ตอนที่ 304 วิ่งก่อนค่อยว่ากัน (1)

‘ฉึก!’

เลือดสาดกระจายไปทั่ว

ฟางผิงฟันผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองคนหนึ่งที่พุ่งเข้ามา เอ่ยอย่างสงสัยว่า “ระดับกลางตายหมดแล้ว?”

ทั้งสองคนกลับมายังหุบเขาที่เดิม ตอนแรกคิดจะอาศัยความมืดหลอกล่อยอดฝีมือที่เฝ้าอยู่ตรงนี้สักหน่อย

ผลปรากฏว่านอกจากเจอขั้นสี่คนหนึ่งกลางลานกว้างซึ่งถูกพวกเขาร่วมมือสังหารอย่างว่องไวแล้ว คนอื่นๆ ต่างเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างทั้งหมด

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างพวกนี้แทบมองไม่เห็นอะไรในความมืด

ฆ่าพวกเขายังง่ายกว่าหั่นแตงโมซะอีก

ฉินเฟิ่งชิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ถึงตาพวกเรารวยเละแล้ว!”

นึกไม่ถึงว่าจะมีขั้นห้าแค่คนเดียว หากรู้แบบนี้คงไม่มากับฟางผิงหรอก เขาฝึกวิชาอีกสักช่วงหนึ่งแล้วค่อยมากอบโกยคนเดียวดีกว่า

“จะเข้าไปเลยไหม?”

ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่กลางลาน ไม่ได้เข้าไปข้างใน

ฉินเฟิ่งชิงครุ่นคิดเล็กน้อย “นายเข้าไปดูก่อน…”

ฟางผิงไม่พูดอะไร หมุนตัวกลับไปถอนสมุนไพรต่อ ฉินเฟิ่งชิงไม่ช้าเช่นกัน เริ่มถอนอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้านั้นยืดตัวขึ้นมานานแล้ว

“ชุดนี้นายสั่งทำพิเศษ?”

“ทายดูสิ”

“หนังสิ่งมีชีวิตถ้ำ?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่ เป็นเทคโนโลยีของโลกพวกเรา”

ฉินเฟิ่งชิงหัวเราะ ไม่นานทั้งสองคนก็ถอนสมุนไพรทั้งสวนจนเกลี้ยง

มองที่ตำหนักใหญ่ด้านหลังอีกครั้ง ทั้งสองคนมองหน้ากัน พยักหน้าอย่างเงียบๆ สาวเท้าเข้าไปด้วยกัน

—

เดินผ่านประตูที่สูงหลายเมตร สิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าคือโถงใหญ่ที่โล่งกว้าง

การจัดวางนั้นคล้ายกับห้องประชุม

ท้ายสุดของกลางโถงมีบัลลังก์หินที่แกะสลักคล้ายหัวหมาป่าตั้งอยู่

สองฝั่งของห้องโถงเป็นเก้าอี้หินสิบกว่าตัว

บ้างก็แกะสลักเป็นหัวหมาป่า บ้างก็เป็นสิ่งมีชีวิตถ้ำอย่างอื่น

ด้านบนของห้องโถงแขวนโคมไฟพลังงานไว้

ตอนนี้ห้องโถงไม่ได้ไร้ผู้คน

มีผู้ชายสามคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคน ผู้หญิงอยู่วัยกลางคนแล้ว ตอนนี้ยืนหลังตรงอยู่ข้างบัลลังก์ ผู้ชายสามคนกลับเผยสีหน้าเศร้าโศก ถืออาวุธคุ้มครองอยู่เบื้องหน้าผู้หญิง

“พวกนายเป็นใคร?”

หญิงวัยกลางคนใช้ภาษาถ้ำถามออกไป แม้สีหน้าจะดูไม่ได้อยู่บ้าง แต่ยังคงแฝงความหนักแน่น

พวกฟางผิงมองหน้ากัน ไม่มีใครเปล่งเสียง

“คนของ…”

ผู้หญิงถามออกมาอีกครั้ง

คำข้างหลังนั้นน่าจะเป็นชื่อของสถานที่หรือฐานะตำแหน่งอะไรสักอย่าง แต่ฟางผิงฟังไม่เข้าใจ เขาเรียนแค่ภาษาถ้ำพื้นฐาน คำสื่อสารทั่วไปเท่านั้น

ชื่อสถานที่พวกนี้ซับซ้อนเป็นที่สุด ทั้งสองฝ่ายยังเรียกไม่เหมือนกันอีก บางครั้งจึงยากจะแยกแยะ

ฟางผิงยังคงเงียบ ในใจกลับคาดเดาว่าผู้หญิงคนนี้อาจจะเดาผิด

ตอนนี้เขาและฉินเฟิ่งชิงแต่งชุดของผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำ

คนพวกนี้ไม่ได้มีฝีมือแข็งแกร่ง ยอดฝีมือก่อนหน้านี้ถูกฆ่าไปหมดแล้ว

ตอนนี้สี่คนที่อยู่ในห้องโถงเป็นผู้ฝึกยุทธ์เช่นกัน แต่อยู่ในขั้นสามระดับล่าง ก่อนหน้านี้ที่พวกฟางผิงสังหารผู้ฝึกยุทธ์พวกนั้น คนพวกนี้ไม่ได้เข้ามาใกล้ อาจสัมผัสถึงพลังปราณพวกเขาไม่ได้เสมอไป

เห็นทั้งสองคนไม่ตอบ ผู้หญิงจึงถอนหายใจ เอ่ยอีกครั้งว่า “ถ้าฆ่าฉัน นายท่านคงไม่ปล่อยพวกนายไป บางทีพวกนายอาจจะคิดปลอมตัวเป็นผู้ฝึกยุทธ์เมืองแห่งความหวังเพื่อให้นายท่านเข้าร่วมสงครามสินะ?”

คำพูดนี้ฟางผิงเดาได้ครึ่งหนึ่งเท่านั้น

หัวใจกลับเต้นระส่ำขึ้นมา

เหมือนว่า…จะมีปัญหานิดหน่อยแล้ว!

คำว่า ‘นายท่าน’ จากปากของหญิงคนนั้นเป็นการคาดเดาของเขา บางทีอาจจะเป็นสามีหรือเจ้านาย…

แน่นอนว่าไม่ส่งผลต่อความหมายเท่าไหร่

ความคิดเห็น