ตอนที่ 338
ตอนที่ 338 จะชนะคนต้องชนะใจคนก่อน (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 338 จะชนะคนต้องชนะใจคนก่อน (1)
ด้านนอกสนามกีฬา
ฉินเฟิ่งชิงตามฟางผิงออกมา ร้องไห้ขี้มูกโป่งว่า “ฉันยังไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง จู่ๆ ตาเฒ่าหวงก็ผลักฉันลงมา ฉันไปล่วงเกินใครกัน?”
ฉันแค่คิดเท่านั้น ยังไม่ได้ทำสักหน่อย?
ฟางผิงเอ่ยอย่างดูแคลน “ปัญญาอ่อน!”
ตอนนี้เหล่าหวงต้องปวดหัวอยู่แล้ว นายยังจะก่อเรื่องอีก!
เขารีดไถ นั่นเพราะมีเหตุผล
ปรมาจารย์ยอดฝีมือคนหนึ่ง ไม่ว่าจะคิดอยากหยั่งเชิงหรือแฝงเจตนาอื่น แต่ลงมือกับเขา นั่นเท่ากับฝ่าฝืนกฎแล้ว
อย่าพูดว่าขั้นเจ็ดเลย แม้จะขั้นเก้า ฟางผิงก็กล้าตบทรัพย์ก้อนโตเช่นกัน
ขั้นเก้า…นักศึกษาที่จบไปแล้วของเซี่ยงไฮ้ยังมีขั้นเก้าเลย อู๋ชวนก็ใช่เหมือนกัน
ฟางผิงไม่กลัวอีกฝ่าย เว้นเสียว่าอีกฝ่ายจะลงถ้ำใต้ดินฆ่าเขาปิดปากในที่ที่ไร้ผู้คน แต่โอกาสไม่สูงมาก หากถูกคนรู้เข้า ปรมาจารย์ของเซี่ยงไฮ้รวมถึงปรมาจารย์คนอื่นๆ ในประเทศไม่อาจปรานีอยู่แล้ว ย่อมสังหารราวกับเป็นพวกลัทธินอกรีต
ฉินเฟิ่งชิงกลับคิดจะรีดไถปรมาจารย์อย่างไร้เหตุผล หวงจิ่งไม่ตีเขาตายถือว่าเขาดวงดีแล้ว
ฉินเฟิ่งชิงเผยท่าทีไม่พอใจอยู่บ้าง ผ่านไปพักหนึ่งจึงเอ่ยว่า “แบ่งให้ฉันหนึ่งเม็ด!”
“เรื่องอะไร?”
“ฉันเป็นตัวระบายความโกรธแทนนายแล้ว!”
“ไสหัวไป!”
“นายแบ่งให้ฉันเม็ดหนึ่งสิ ครั้งนี้ฉันไม่ได้เตรียมยาบำรุงมา ได้รับบาดเจ็บคงสู้ไม่…”
“จะมีนายหรือไม่มี ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน”
“ฟางผิง จะพูดแบบนี้ไม่ได้ ใช่สิ สู้พวกไก่อ่อนอย่างซีซานไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่เจอกับมหาวิทยาลัยปักกิ่งหรือโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งล่ะ?”
“ถ้านายกล้าไม่ออกแรง ครั้งนี้อย่าว่าแต่จะแบ่งให้นายเลย ฉันยังจะแนะนำให้มหาวิทยาลัยกำจัดนายออกไปด้วย คิดเอาเองเถอะ”
ฉินเฟิ่งชิงหุบปากลงทันที ก่อนจะถอนหายใจ เอ่ยอย่างจนใจว่า “ทำไมทุกครั้งที่ฉันทำเรื่องเหมือนนาย คนที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบถึงเป็นฉันตลอดล่ะ?”
“เลียนวิธีน่ะได้ แต่อย่าทำเหมือนฉัน”
“ฟางผิง มีเคล็ดลับอะไรหรือเปล่า?”
“มี!”
“ลองว่ามาสิ”
“ฝีมือต้องแข็งแกร่ง” ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “นายเป็นแค่ไก่อ่อน จะเทียบกับฉันได้ยังไง? ฉันหลอกปรมาจารย์เฝิงจนเชื่อได้เพราะอะไร? เพราะแข็งแกร่งยังไงล่ะ ความจริงคนที่เสียหน้าก็คือเขา ใช้พลังจิตใจกดดันฉันไม่สำเร็จก็ต้องยอมรับ หากเขากดดันฉันจนนอนราบกับพื้นจริงๆ ฉันคงไม่มีหน้าไปเรียกร้องอะไร ตาเฒ่าหวงอาจจะไม่ออกหน้าด้วยซ้ำ ไม่มีความสามารถแม้แต่น้อยกลับกล้าคุยโวอย่างไร้ยางอาย คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? ประเด็นอยู่ที่ฉันมีฝีมือจริงๆ จะยอมหรือยัง?”
“ยอมแล้ว!”
ครั้งนี้ฉินเฟิ่งชิงพูดง่ายเป็นพิเศษ กระซิบว่า “สอนวิธีฝึกพลังจิตใจให้ฉันหน่อย ฉันจะบอกตำแหน่งแร่พลังงานให้นาย”
“ฮ่าๆ”
“ไม่ต้องมาหัวเราะ ฉันจริงจัง ถ้านายพูดว่าไม่มีวิธีฝึก ฉันจะผ่าหัวนายไปนั่งรองชักโครกซะ ฟางผิง ตอนนี้มีแค่เราสองคน อย่าขี้เหนียวไปหน่อยเลย…”
“ความจริงก็มี…”
“จริงเหรอ!” เสียงของฉินเฟิ่งชิงสูงปรี๊ดขึ้นมาทันที
“จริง ไปป่าราชันเจี่ยว นายอยู่ที่นั่นหลายวันหน่อย หาเรื่องให้เจี่ยวกดดันนาย ฉันรับรองว่าพลังจิตใจนายต้องเพิ่มสูงขึ้นอย่างแน่นอน”
ฉินเฟิ่งชิงหน้าอึมครึมขึ้นมาทันที นายคิดว่าฉันปัญญาอ่อนหรือไง?
ฟางผิงมองความหมายของเขาออก พยักหน้าเบาๆ บอกเป็นนัยเขาอย่างชัดเจนว่านายก็คือคนปัญญาอ่อนนั่นแหละ
ฉินเฟิ่งชิงเปลี่ยนจากหน้าอึมครึมเป็นดำมืด สาวเท้าออกไปไม่สนใจเขาอีก
เขาจากไป ฟางผิงก็เมินเฉยเช่นกัน เดินเล่นภายในมหาวิทยาลัยปักกิ่งต่อ