ตอนที่ 305 ครั้งนี้ตัวเป้งมาเยอะจริงๆ (1)

ตอนที่ 305 ครั้งนี้ตัวเป้งมาเยอะจริงๆ (1)

ฟางผิงและฉินเฟิ่งชิงวิ่งไปได้ไม่นานก็เกิดปัญหาขึ้นแล้ว!

ไม่ใช่ว่าเจ้าของตำหนักนั้นไล่ตามมา แต่เป็นฝูงปีศาจหมาป่าโบราณ!

“จบเห่แล้ว!”

ฉินเฟิ่งชิงสีหน้าเปลี่ยนทันที ฟางผิงก็ไม่ต่างกัน

ทำไมถึงล่อปีศาจพวกนี้ออกมาได้ ทั้งสองคนรู้ดีแก่ใจ พวกเขาเก็บของมามากเกินไป พลังงานไม่ใช่น้อยๆ อยู่แล้ว

ตอนนี้ในสายตาของสัตว์ประหลาดพวกนั้น พวกเขาทั้งสองก็คือแร่พลังงานขนาดย่อม

ไม่ล่าฆ่าพวกเขาแล้วจะให้ฆ่าใคร?

“ทำยังไงดี?”

ฟางผิงถามออกมา ฉินเฟิ่งชิงครุ่นคิดพักหนึ่ง “อย่างแรกทิ้งของไปส่วนหนึ่ง…”

“ไม่มีทาง!”

ฉินเฟิ่งชิงพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ใช่แล้ว ไม่มีทาง

“อย่างที่สอง แยกกันวิ่ง พวกเราไปด้วยกัน พลังงานจะยิ่งเข้มข้น!”

“ใครจะเป็นคนอ้อม?”

แยกกันวิ่ง งั้นก็ต้องมีคนหนึ่งเป็นคนอ้อม ทั้งเป็นแบบนี้ย่อมอันตรายกว่า

“นาย!”

ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยทันที “ปราณนายแข็งแกร่งกว่าฉัน วิ่งได้นานกว่า ฉันเชื่อมั่นในตัวนาย!”

“ไสหัวไปเลย!

ฟางผิงไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอก โง่หรือเปล่า ตัวเองหลงทางนั่นก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว

“งั้นนายว่าควรทำยังไง?”

“วิ่งไปด้วยกัน ใครซวยคนนั้นก็อยู่ท้าย”

ฉินเฟิ่งชิงแทบจะหลุดปากด่าออกมา ตอนนี้ระยะห่างจากเขตเมืองความหวังยังเหลืออีกกว่าสามร้อยสี่ร้อยลี้ จนถึงตอนนี้ปราณเขายังไม่ได้ฟื้นฟูเต็มเปี่ยม วิ่งกลับไปรวดเดียวไม่ได้อย่างแน่นอน

ฟางผิงอาจจะไม่ใช่แบบนั้นเสมอไป

ถึงเวลานั้นเขาต้องรั้งท้าย…

มองดูปีศาจหมาป่าขั้นสี่ขั้นห้านับร้อยตัวที่อยู่ด้านหลัง ถึงกระทั่งเขายังเห็นจ่าฝูงขั้นหกอย่างรางๆ ฉินเฟิ่งชิงก็เร่งฝีเท้าขึ้น ละล่ำละลักว่า “ฟางผิง อย่าทิ้งฉัน ไปด้วยกัน ไม่ไหวนายก็แบกฉันสักช่วงหนึ่ง”

“ฝันไปเถอะ!”

ตอนนี้ฟางผิงก็วิ่งจนหอบอยู่บ้างเหมือนกัน ตอนเย็นยังกระอักเลือดเป็นชาม บาดแผลแขนขวาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หายดี ทั้งยังฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ไปไม่น้อย ปราณไม่มีปัญหา แต่กำลังกายลดลงอยู่บ้าง

ยิ่งไปกว่านั้นยังแบกน้ำหนักอีกเป็นร้อยจิน เขาก็เหนื่อยเป็นเหมือนกัน

ฉินเฟิ่งชิงกัดฟันว่า “ฉันเอาหนังสือให้นายหมดเลย ฉันไม่เอาแล้ว ตกลงหรือเปล่า?”

‘ไม่เอา!”

ฟางผิงปฏิเสธทันที หนังสือหนักเกินไป ฉินเฟิ่งชิงหอบมากองใหญ่ ตอนนี้จึงวิ่งช้ากว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อย

“งั้นฉันทิ้งนะ!”

“นายทิ้งไปสิ”

ฉินเฟิ่งชิงเผยท่าทีเสียดาย ฉันไม่ทิ้งหรอก เงินทั้งนั้น

เสียงคำรามดังขึ้นข้างหลัง ดุดันขึ้นเรื่อยๆ

ฝูงปีศาจหมาป่าโบราณกำลังไล่ตามทั้งสองคนมาอย่างบ้าคลั่ง

ในสายตาของปีศาจหมาป่าโบราณพวกนี้ ด้านหน้าคือสิ่งที่ยั่วยวนใจอย่างมาก

ในหุบเขาก่อนหน้านี้พวกมันไม่กล้าไป แต่ตอนนี้จ่าฝูงปีศาจหมาป่าโบราณไม่ได้รับรู้ถึงภัยคุกคาม จะไม่ไล่ฆ่าพวกเขาได้ยังไงอีก