ตอนที่ 304-2 วิ่งก่อนค่อยว่ากัน (2)

ตอนที่ 304 วิ่งก่อนค่อยว่ากัน (2)

อันที่จริงมนุษย์ก็ไม่ต่างกัน

ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำระดับล่างมีตำแหน่งคล้ายกับผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ในสังคมเช่นกัน

แต่ผู้ฝึกยุทธ์ในสังคมสามารถอาศัยความพยายามของตัวเอง ช่วงชิงซื้อยาบำรุงเป็นตัวช่วยในการฝึกวิชาได้

ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำระดับล่างนั้นอย่าหวังเลย

แต่พลังงานในถ้ำใต้ดินมีความเข้มข้นสูงกว่าบนพื้นโลก อยู่ที่นี่แม้ว่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างจะไม่มีหินพลังงานช่วยฝึกวิชา การฝึกวิชาก็เร็วกว่ามนุษย์อยู่ดี

ฟางผิงไม่มากความเช่นกัน ไปค้นหาห้องอื่นต่อ

ตอนนี้ทั้งสองคนค้นหาจากด้านนอกเข้าหาด้านในอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ยอดฝีมือมีความเป็นไปได้ที่จะอยู่ข้างในสุด

เป็นดังคาด เมื่อเข้าไปลึกเรื่อยๆ ในที่สุดก็เจอของดีขึ้นมาบ้าง

หินพลังงานฝึกวิชา สมุนไพรที่ถูกบรรจุไว้ในกล่องไม้ ขนของสัตว์ประหลาด…

ทั้งสองคนไม่ปล่อยไปกระทั่งโคมไฟพลังงาน แกะหินพลังงานที่อยู่ข้างในออกมาด้วย

อันที่จริงขายครบชุดจะมีมูลค่ากว่า แต่ไม่สะดวกจะพกไปทั้งหมดเท่าไหร่

ตอนนี้กระสอบของฟางผิงมีของบรรจุอย่างเต็มเปี่ยม

ฉินเฟิ่งชิงไม่เอาของยัดใส่ในเสื้อแล้วเช่นกัน เอากระเป๋าผ้าใบหนึ่งออกมาแทน ก็ไม่รู้ว่าเมื่อครู่เอาไปซ่อนไว้ที่ไหน

ค้นสิบกว่าห้องติดต่อกัน ทั้งสองคนเจอของที่มีพลังงานค่อนข้างสูง ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จักก็เก็บมาจนเรียบ

จวบจนมาถึงห้องสุดท้าย

ฟางผิงผลักประตูเข้าไป แววตากลับเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยเสียงทุ้มว่า “บางที…อาจจะเป็นขั้นเจ็ดจริงๆ!”

นี่คือห้องของเจ้าของที่นี่

เมื่อกี้ทั้งสองคนเจอห้องของยอดฝีมือขั้นห้าคนนั้นแล้ว แต่ภายในห้องก็ตกแต่งธรรมดา นอกจากหินพลังงานบางส่วนก็ไม่มีของดีอะไรแล้ว

แต่ห้องนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

สิ่งที่ต่างมากที่สุดคือมีตู้หนังสือหลังหนึ่งตั้งอยู่

ใช่แล้ว ตู้หนังสือ!

นี่เป็นครั้งแรกที่ฟางผิงเจอหนังสือในถ้ำใต้ดิน!

ไม่ใช่หนังสือที่ทำจากกระดาษ แต่เป็นหนังของสิ่งมีชีวิต มีเยอะเลยทีเดียว อย่างน้อยก็เกือบร้อยเล่ม!

ฉินเฟิ่งชิงเงียบเป็นอันดับแรก ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ของพวกนี้ไม่มีมูลค่าอะไร แต่ยังควรค่าแก่การเรียนรู้ ฉันจะเอาไปละกัน…”

“ไสหัวไปเลย!”

ฟางผิงด่าออกไป เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “นายคิดว่าฉันโง่รึไง หนังสือของพวกใต้ดินมีมูลค่าที่สุดแล้ว บางครั้งอาจมีค่าพอๆ กับหินพลังงานฝึกวิชาด้วยซ้ำ!”

หนังสือเป็นตัวกลางที่บันทึกการถ่ายทอดของอารายธรรมได้ดีที่สุด

ในถ้ำใต้ดินทำสงครามมาหลายปี หนังสือของพวกถ้ำที่ได้กลับไปมีน้อยจริงๆ

หมู่บ้านบางแห่งยังไม่อาจค้นเจอหนังสือเล่มหนึ่งเสียด้วยซ้ำ ของพวกนี้ล้ำค่าอย่างมาก หากไม่ใช่ยอดฝีมือย่อมไม่มีของพวกนี้

แต่ยอดฝีมือทำสงคราม ไม่อาจพกของพวกนี้ไปด้วยอยู่แล้ว

มีเพียงกวาดรังของยอดฝีมือถึงจะมีโอกาสเจอได้

หลายปีมานี้อันที่จริงมนุษยชาติได้รับหนังสือของพวกถ้ำมาบางส่วนเช่นกัน แต่ไม่ได้เยอะมาก ตัวอักษรและภาษาพูดพวกนั้น พวกนักวิชาการกำลังถอดรหัสกันอย่างไม่หยุดหย่อน

แต่เพราะมีไม่เยอะ การถอดรหัสจึงเป็นไปอย่างช้าๆ

ยิ่งหนังสือมากเท่าไหร่ ของที่บันทึกไว้เยอะเท่าไหร่ การถอดรหัสก็จะเร็วขึ้นเท่านั้น

สำหรับหนังสือของถ้ำใต้ดิน รัฐบาลและมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้รวมถึงองค์กรใหญ่บางแห่งต่างรับซื้อในราคาสูง แน่นอนว่าในสถานการณ์ทั่วไปมักขายให้กับรัฐบาล รวมถึงองค์กรใหญ่ๆ จะทำสำเนาให้ฉบับหนึ่งแล้วส่งต้นฉบับให้รัฐบาล

ฟางผิงไม่พล่ามกับฉินเฟิ่งชิงต่อ เข้าไปหยิบหนังสือหนังสัตว์ประหลาดเล่มหนึ่งบนโต๊ะอ่านอยู่พักหนึ่ง ดูจนหูตาลายไปหมด

เขาเรียนภาษาถ้ำใต้ดิน เรียนแค่ภาษาพูด ไม่ได้เรียนตัวอักษร

ไม่พูดถึงเขา เกรงว่านักวิชาการพวกนั้นอาจแยกไม่ออกว่าประโยคนี้คือตัวอักษรตัวไหนได้เหมือนกัน