ตอนที่ 215 เตรียมเก็บเกี่ยว (1)

ตอนที่ 215 เตรียมเก็บเกี่ยว (1)

เซี่ยงไฮ้

ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงวันหยุดยาว สถานีรถไฟของเซี่ยงไฮ้จึงคราครั่งไปด้วยผู้คน

ฟางผิงโบกรถมุ่งหน้าไปยังบริษัท

ระหว่างทางฟู่ชางติ่งก็โทรศัพท์มา

“ฟางผิง คะแนนผลการทดสอบออกมาแล้ว”

“เป็นยังไงบ้าง?”

“นายได้แปดร้อยคะแนน เป็นอันดับหนึ่งของผู้ทดสอบทั้งหมด”

“แปดร้อยคะแนน?”

ฟางผิงจนใจอยู่บ้าง “ฉันจำได้ว่าสังหารขั้นสามสูงสุดนับเป็นหนึ่งพันคะแนน รวมกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามที่ฉันฆ่าไปหลายคน…”

“ขั้นสามสูงสุดคนนั้นไม่ได้คำนวณให้นายคนเดียว แต่แบ่งคะแนนให้คนที่ล้อมโจมตีบางส่วนด้วย”

ฟู่ชางติ่งอธิบาย “ยังไงการล้อมโจมตีผู้นำลัทธิคนนั้นก็ทำให้หลายคนได้รับบาดเจ็บ”

ฟางผิงไม่พูดเรื่องนี้ต่อ ถามว่า “งั้นเรื่องรางวัลล่ะ? หรือแปดสิบคะแนนทดสอบนี้จะเหมือนกับคะแนนที่พวกเราได้ในมหาวิทยาลัย?”

“พูดได้แค่ว่านายคิดเพ้อฝันเกินไป หลักๆ อาจารยย์แทบไม่ได้พูดอะไร รอกลับมหาวิทยาลัยถึงจะประกาศ นายอย่าโลภนักเลย ฉันยังได้แค่หนึ่งร้อยยี่สิบคะแนนเท่านั้น”

ฟู่ชางติ่งจนใจอยู่บ้าง ในสายยังมีคนฟูมฟาย หยางเสี่ยวม่านพูดเสียงดังว่า “ฉันได้แค่เก้าสิบห้าคะแนนเท่านั้น ไม่ถึงคะแนนมาตรฐานด้วยซ้ำ!”

ครั้งนี้ทุกคนถูกหักคะแนนซ้ำแล้วซ้ำอีก คะแนนที่โจมตีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งก็น้อยจนน่าอนาถ

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองมีจำกัดอยู่บ้าง เฉลี่ยแล้วมีไม่กี่คนที่ได้รับคะแนนจากผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสอง

จนถึงตอนนี้ยังมีนักศึกษาจำนวนมากที่ได้ไม่ถึงคะแนนมาตรฐาน

ฟางผิงหัวเราะ ไม่คุยประเด็นนี้ต่อ ถามว่า “พวกนายกลับมาแล้ว?”

“เปล่า วันนี้ผู้บัญชาการจางของหนานเจียงจะเลี้ยงต้อนรับพวกเรา ฟางผิง นายอยู่ที่ไหน? ปรมาจารย์ออกหน้าต้อนรับพวกเรา ควรจะเสนอหน้ารับไว้!”

เวลานี้จางติ้งหนานยังเจียดเวลามาต้อนรับนักศึกษาพวกนี้ได้ หมายความว่าเรื่องของลัทธินอกรีตคงจัดการเรียบร้อยแล้ว

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงทั้งสามของลัทธินอกรีตนอกรีตจะเป็นจะตายหรือหนีไปแล้ว ฟางผิงคร้านจะสนใจเช่นกัน

มีความสามารถมากเท่าไหร่เรื่องกังวลก็จะเยอะมากเท่านั้น ตอนนี้เขายังไม่มีคุณสมบัติพอจะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของปรมาจารย์

ส่วนเรื่องเลี้ยงต้อนรับที่ฟู่ชางติ่งพูดถึง ฟางผิงพอจะรู้ถึงจุดประสงค์ของจางติ้งหนานแล้ว เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้ว วันนี้ควรจะโผล่หน้ารับไว้ วันไหนหนานเจียงพบกับปัญหา พวกนายจะได้ไม่กล้าปฏิเสธไม่ใช่หรือไง?”

ปรมาจารย์คนหนึ่ง ทั้งยังเป็นผู้บัญชาการในท้องที่ ต้อนรับพวกนักศึกษาขั้นสองขั้นสามกลุ่มหนึ่งอย่างกระตือรือร้น

รอหนานเจียงพบกับวิกฤต ขอความช่วยเหลือจากภายนอกแล้ว คนพวกนี้อย่างน้อยต้องนึกถึงน้ำใจบ้าง

จางติ้งหนานทำเรื่องที่คนอื่นได้ประโยชน์ทั้งตัวเองก็ไม่ได้เสียหายเช่นนี้ ช่างเป็นความฉลาดที่แยบยลจริงๆ

ฟางผิงไม่ได้รู้สึกรังเกียจอะไร บางทีหนานเจียงก็จำเป็นต้องมีผู้บัญชาการแบบนี้เช่นกัน คนที่ซ่อมประตูหน้าต่างก่อนที่ฝนจะตก[1]

ตอนนี้กำลังดึงอำนาจจากแต่ละฝ่าย รอหนานเจียงเผชิญหน้ากับวิกฤตแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ที่มาช่วยเหลือก็จะมีมากขึ้นเท่านั้น

—

พูดคุยกับฟู่ชางติ่งไม่กี่ประโยค ฟางผิงก็วางสาย

เพิ่งวางสายได้ไม่นาน มือถือของฟางผิงกลับมีข้อความเข้ามา เฉินอวิ๋นซีโอนเงินห้าล้านเข้ามาแล้ว

เงินห้าล้านเข้าบัญชี ยารักษาชีวิตที่ถูกฟางผิงกลืนลงไปก่อนหน้านี้ จึงถูกยอมรับเป็นทรัพย์สินของฟางผิงโดยปริยาย

ยารักษาชีวิตยึดตามราคาสัญญาอยู่ที่หกล้าน เห็นได้ชัดว่าถูกระบบยอมรับแล้ว

ครู่ต่อมาค่าทรัพย์สินของฟางผิงก็เพิ่มขึ้นอีกสองล้านหกแสน รวมเป็นสิบสี่ล้านหกแสน

เงินสดแตะถึงยี่สิบห้าล้านเช่นกัน

“ราคาต่างยังคงมีมากจริงๆ!”

ฟางผิงถอนหายใจ อย่างน้อยตอนนี้เขาต้องเพิ่มค่าทรัพย์สินให้ถึงหนึ่งร้อยล้าน ระบบถึงจะมีโอกาสอัปเกรด ทั้ง

จะสามารถอัปเกรดได้หรือเปล่ายังคงเป็นปัญหาเหมือนกัน

ช่องว่างยังใหญ่อยู่บ้าง

“อีกอย่างอาวุธเสียหาย รองเท้าน่าจะใช้ไม่ได้แล้ว ดาบเฟิ่งจุ่ยก็ต้องซ่อม…เฮ้อ ภารกิจครั้งนี้ขาดทุนหนักจริงๆ”