ตอนที่ 245 ขอหนังจากเสือ (1)

ตอนที่ 245 ขอหนังจากเสือ (1)

พอรู้ว่าตัวเองอยู่ในป่าราชันเจี่ยว รู้ว่าเจี่ยวอยู่ในส่วนลึกของป่า ตอนนี้สมองของฟางผิงก็แล่นปราดขึ้นมาทันที ทางตรงข้ามนั้นถึงจะเป็นทางออก

ภายใต้การเร่งความเร็วอย่างเต็มกำลัง รู้ทิศทางที่แน่ชัดแล้ว ฟางผิงที่เข้ามาลึกกว่าร้อยลี้ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็พบว่าต้นไม้เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ แล้ว

“จะออกไปแล้ว!”

ฟางผิงกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา

สองวันนี้เจอกับเรื่องหนักมามากเกินไปแล้ว ตอนนี้เขาอยากกลับเมืองความหวังให้เร็วที่สุดเท่านั้น!

ในตอนที่ฟางผิงใกล้จะออกมาจากป่าราชันเจี่ยว จู่ๆ สีหน้ากลับเปลี่ยนอีกครั้ง “ตกลงฉันไปทำอะไรมากันแน่!”

ด้านนอกป่ามีผู้ฝึกยุทธ์ผมยาวอาวุธครบมือนับสิบคนเดินผ่านมาพอดี

รอจนเห็นฟางผิง หนึ่งคนในนั้นก็ทะยานขึ้นกลางอากาศ ทำเอาฟางผิงตกใจยกใหญ่ อย่างน้อยคงอยู่ขั้นห้าสูงสุด!

แน่นอนว่าเขาแยกแยะจากระดับอนุภาคพลังงานที่เข้มข้น

ฟางผิงจะกล้ารั้งตัวอยู่นานได้ยังไง หันหลังโกยแน่บทันที!

ไม่กล้าออกไปข้างนอกแล้ว มีผู้ฝึกยุทธ์ตั้งหลายสิบคน ทั้งตอนนี้ฟางผิงแทบไม่รู้ว่าตัวเองเดินไปใกล้กับประตูทางออกไหนของเมืองเทียนหนานหรือเปล่า

—

ฟางผิงวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต ระเบิดความเร็วจนถึงขีดสุด

ส่วนยอดฝีมือขั้นห้าคนนั้นยังเร็วกว่าเขามาก หากไม่ใช่ว่ามีต้นไม้กีดขวาง ฟางผิงคงถูกตามทันไปนานแล้ว!

“แม่งเอ้ย ฉันต้องกลับไปอีกเหรอเนี่ย?”

ฟางผิงลังเลในใจอยู่เล็กน้อย ครู่ต่อมาก็ตัดสินใจกลับไปหาเจี่ยวตัวนั้น

“ฉันพาตัวเบิ้มมาส่งให้นายแล้ว!”

ฟางผิงมั่นใจว่าเจี่ยวนั้นขี้เกียจ ไม่ยอมออกหาอาหารเอง ต้องให้คนไปส่งถึงหน้าประตู

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันจะหาอาหารไปส่งให้นายละกัน

ยอดฝีมือขั้นห้าด้านหลังเห็นฟางผิงวิ่งเข้าไปในป่าลึกก็ลังเลเล็กน้อย

ฟางผิงรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายจึงหันกลับมาตะโกนว่า “น่าย่ากู่ข่าหลี่!”

ตอนที่ตะโกนยังทำหน้ายั่วยุใส่อีกฝ่าย

“มาสิ ฆ่าฉันให้ตายไปเลย!”

เขาใช้ไม้นี้มาหลายครั้งแล้ว คิดว่าประสิทธิภาพไม่แย่เลย

ผู้ฝึกยุทธ์ผมยาวขั้นห้าขมวดคิ้วเล็กน้อย รอจนเห็นสายตายั่วยุของฟางผิง เขาคล้ายจะเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายขึ้นมา ฉันกำลังยั่วโมโหนายอยู่ นายกล้าตามมาฆ่าฉันไหมล่ะ?

ครู่ต่อมาอีกฝ่ายไม่คิดลังเลอีก ไล่ตามไปอย่างว่องไว

ด้านฟางผิงยังคงสับขาไม่หยุด ระเบิดปราณครั้งแล้วครั้งเล่า เนื้อตัวเต็มไปด้วยแผลปริแตก เสื้อผ้านั้นชุ่มไปด้วยเลือดตั้งนานแล้ว

ฟางผิงที่ระเบิดปราณอย่างไม่คิดชีวิต ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงจึงกลับมาถึงที่ก่อนหน้านี้อีกครั้ง

ส่วนยอดฝีมือขั้นห้าข้างหลัง บางทีอาจจะสัมผัสไม่ได้ถึงลมหายใจของผู้แข็งแกร่ง จึงไล่ตามมาตลอดทาง

ในสถานการณ์ทั่วไป เมื่ออาณาเขตของผู้แข็งแกร่งถูกรุกล้ำจะแสดงอำนาจทันที

แต่เจี่ยวตัวนี้บางทีอาจจะขี้เกียจคิดเล็กคิดน้อย ไม่ว่าจะเป็นหวงจิ่ง หรือคนอื่นๆ ที่เข้ามา อีกฝ่ายล้วนไม่เปิดเผยลมหายใจออกมา

หากรู้ว่าในนี้มีเจี่ยว ยอดฝีมือขั้นห้าอาจจะไม่ประมาทขนาดนี้เสมอไป แต่ในสถานการณ์ที่รู้แล้ว เจี่ยวไม่เผยลมหายใจออกมา ก็ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำคิดไปว่าอีกฝ่ายอาจจะออกมาหาอาหารกินข้างนอก

—

ในตอนที่ฟางผิงวิ่งมาถึงสถานที่ที่เจี่ยวนอนอยู่ก่อนหน้านี้ เจ้าสัตว์ประหลาดสีทองก็ลืมตาขึ้น

ฟางผิงรีบชี้ไปด้านหลัง “ฉันพาตัวเบิ้มๆ มาให้นายแล้ว!”

เจี่ยวเหมือนจะรับรู้ได้ถึงลมหายใจเช่นกัน ไม่มองฟางผิงอีก ยอดฝีมือขั้นห้าเพิ่งจะวิ่งตามเข้ามา กลับถูกเจี่ยวใช้ขาตะปบกดไว้ข้างล่างแล้ว!

ฟางผิงสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ทั้งแปลกใจอยู่บ้าง ตอนที่ฉันเพิ่งมา ทำไมนายไม่เห็นตะปบฉัน?

“ฉัน…อ่อนแอเกินไป ไม่คุ้มค่าพอ?”

ฟางผิงเหมือนจะตระหนักได้ถึงบางอย่าง มุมปากกระตุกขึ้นมา

เห็นผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำถูกกดอยู่ด้านล่างด้วยใบหน้าชื้นเหงื่อ ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จู่ๆ ฟางผิงก็เข้าใจความคาดหวังที่อยากเป็นปรมาจารย์ของพวกตาเฒ่าหลี่ขึ้นมา

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าสูงสุดถือว่าไม่อ่อนแอแล้ว