ตอนที่ 254-2 ติดหนี้ยังต้องคืนงั้นเหรอ (2)

ตอนที่ 254 ติดหนี้ยังต้องคืนงั้นเหรอ (2)

หลังจากฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามไปมากมายขนาดนั้น แม้ฟางผิงจะไม่ถือเป็นความดีความชอบของตัวเองคนเดียว แต่ทุกคนต่างเห็นกันตำตา ฟางผิงแทบจะลงมือฆ่าคนเดียวไปกว่าครึ่ง

“ตอนนี้เก็บหินพลังงานไว้แทบไม่มีประโยชน์ ต้องดูว่าพอจะขายแลกเปลี่ยนเป็นของอย่างอื่นได้หรือเปล่า”

นึกมาถึงตรงนี้ฟางผิงหมุนตัวไปทางค่ายทหารทันที ทางหน่วยทหารมีฝ่ายบริการเช่นกัน

อีกอย่างครั้งนี้นับว่าเขาทำภารกิจของหน่วยทหาร หน่วยทหารมีเงินอุดหนุนให้เหมือนกัน เวลานี้ค่าทรัพย์สินยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

—

ฝ่ายบริการของหน่วยทหาร

ฟางผิงยื่นบัตรผู้ฝึกยุทธ์ให้ ไม่นานทหารวัยกลางคนที่รับผิดชอบส่วนนี้ก็เอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ภารกิจของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ เมื่อกี้อาจารย์เฉินที่นำทีมของพวกเธอเข้ามารายงานแล้ว เอ่ยเจาะจงถึงเธอโดยเฉพาะ ทำผลงานได้ไม่เลวเลย เรื่องทรัพยากรนั้น ตอนนี้หน่วยทหารต้องเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม คงจัดสรรให้เธอได้ไม่เยอะ แต่ทางเราจะให้ห้าร้อยแต้มสะสมสำหรับหน่วยทหาร อีกอย่างก่อนหน้านี้เธอนำข่าวของเมืองตงขุยมารายงาน หน่วยทหารให้รางวัลเป็นแต้มสะสมอีกสามพันแต้ม…”

ฟางผิงชะงักไปเล็กน้อย อดเอ่ยไม่ได้ “แสดงว่าตอนนี้ผมมีแต้มสะสมของหน่วยทหารสามพันห้าร้อยแต้ม? งั้นผมเข้าร่วมกับหน่วยทหารตอนนี้ ไม่ใช่ว่าอย่างน้อยจะได้เป็นผู้บัญชาการกองแล้ว?”

สำหรับแต้มสะสมของหน่วยทหาร ฟางผิงยังคงเข้าใจ

ในสายตาของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ คะแนนนั้นหมายถึงเงิน แต้มสะสมของหน่วยทหารก็หมายถึงเกียรติยศและตำแหน่งเช่นกัน

ตำแหน่งใหญ่หรือเล็ก อันที่จริงแบ่งแยกซับซ้อนอยู่บ้าง แต่โดยทั่วไปนักศึกษาศิลปะการต่อสู้จะรับตำแหน่งในสามระดับนี้มากที่สุด ผู้บังคับการ ผู้บัญชาการกองและแม่ทัพ

ตำแหน่งผู้บัญชาการกองไม่ถือว่าต่ำจนเกินไป อย่างน้อยที่สุดต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่ ขั้นห้าก็มีไม่น้อย แต่เมื่อเข้าขั้นหก มีผลงานการรบ ย่อมมีหวังจะกลายเป็นแม่ทัพ นั่งรักษาการณ์อยู่ในที่ใดที่หนึ่ง

สูงกว่านั้น อันที่จริงยังมียศบางอย่าง แต่ส่วนมากจะเป็นตำแหน่งที่ให้ในนามเท่านั้น เข้าสู่ขั้นปรมาจารย์อย่างแท้จริงแล้ว สิ่งที่เหนือกว่านั้นคือการทำสงครามกับยอดฝีมือ ส่วนเรื่องควบคุมกองกำลังทหารปกติจะเป็นภารกิจของพวกระดับสูง

ปรมาจารย์คนเดียวนั้นเทียบได้กับทหารเป็นกอง แทนที่จะถูกจำกัดอยู่ในกองทัพ ยังไม่สู้ออกไปทำสงครามคนเดียว

ตอนแรกจางติ้งหนานจากหนานเจียงให้สัญญากับฟางผิงว่าหลังจากจบแล้วสามารถกลับมารับตำแหน่งผู้บัญชาการกองที่หนานเจียงได้ นั่นหมายถึงตอนที่จบการศึกษา ทว่าตอนนี้ฟางผิงยังอยู่แค่ปีหนึ่ง

แต่แต้มสะสมสามพันห้าร้อยแต้มของหน่วยทหาร ถือว่าสูงมากแล้ว สามพันแต้มขึ้นไปนั่นหมายความว่าหากเขาเข้าสู่หน่วยทหาร แทบจะรับตำแหน่งผู้บัญชาการกองได้เลย ก่อนหน้านี้เหยาเฉิงจวินก็ได้ตำแหน่งนี้เช่นกัน

หากสะสมแต้มของหน่วยทหารเกินกว่าหนึ่งหมื่น ฝีมือเพียงพอแล้ว นั่นหมายความว่าฟางผิงสามารถกลายเป็นแม่ทัพควบคุมที่ใดที่หนึ่งได้เลย

แน่นอนว่าการสะสมแต้มทหารไม่ใช่เรื่องง่าย

เมืองตงขุยเป็นแค่เหตุการณ์บังเอิญ แต้มที่ฟางผิงสะสมได้จริงๆ นั้นมีแค่ห้าร้อยแต้ม และห้าร้อยแต้มนี้มาจากเขาและฉินเฟิ่งชิงร่วมมือกันฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่สามคน ทั้งเอาชนะขั้นสามนับสิบคนได้

เปลี่ยนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่คนหนึ่งอาจจะไม่สามารถทำถึงขั้นนี้ได้เสมอไป

อยากจะสะสมถึงหนึ่งหมื่นคะแนน อย่างน้อยฟางผิงต้องฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเกือบหนึ่งร้อยคน

ได้ยินฟางผิงพูดแบบนี้ เจ้าหน้าที่ทหารฝ่ายบริการจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน หน่วยทหารยินดีต้อนรับยอดฝีมืออย่างนักศึกษาฟางเข้าสู่กองทัพเช่นกัน หากนักศึกษาฟางมีความคิดแบบนี้…”

ฟางผิงไอแห้งๆ ออกมา “ช่างเถอะครับ ยังไม่ได้นึกถึงขั้นนั้น รอผมจบก่อนค่อยว่ากันดีกว่า”

เจ้าหน้าที่ของหน่วยทหารประจำอยู่ที่ถ้ำใต้ดินมาหลายปี

แม้ฟางผิงจะนับถือ แต่ให้เขาอยู่ในถ้ำใต้ดินตลอด ทั้งยังต้องถูกผูกมัดด้วยกฏเกณฑ์ของหน่วยทหาร เขาไม่ชินอย่างแน่นอน

ยอดฝีมือของหน่วยทหารหลายคน พอถึงช่วงหลังก็จะหลุดพ้นจากข้อจำกัดพวกนี้ เข้าไปต่อสู้คนเดียวในถ้ำใต้ดิน สำหรับเรื่องนี้ หน่วยทหารไม่ได้ผูกมัดอะไรมากมายเช่นกัน

เห็นฟางผิงปฏิเสธ อีกฝ่ายไม่แปลกใจ หัวเราะก่อนจะมอบค่าชดเชยครั้งนี้ให้ฟางผิง

ไม่ถือว่าเยอะ ยาบำรุงเลือดและปราณขั้นสามสามเม็ด ในเซี่ยงไฮ้มีมูลค่าหนึ่งร้อยยี่สิบคะแนน

แต่ตอนนี้อยู่ในสถานการณ์คับขัน หน่วยทหารมีทรัพยากรอย่างจำกัด ทั้งสินสงครามของพวกเขายังตกเป็นของตัวเอง นี่ไม่เหมือนกับภารกิจผู้ฝึกยุทธ์ของหน่วยทหาร

ฟางผิงไม่พูดอะไร เขาคาดเดาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ยาบำรุงเลือดและปราณขั้นสามสามเม็ด เพิ่มค่าทรัพย์สินให้ตัวเองกว่าสองล้านห้าแสน ทำให้ค่าทรัพย์สินของฟางผิงแตะถึงห้าสิบล้านอีกครั้ง

ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนฟางผิงจะควักเอาหินพลังงานทั้งหมดออกมา รวมถึงยาบำรุงเลือดและปราณสามเม็ดในมือด้วย เอ่ยว่า “คุณลุง ของผมเยอะขนาดนี้ พอจะแลกเปลี่ยนเป็นเกราะที่ทำจากหนังสิ่งมีชีวิตขั้นหกสักตัวได้หรือเปล่า?”

ของพวกนี้รวมเข้าด้วยกันแล้วเป็นมูลค่าเกือบสี่สิบล้าน