ตอนที่ 356-2 กลบรัศมีรุ่นเดียวกัน (2)

ตอนที่ 356 กลบรัศมีรุ่นเดียวกัน (2)

หลี่หานซงเห็นฟางผิงขึ้นเวทีแล้วก็ไม่รอต่อไปอีก กระโดดขึ้นมาเช่นกัน

เห็นฟางผิง หลี่หานซงจึงเอ่ยเสียงทุ้มว่า “อาการนายยังไม่หายดี ทีแรกฉันไม่คิดจะฉวยโอกาสรังแกคน…”

“ไม่ต้องพูดไร้สาระ!”

ฟางผิงตัดบทเขาทันที “ตอนนี้ฉันต้องรีบกลับเซี่ยงไฮ้ ไม่มีเวลามาคุยเล่นกับนาย หลี่หานซง ยอมแพ้เถอะ พวกเราจะได้ไม่ต้องปะทะกันให้สิ้นเปลืองเวลา!”

“นาย!”

หลี่หานซงมีโทสะขึ้นมาทันที!

แม้ว่าเขาจะแพ้ให้หวังจินหยางและเหยาเฉิงจวินติดต่อกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะอ่อนแอจริงๆ หลายครั้งที่ผ่านมา ในหมู่คนเหล่านี้เขาได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุด

โดยเฉพาะตอนนี้ที่ทะลวงถึงขั้นห้า หลายวันมานี้ระดับขั้นเสถียรกว่าเดิมแล้ว

ตอนนี้แม้จะต่อสู้กับเหยาเฉิงจวินในขั้นห้าอีกครั้ง หลี่หานซงก็คิดว่าตัวเองไม่อาจแพ้

ครั้งก่อนเป็นเพราะระดับขั้นไม่เสถียรดี เขากังวลว่าจะต่อสู้จนตัวเองตกลงจากขั้น รวมทั้งมหาวิทยาลัยปักกิ่งยังมีคนอื่นอยู่ เขาถึงได้เลือกยอมแพ้

เมื่อวานฟางผิงได้รับบาดเจ็บหนัก ปรมาจารย์ของปักกิ่งคาดการณ์ว่าเขาไม่อาจออกกระบวนท่าเมื่อวานอีกแล้ว

สถานการณ์แบบนี้ ฟางผิงเอาความมั่นใจที่ไหนมาอวดดีขนาดนี้กัน!

“ไม่ยอมแพ้สินะ?”

ฟางผิงพูดไปอย่างนั้นแหละ อีกฝ่ายยอมแพ้ก็แปลกแล้ว มีแค่คนโง่ที่ทำแบบนั้น

สิ้นเสียงนั้น ผู้ตัดสินยังไม่ทันประกาศเริ่ม มือซ้ายฟางผิงก็จับที่ฝักดาบแล้ว มือขวากดอยู่บนด้าม ตะโกนว่า “งั้นอย่ามาโทษว่าฉันฟันนายแล้วกัน!”

พูดจบปราณสายหนึ่งก็พุ่งสูงเสียดฟ้าทันที!

ตอนนี้ดาบผิงล่วนยังไม่ทันออกจากฝัก แต่ฟางผิงคลายม่านพลังจิตใจออกมา ขยับแค่เล็กน้อยเท่านั้น!

ปราณสูงเสียดฟ้า อากาศที่สั่นสะเทือนกำลังปั่นป่วนไปทั่ว!

หลี่หานซงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามหน้าเปลี่ยนสีทันที!

ไม่ใช่แค่เขา ตอนนี้ยอดฝีมือที่มาชมการแข่งขันบางส่วนต่างสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน!

—

บนอัฒจันทร์

ปรมาจารย์ปักกิ่งใบหน้าเปลี่ยนครั้งแล้วครั้งเล่า ผ่านไปสักพักจึงขมวดคิ้วว่า “เขาเพิ่งจะบ่มเพาะได้ดาบสองเดือน?”

ดาบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสี่จะบ่มเพาะให้สำเร็จภายในสองเดือนได้!

“สองเดือน!”

หวงจิ่งตกใจอยู่บ้างเช่นกัน พยักหน้าว่า “เทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกบ่มเพาะดาบสองเดือน!”

วิชาบ่มเพาะดาบ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะใช้ได้ มีข้อจำกัดมากมาย

อย่างแรก อาวุธดีๆ ไม่ใช่ว่าใครก็มีได้ ไม่ว่าจะเป็นกระบี่อมตะหรือดาบผิงล่วนต่างเป็นอาวุธชั้นยอดในหมู่อาวุธแล้ว

อย่างที่สองไม่ใช่ใครก็มีเวลาและกำลังในการบ่มเพาะดาบ

สิ้นเปลืองพลังปราณเป็นจำนวนมาก นอกจากยอดฝีมือที่ไม่มีหวังเลื่อนขั้นอย่างตาเฒ่าหลี่แล้ว คนอื่นๆ แทบจะตระหนักเรื่องเลื่อนด่านมาเป็นอันดับแรกกันทั้งนั้น

อย่างที่สาม ไม่ใช่ทุกคนที่เรียนรู้วิชานี้ได้ ของแบบนี้ปกติถ่ายทอดกันอย่างลับๆ

อย่างที่สี่แม้จะมีคนยอมบ่มเพาะดาบหรือกระบี่ หากไม่มีความเชื่อมั่นหรือพละกำลังขั้นสุดยอด ดาบที่บ่มเพาะออกมาก็ไม่อาจแตะถึงผลลัพธ์ที่คาดหวังเสมอไป

—

“ยอมแพ้ซะ!”

ฟางผิงตะโกนอีกครั้ง ประกายดาบคมปราดถูกกั้นด้วยฝักดาบยังคงเผยอานุภาพออกมาเต็มเวที แม้ว่าผู้ชมบางส่วนจะอยู่ข้างนอก มีม่านพลังจิตใจป้องกันอยู่ ตอนนี้ก็รับรู้ได้ถึงประกายดาบที่เย็นยะเยือกเช่นกัน

บนหัวของหลี่หานซงปรากฏแสงสีทองออกมาแล้ว ใช้ต้านทานพลังจากประกายดาบที่คมกริบนั้น

ได้ยินเสียงของฟางผิง หลี่หานซงเผยแววตาเยือกเย็น แค่นเสียงว่า “ฝันไปเถอะ!”

ดาบยังไม่ทันชักออกมาจะให้เขายอมแพ้แล้ว ง่ายขนาดนั้นที่ไหนกัน!

“ทีแรกฉันคิดจะใช้ฟันศัตรู แต่นายไม่ยินดีจะยอมแพ้ งั้นก็อย่าโทษว่าฉันไม่เกรงใจละกัน! อย่างมากฉันก็บ่มเพาะใหม่เท่านั้น ตอนนี้ฉันแข็งแกร่งขึ้นแล้ว!”

พูดจบ ฟางผิงก็เงยหน้ามองไปทางผู้ตัดสิน

กลางอากาศ ผู้ตัดสินสีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด ผ่านไปสักพักก็ตะโกนว่า “เริ่มการแข่งได้!”

“ไป!”

คล้อยหลังจากเสียงคำรามของฟางผิง เสียงระเบิดในอากาศก็ดังก้องทั่วสนาม ม่านพลังจิตใจที่ครอบคลุมสี่ทิศทางพลิกขึ้นเป็นระลอกคลื่น!

พลังปราณสายหนึ่งที่พุ่งขึ้นฟ้าฟันแหวกผ่านอากาศ หลังจากที่ฟางผิงชักดาบฟันลงไปก็ร่วงสู่พื้นดินทันที!

ร่างของหลี่หานซงปรากฏแสงสีทองอร่ามตั้งนานแล้ว!

มีใจคิดหลบหลีก แต่ตอนนี้กลับถูกคมดาบล็อกเป้าอย่างแน่นหนาแล้ว!

วิชาบ่มเพาะดาบ หากดาบนี้ฟันไม่ถูกศัตรู ต่อให้แข็งแกร่งยังไงก็ไร้ประโยชน์ ฟางผิงจะไม่มีการเตรียมพร้อมเลยได้ยังไง!

แม้ม่านพลังจิตใจหลายชั้นจะบางเบา แต่ตอนนี้ก็ปิดกั้นหลี่หานซงรอบทิศอย่างแน่นขนัด หนีไม่พ้นแล้ว!

“ฉันไม่เชื่อ!”

หลี่หานซงคำรามอย่างโมโหก้องไปทั่วฟ้า!

เขาไม่เชื่อ ทั้งไม่อยากจะเชื่อ ตัวเองที่อยู่ขั้นห้า ไม่อาจรับดาบเดียวของฟางผิงได้!

ชั่วพริบตานี้แสงสีทองก็ประกายขึ้นอย่างเจิดจ้า หลี่หานซงไม่อยากตั้งรับ บนหมัดเหล็กระเบิดแสงสีแดงผสมสีทองขึ้นมาอย่างสว่างไสว พุ่งตัวขึ้นไปบนฟ้า ถลาเข้าหาดาบนั้น!

เวลานี้บนท้องฟ้ามีปรมาจารย์ยอดฝีมือทะลวงอากาศเข้ามาแล้ว!

เสียงทะลวงอากาศหวีดหวิวสั่นสะเทือนจนผู้ชมบางส่วนปวดแก้วหู!

แม้ปรมาจารย์จะตั้งม่านพลังจิตใจไว้แล้วก็มีจุดที่ไม่ทั่วถึงอยู่บ้าง ตอนนี้เสียงดังมาจากบนฟ้า ไม่ใช่สิ่งที่ม่านพลังจิตใจจะครอบคลุมได้ ทั้งไม่อาจปิดกั้นได้ทั้งหมดเช่นกัน!

“ทะลวง!”

หลี่หานซงคำราม ซัดหมัดออกไป!

ตู้ม!

“แกร๊ก…”

เกิดเป็นเสียงก้องกังวาน สนับมือโลหะผสมระดับ B แตกกระจุยในชั่วพริบตา!

เวลานี้ประกายดาบยังคงร่วงลงมา บนสองหมัดของหลี่หานซงเลือดเนื้อปริแตกในทันที กระดูกสีทองอ่อนๆ นั้นมีเสียงแตกร้าวออกมาเช่นกัน!