ตอนที่ 355-2 ถ้ำใต้ดินหนานเจียงอุบัติ (2)

ตอนที่ 355 ถ้ำใต้ดินหนานเจียงอุบัติ (2)

อาจารย์คนนั้นเปลี่ยนไปประเด็นอื่น ถอนหายใจว่า “หลังจากนี้คงไม่อาจสู้กับโรงเรียนเตรียมทหารอันดับหนึ่งได้แล้ว”

หวังจินหยางปล่อยไขกระดูกซึมออกมา อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บหนักเช่นกัน แม้ว่าจะกินยาบำรุงไปไม่น้อย แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ อย่าคิดว่าจะหายดีเลย ทั้งนี่ยังมาจากพื้นฐานของพลังฟื้นฟูที่แข็งแกร่งของเขาแล้ว

พวกผู้ฝึกยุทธ์กลายพันธุ์พวกนี้มีพลังฟื้นฟูห่างไกลจากผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป

หากไม่เป็นแบบนี้ ทำสงครามติดต่อกัน พวกเขาคงไม่อาจสู้มานานขนาดนี้ได้

อาจารย์พูดจบ อธิการหนานเจียงก็เอ่ยว่า “ฉันพูดกับกระทรวงการศึกษาแล้ว มหาวิทยาลัยหนานเจียงยอมแพ้ ไม่แข่งขันอันดับสามอีกแล้ว”

หากสู้ต่อ หวังจินหยางต้องลงสนามพร้อมบาดแผล หากเหยาเฉิงจวินลงมือหนัก อาจจะทำให้หวังจินหยางพิกลพิการได้

อธิการหนานเจียงเอ่ยต่อว่า “ต้องกลับหนานเจียงแล้ว! บ่ายนี้ฉันต้องกลับไป ปากทางเข้าถ้ำใต้ดิน…อุบัติขึ้นแล้ว!”

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนทันที!

หวังจินหยางขมวดคิ้วว่า “ทางเข้าปรากฏแล้ว?”

“ใช่ ปรากฏขึ้นช่วงเช้านี่แหละ ตอนนี้คนที่เตรียมเข้าไปกลุ่มแรกทยอยไปถึงแล้ว รอทางเดินเสถียรกว่านี้หน่อย พวกเราก็จะเข้าไป จินหยาง เธอรักษาตัวอยู่ที่นี่ก่อน หากอาการบาดเจ็บยังไม่หายดี อย่าเข้าไปในถ้ำใต้ดิน นอกจากนี้หลังกลับไปแล้ว ให้ทะลวงขั้นห้า เธอทะลวงขั้นห้าจะไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าตอนปลายหรือกระทั่งขั้นสูงสุดด้วยซ้ำ ขัดเกลาอีกสักปีสองปี รอเรียนจบแล้ว…ช่างเถอะ ถึงเวลานั้นค่อยว่ากัน”

อธิการพูดไม่กี่ประโยคแล้วก็ไม่พูดต่อไปอีก

น่าเสียดาย ตอนนี้หากหวังจินหยางทะลวงเป็นปรมาจารย์ หรืออยู่ขั้นหก หลังจากเขาเข้าถ้ำใต้ดินแล้ว ก็สามารถวางใจส่งมหาวิทยาลัยหนานเจียงให้หวังจินหยางรับช่วงต่อได้แล้ว

แต่ตอนนี้หวังจินหยางยังอยู่ขั้นสี่ แม้จะทะลวงขั้นห้าก็ยังคงด้อยไปอยู่บ้าง

ถึงมหาวิทยาลัยหนานเจียงจะสู้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไม่ได้ แต่ตำแหน่งอธิการบดีไม่ถึงขั้นหก ตอ่ให้เธอมีพรสวรรค์ขนาดไหนก็ไม่อาจนั่งได้อย่างมั่นคง

“อธิการ…”

หวังจินหยางสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ครุ่นคิดก่อนจะหยัดกายขึ้น “ผมจะกลับไปพร้อมคุณ คุณรอผมครู่หนึ่ง เดี๋ยวผมจะกลับมา”

พูดจบ หวังจินหยางก็สาวเท้าไปทางทีมมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

ถ้ำใต้ดินอุบัติแล้ว ต้องแจ้งข่าวฟางผิงสักน่อย ไม่รู้ว่าฟางผิงจะสามารถพาคนบางส่วนของเซี่ยงไฮ้ไปสนับสนุนได้หรือเปล่า

—

“มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เป็นฝ่ายชนะ!”

ผู้ตัดสินประกาศออกมา เฉินเหวินหลงเอาชนะสี่คนรวด

ในความเป็นจริง ตอนนี้คนที่ให้ความสนใจพวกเขามีไม่เยอะ ทุกคนยังกำลังถกเถียงผลการต่อสู้ของหวังจินหยางและฟางผิงก่อนหน้านี้อยู่เลย

แม้ฟางผิงจะบอกว่าตัวเองชนะ แต่สุดท้ายกลับไม่ได้แข่งต่อ เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บไม่น้อย

แต่ฟางผิงดูเหมือนจะอาการดีกว่าหวังจินหยาง เป็นเรื่องจริงเช่นกัน ตอนนี้สิ่งที่ทุกคนกำลังโต้แย้งกันคือคนพวกนี้เทียบกับยอดฝีมืออันดับหนึ่งในขั้นสี่แล้ว ตกลงใครแข็งแกร่งกว่ากัน?

ยังไงพวกเขาก็ไม่เคยเห็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของขั้นสี่ลงมือมาก่อนนี่นา

—

ประเด็นที่ทุกคนถกเถียงกัน ฟางผิงไม่ได้สนใจ

ผู้ที่อยู่อันดับหนึ่งของขั้นสี่นั้น ฟางผิงไม่คิดว่าเขาแข็งแกร่งกว่าพวกตัวเองสักเท่าไหร่ แม้ว่าจะฝึกเคล็ดวิชาต่อสู้ถึงขั้นสูงสุดแล้ว ฟางผิงก็ไม่สนใจ

เขาคิดว่าตัวเองไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสี่สูงสุด งั้นก็ย่อมไร้คู่ต่อสู้จริงๆ

เอาชนะหวังจินหยางและเหยาเฉิงจวินแล้ว เขาก็ไม่ได้สนใจหลี่หานซงเท่าไหร่ เขาไม่ใช่ผู้ที่ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นสี่แล้วจะเป็นใครไปได้อีก?

เสียงประกาศชัยชนะของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ดังขึ้น ฟางผิงชำเลืองมองหลี่หานซงแวบหนึ่ง พรุ่งนี้ต้องสู้กับปีศาจหัวเหล็กนี้ อย่าคิดว่าเขาได้รับบาดเจ็บแล้วจะไม่มีแรงต่อสู้ล่ะ!

กำลังใช้สายตาคุกคามหลี่หานซง ฟางผิงกลับได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น หันไปมองหวังจินหยางที่สาวเท้าเข้ามา

ทุกคนจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้พากันมองไปทางหวังจินหยาง หวังจินหยางไม่สนใจเช่นกัน เดินมาหยุดข้างหน้าฟางผิง เอ่ยปากว่า “ถ้ำใต้ดินอุบัติแล้ว!”

“อุบัติแล้ว?”

“อุบัติตอนเช้า เดี๋ยวฉันจะกลับหนานเจียงแล้ว อย่างมากสี่ห้าวันทางเดินเสถียรก็เข้าไปได้แล้ว ถ้านายสนใจมาที่หนานเจียงได้”

ฟางผิงเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ได้ ถ้ำใต้ดินหนานเจียงอุบัติ ผมอยากเข้าไปดูตั้งนานแล้ว รอการแข่งขันสิ้นสุด ผมจะกลับไปเตรียมตัวที่เซี่ยงไฮ้สักหน่อย”

“ได้ ฉันจะรอนาย!”

พูดจบ หวังจินหยางก็หมุนตัวออกไป

ไม่นานคนของมหาวิทยาลัยหนานเจียงก็เก็บข้าวของทยอยจากไป

พวกเขาไปแล้ว ฟางผิงอดมองไปทางหวงจิ่งที่เพิ่งเข้ามาไม่ได้ ถอนหายใจว่า “คณบดี ผมอยากรวมกลุ่มไปที่หนานเจียง!”