ตอนที่ 288-2 เหิมเกริมทำให้คนตายได้ (2)

ตอนที่ 288 เหิมเกริมทำให้คนตายได้ (2)

“พลังจิตใจเพิ่มยากกว่าปราณ ความเสี่ยงก็เยอะเหมือนกัน หนึ่งหมื่นเพิ่มหนึ่งเฮิรตซ์อาจไม่ได้เสมอไป”

ความเจ้าเล่ห์ของระบบ ฟางผิงกระจ่างใจดี

จ่ายออกไปเท่าไหร่ก็จะได้รับเท่านั้น

หากค่าทรัพย์สินสามล้านเจ็ดแสนหนึ่งหมื่นสามารถทำให้พลังจิตใจตัวเองแตะถึงหนึ่งพันเฮิรตซ์ได้ ฟางผิงไม่เชื่ออยู่แล้ว

ถึงกระทั่งจะเพิ่มถึงหนึ่งพันเฮิรตซ์ได้หรือไม่ ยังเป็นปัญหาด้วยซ้ำ

“ต้องมีข้อจำกัดอย่างแน่นอน”

ฟางผิงคาดเดาออกมา ทั้งเชื่อการคาดเดานี้เช่นกัน

“ลองดูละกัน ตอนนี้ยังมีค่าทรัพย์สินอยู่ อีกอย่างหลังจากนี้จะได้สวัสดิการเงินเดือนจากสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ทุกเดือน รวมถึงผลการรบของหน่วยทหารก่อนหน้านี้ด้วย สรุปออกมาแล้วตัวเองน่าจะได้ส่วนแบ่งเช่นกัน ค่าทรัพย์สินภายหลังมีอยู่แล้ว”

ในเมื่อตอนนี้มีรายได้ที่มั่นคง ฟางผิงจึงไม่จำเป็นต้องตระหนี่ขี้เหนียว กลัวว่าจะใช้ค่าทรัพย์สินหมดจนมีไม่พอฟื้นฟูปราณอีกแล้ว

—

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ฟางผิงรู้สึกว่าความสามารถของตัวเองแข็งแกร่งขึ้นมาอีกครั้ง!

ทรัพย์สิน : 26,200,000

ปราณ : 1500 แคล (2000 แคล)

จิตใจ : 400 เฮิรตซ์ (699 เฮิรตซ์)

หลอมกระดูก : 177 ชิ้น (100%) , 29 ชิ้น (30%+)

ฟางผิงส่ายหัว เพิ่มพลังจิตใจขึ้นมาเจ็ดสิบเฮิรตซ์ สิ้นเปลืองค่าทรัพย์สินไปเจ็ดล้าน

ทั้งไม่มีเครื่องหมายบวกแล้ว!

“นี่หมายความว่าไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีกแล้ว หรือว่าในขั้นนี้ถึงขีดจำกัดแล้ว ต้องทะลวงด่านใหม่เท่านั้น?”

ฟางผิงเชื่อว่าเป็นอย่างหลังมากกว่า ขั้นสี่ตอนกลาง พื้นฐานร่างกายของเขามีอย่างจำกัด ปราณจำกัด รวมถึงพลังจิตใจต่างแตะถึงจุดสูงสุดหนึ่งแล้ว ไม่สามารถเพิ่มได้อีก

“ทะลวงขั้นสี่ตอนปลาย บางทีอาจจะเพิ่มขึ้นอีกได้”ไอรีนโนเวล

ฟางผิงไม่คิดมากอีก เพิ่งจะหยัดกายขึ้น จู่ๆ ร่างกายกลับโคลงเคลง เผลอเหยียบพื้นจนเป็นหลุมออกมา

นี่ยังไม่เท่าไหร่ ฟางผิงรู้สึกว่าสมองของตัวเองเหมือนจะรวบรวมสติไม่ได้ มึนเบลออยากจะเคลิ้มหลับ

“อะไรกัน…”

“นี่เกิดอะไรขึ้น?”

“เร่งเพิ่มพื้นฐานร่างกายเร็วเกินไป ร่างกายปรับตัวไมทัน?”

“พลังจิตใจสูงขึ้น ไม่ใช่ว่าสมองจะยิ่งฉับไวขึ้นเรื่อยๆ หรือไง ทำไมถึงมึนหัวอยากนอนได้…”

จู่ๆ ฟางผิงก็หวาดกลัวขึ้นมา วิ่งตุปัดตุเป๋ออกไปข้างนอก!

ด้านนอกเฉินอวิ๋นซีเห็นเขาวิ่งโซซัดโซเซก็รีบตะโกนว่า “ฟางผิง นายไม่เป็นไรใช่หรือเปล่า?”

“ไม่เป็นไร ฉันจะไปหาอาจารย์!”

ฟางผิงแทบไม่หันหน้ามาด้วยซ้ำ ตลอดทางไม่รู้ว่าเหยียบพื้นเป็นหลุมจำนวนเท่าไหร่ รีบเร่งวิ่งไปยังโซนหอพัก

สมาชิกของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ที่รับหน้าที่ลาดตระเวนเห็นพื้นเป็นหลุมก็ถอนหายใจ เดินตามนับทีละก้าว แม้ว่าฟางผิงจะเป็นประธาน แต่การรักษาทรัพย์สินสาธารณะของมหาวิทยาลัยเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม

สองวันก่อนฟางผิงเพิ่งจะเพิ่มค่าปรับขึ้น เมื่อก่อนจ่ายค่าปรับสามแสนก็ตีกันได้แล้ว ตอนนี้มีไม่ถึงห้าแสนอย่าหวังเลย

ส่วนฟางผิง เหยียบพื้นจนเป็นหลุม สมาชิกของสมาคมที่รับหน้าที่ลาดตระเวนเห็นใจอยู่บ้าง

“งานนี้ไม่จ่ายห้าล้านหกล้าน ประธานอย่าคิดจะหนีไปได้ง่ายๆ เลย”

เห็นว่าจำนวนยังเพิ่มมากขึ้น ผู้ลาดตระเวนคนนั้นยิ่งเห็นใจขึ้นไปอีก “ตีไว้ที่แปดล้าน!”

“จบแล้ว ปาไปกว่าสิบล้านนู่น!”

“ประธานคงไม่เบี้ยวหนี้หรอกนะ?”

“จบจริงๆ แล้ว ประตูของอาจารย์หลู่ยังถูกกระชากออกไปด้วย นี่ไม่ใช่แค่เรื่องเงินแล้ว!”

ผู้ที่ลาดตระเวนเห็นฟางผิงกระชากประตูบ้านพักของหลู่เฟิ่งโหรวจนหลุดออกมา ดึงสติกลับมาได้ในชั่วพริบตา ไม่คำนวณเรื่องเงินอีกแล้ว ชักขาโกยแน่บทันที!

นี่ไม่ใช่เรื่องเงินแล้ว แต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับชีวิต!

‘ปัง’

ครู่ต่อมาฟางผิงก็กระเด็นลอยออกไปไกลจากประตูบ้านพักของหลู่เฟิ่งโหรวกว่าสิบเมตร พื้นนั้นพังจนเป็นรูปร่างของคน!

“ไอ้เวร!”

เสียงโมโหของหลู่เฟิ่งโหรวลอยออกมา เด็กนี่จะเหิมเกริมไปแล้ว!

เมื่อก่อนยังเคาะประตู ตอนนี้กลับกระชากออกไปตรงๆ!

คราวหน้าจะไม่รื้อบ้านพักเธอเลยเหรอ?

—

“อาจารย์ช่วยผมด้วย!”

เสียงร้องคร่ำครวญของฟางผิงลอยมาแต่ไกล!

ผมไม่อยากทำแบบนั้นสักหน่อย แต่ตอนนี้ฟางผิงรู้สึกว่าควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่บ้าง

—

เสี้ยวนาทีที่ฟางผิงถูกหลู่เฟิ่งโหรวหิ้วคอก่อนจะลากเข้าไปในบ้านพักที่ประตูเสียหาย

ผู้ลาดตระเวนของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นก็วิ่งเร็วยิ่งกว่าเดิม!

จบแล้ว นี่จบจริงๆ แล้ว

“หรือสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ต้องเปลี่ยนประธานใหม่อีกแล้ว?”

สมาชิกที่หนีตายคนนั้นอดผุดความคิดนี้ขึ้นมาในหัวไม่ได้