ตอนที่ 289 เปิดเทอมใหม่ บรรยากาศใหม่ (1)

ตอนที่ 289 เปิดเทอมใหม่ บรรยากาศใหม่ (1)

วันอังคารที่ 1 กันยายน

นักศึกษาใหม่มาถึงแล้ว

ด้านนอกประตูมหาวิทยาลัย ตอนนี้มีนักศึกษาและผู้ปกครองมารวมตัวจำนวนมาก

ภายในมหาวิทยาลัย ฟางผิงเผยแววตาคมกริบ จ้องเย่ฉิงหัวหน้าของฝ่ายตรวจสอบ กัดฟันว่า “รุ่นพี่น่าจะกลับไปฝึกวิชาได้แล้ว!”

เย่ฉิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “นายต้องจ่ายค่าปรับมาก่อน”

“ผมไม่มีเงิน…”

ฟางผิงเห็นเขายังจ้องตัวเองก็จนใจอยู่บ้าง ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “ไม่งั้นนายรอฉินเฟิ่งชิงกลับมา ไปเอากับเขา? เขายังติดหนี้ผมอยู่สิบล้าน ผมใช้จ่ายเป็นค่าปรับคงได้สินะครับ? เงินสิบล้านน่าจะพอซ่อมแซมลานกว้างได้หลายรอบแล้ว!”

“ใครก็ไม่อาจผัดหนี้ได้!”

เย่ฉิงเอ่ยอย่างจริงจังว่า “นายเป็นประธาน นายเป็นแกนนำผัดหนี้ คนอื่นๆ จะเลียนแบบได้ ทุกคนเป็นผู้ฝึกยุทธ์เหมือนกัน งั้นหลังจากนี้มหาวิทยาลัยคงอยู่ไม่ได้แล้ว”

ผู้ฝึกยุทธ์ที่เหนือมนุษย์กลุ่มหนึ่ง หากไม่มีมาตรการควบคุมเลย นายตีฉันฉันตีนาย งั้นไม่นานมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ก็คงถูกรื้อถอนจนหมดแล้ว

ค่าปรับจะน้อยไม่ได้ หากปรับน้อย คนที่มีเงินก็จะไม่สนใจ

ดังนั้นการทำลายทรัพย์สินสาธารณะในมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ต้องปรับหนัก!

ตลอดทางฟางผิงเหยียบพื้นแตกไปหลายแผ่น ฝ่ายตรวจสอบออกใบสั่งให้ฟางผิงถึงสิบห้าล้าน!

ฟางผิงถอนหายใจ ตอนนี้เขาต้องเดินระมัดระวังหน่อยแล้ว ไม่งั้นหากเผลอใจลอย พื้นคงจะเป็นหลุมเพิ่มขึ้นมาอีก

การตรวจสอบภายในของมหาวิทยาลัยและรักษากฎล้วนเป็นความรับผิดชอบของฝ่ายตรวจสอบ

ตอนนี้เย่ฉิงที่เป็นหัวหน้าฝ่ายมาเอาค่าปรับด้วยตัวเอง ฟางผิงกลัดกลุ้มอยู่บ้าง ล้อกันเล่นหรือไง ตั้งสิบห้าล้าน!

สิบห้าล้านฉันสามารถซื้อยาบำรุงและอาวุธได้หลายชิ้นด้วยซ้ำ

“รุ่นพี่ ผมไม่ได้ผัดหนี้ ฉินเฟิ่งชิงติดเงินผมสิบล้าน เอ่อ…อาจารย์ซ่งอิ๋งจี๋คนนั้นติดหนี้ผมอีกประมาณห้าล้าน พี่ไปเก็บเงินพวกนั้นมาปรับผมแล้วกัน จบหรือยัง?”

เย่ฉิงยังคงมองเขา ไม่พูดอะไร

“รุ่นพี่ นักศึกษาใหม่เพิ่งจะเปิดเทอม ทุกคนกำลังจับจ้องอยู่ เวลานี้มาไล่ทวงหนี้ไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่มั้ง?”

“งั้นฉันจะไปที่สำนักงาน หักเอาจากห้าร้อยคะแนนของนายในเดือนนี้น่าจะพอดี”

ฟางผิงแทบจะกระอักเลือดออกมา นายจะจริงจังขนาดนี้ไปทำไม?

ฟางผิงยอมจ่ายเงินดีกว่าต้องมาถูกหักคะแนน นั่นจะทำให้ค่าทรัพย์สินน้อยลง

ปวดใจอยู่ครึ่งวัน ฟางผิงกัดฟันว่า “ได้ ผมจะให้ อีกอย่างช่วงนี้ฝ่ายตรวจชอบช่วยลาดตระเวนให้ละเอียดหน่อย ในมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ นอกจากห้องฝึกซ้อม สถานที่อื่นๆ แม้แต่ทำลายต้นไม้ใบหญ้าปรับสถานหนักให้หมด! รวมถึงทางอ่างเก็บน้ำด้วย มักจะมีนักศึกษาไปฝึกวิชาที่นั่น จับตามองพวกเขาให้ดี ทำลายทรัพย์สินสาธาณะต้องปรับให้หนัก! อีกอย่างหอพักนักศึกษาต้องลาดตระเวนเป็นประจำเหมือนกัน มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไม่อนุญาตให้เกียจคร้านอีกต่อไปแล้ว!”

เย่ฉิงชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง นี่นายจะเอาความโกรธที่ถูกปรับเงินไปลงกับคนอื่น?

แต่ฟางผิงยอมเป็นตัวอย่างจ่ายค่าปรับสิบห้าล้าน มาตรการลงโทษหนักก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่นได้

“อืม เข้าใจแล้ว”

“อีกอย่างค่าปรับทั้งหมด…ส่วนหนึ่งใช้ซ่อมแซมทรัพย์สินสาธารณะของมหาวิทยาลัย ที่เหลือ…ไม่ต้องส่งให้เบื้องบน เก็บไว้ที่สมาคมผู้ฝึกยุทธ์”

“ได้”

“…”

ฟางผิงกำชับไปหลายประโยค เห็นเย่ฉิงยังคงจ้องเขา จึงเอ่ยอย่างจนใจ “กลับไปผมจะจ่ายเอง ไม่ต้องมาตามผมแล้ว”

“นายยังเหยียบกระเบื้องเสียหายอีก…”

“ผมรู้แล้ว!”

ฟางผิงแทบอยากจะกระอักเลือดออกมา “แค่วันสองวันนี้แหละ เงินสิบห้าล้านซ่อมแซมกระเบื้องไม่กี่แผ่นยังไม่พอหรือไง? ตอนนี้ผมสูญเสียการควบคุมปราณอยู่บ้าง พี่ยังคิดจะปรับผมอีกงั้นเหรอ?”

ฟางผิงพูดแขวะออกมา เงินสิบห้าล้านเท่ากับว่าฉันทำงานให้สมาคมผู้ฝึกยุทธ์ฟรีๆ เดือนหนึ่งแล้ว

ตอนนี้เย่ฉิงยังยืนจ้องตัวเองไม่ไปไหน ไม่อายบ้างหรือไง?

เย่ฉิงไม่พูดอะไรอีกเช่นกัน แต่ยังคงอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน