลงไปกินข้าวกัน กินข้าวเสร็จ ตอนบ่ายฉันจะพาพวกเธอไปเดินเที่ยวในมหาลัย อีกอย่าง จะเดินสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ มือถือต้องพกติดตัวตลอด ตอนเย็นฉันไม่ได้พักกับพวกเธอที่นี่ ถ้ามีปัญหาอะไรโทรหาฉันหรือสอบถามจากโรงแรมก็ได้”

“รู้แล้วน่า พูดมากจริงๆ”

ฟางหยวนเบื่อจะฟังเรื่องพวกนี้แล้ว ไม่นานก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พี่ นักศึกษาของเซี่ยงไฮ้ที่เข้าร่วมการแข่งขัน นายรู้จักทุกคนใช่หรือเปล่า?”

“อืม”

“งั้นขอลายเซ็นให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

ฟางผิงใบหน้าดำคล้ำ ฟางหยวนรีบอธิบายว่า “ไม่ได้ขาย ฉันจะเก็บไว้เอง!”

เธอบอกว่าไม่ขาย ทว่าเสี่ยวหลิงที่อยู่ด้านข้างกลับเอ่ยอย่างมึนงงว่า “หยวนหยวน พวกเราใช้มันเปิดตลาดได้นี่นา…”

ไม่รู้ว่าเด็กทั้งสองคนไปเรียนรู้คำพวกนี้มาจากไหน เดี๋ยวก็ ‘เปิดตลาด’ เดี๋ยวก็ ‘อิทธิพลของคนดัง’

ฟางผิงกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ฟางหยวนรีบปิดปากของเสี่ยวหลิง ทำสีหน้าตำหนิว่า โง่เกินไปแล้ว!

—

วุ่นวายกันอยู่พักหนึ่ง ก่อนฟางผิงจะพาพวกเธอลงไปกินข้าวด้านล่าง

ตอนที่กินข้าว พวกอู๋จื้อหาวโทรเข้ามานัดไปกินข้าวเย็นด้วยกัน

ตอนนี้พวกเขาเริ่มออกไปเที่ยวเล่นแล้ว หลายวันมานี้เซี่ยงไฮ้คึกคักเป็นอย่างมาก

ฟางผิงไม่ได้ปฏิเสธอะไรเช่นกัน โตๆ กันแล้วคงไม่หลงทางหรอก

—

บ่ายสองโมง ฟางผิงพาฟางหยวนและเสี่ยวหลิงมาถึงมหาวิทยาลัย

เสี้ยวนาทีที่เห็นประตูใหญ่ ทั้งสองคนก็ตกอกตกใจเหมือนตอนที่ฟางผิงเห็นประตูของเซี่ยงไฮ้เป็นครั้งแรกไม่ผิดเพี้ยน

เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้ฟางหยวนมีการเตรียมพร้อมมาก่อน ยังพกกล้องถ่ายรูปมาด้วย

ดึงดันจะให้ฟางผิงถ่ายรูปพวกเธอคู่กับประตูใหญ่ให้ได้ กลับไปล้างฟิล์มแล้วจะเอาไปอวดกับเพื่อนๆ

รอจนเข้ามาในมหาวิทยาลัย ฟังฟางผิงแนะนำคร่าวๆ ทั้งสองคนก็ตื่นตะลึงขึ้นมาอีกครั้ง

มหาวิทยาลัยใหญ่ขนาดนี้ นักศึกษากลับมีหยิบมือเดียว?

“ฟางผิง ในอนาคตฉันจะสอบเข้าเซี่ยงไฮ้ให้ได้!”

ไม่รู้ว่าฟางหยวนให้คำมั่นสัญญาออกมากี่ครั้งแล้ว เสี่ยวหลิงเผยสีหน้าหวั่นไหวเช่นกัน ในสายตาของพวกเธอ มหาวิทยาลัยใหญ่ขนาดนี้ เป็นเรื่องดีจริงๆ ทั้งเซี่ยงไฮ้ยังมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก

เดินรอบๆ มหาวิทยาลัยอยู่สักพัก ก่อนฟางหยวนจะรบเร้าว่า “รีบพาไปดูหอพักนายหน่อยสิ แม่บอกให้ฉันถ่ายรูปไปให้ดูด้วย อยากเห็นว่านายได้พักที่ดีๆ ไหม ยังให้ฉันมาดูด้วยว่านายสนิทกับรูมเมทหรือเปล่า แต่เหมือนนายจะไม่มีรูมเมท”

—

รอฟางผิงพาทั้งสองคนมาถึงโซนหอพัก ก็ร้องว้าวออกมาอีกครั้ง

เข้ามาในหอพักของฟางผิง ยังคงส่งเสียงชมไม่หยุด

ฟางผิงแทบไม่รู้ว่า เด็กสองคนนี้เอาพลังมาจากไหนหนักหนา ดูไม่เหนื่อยเลยสักนิด

—

ตลอดทั้งบ่าย ฟางผิงจึงติดแหงกอยู่กับเด็กทั้งสองคน พวกเธอนั่งพักในหออยู่ครู่หนึ่งก็นั่งไม่ติดที่อยู่บ้าง ลากฟางผิงออกไปเที่ยวรอบๆ มหาลัยอีกครั้ง

ตลอดทางฟางผิงมองเห็นนักศึกษาบางส่วนพาครอบครัวมาเดินเล่นในบริเวณมหาวิทยาลัยเช่นกัน

ปกติเซี่ยงไฮ้ไม่เปิดให้คนนอกเข้ามา แม้จะเป็นผู้ปกครอง ก็ไม่อาจเข้ามาในมหาวิทยาลัยสุ่มสี่สุ่มห้าได้

แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน พรุ่งนี้การแข่งขันแลกเปลี่ยนจะเปิดฉากอย่างเป็นทางการ

แม้ตอนนี้ยังไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้ามาจำนวนเยอะๆ แต่หากนักศึกษาพาผู้ปกครองเข้ามา มหาวิทยาลัยกลับไม่ห้ามอะไร

ผู้ปกครองพวกนี้ หลายคนก็แสดงท่าทีไม่ต่างจากพวกฟางหยวน

ใบหน้าเต็มไปด้วยภาคภูมิใจ เห็นได้ชัดว่ามาจากสาเหตุที่ลูกๆ ของพวกเขาสามารถสอบเข้าเซี่ยงไฮ้ได้