ตอนที่ 438-2 ถูกจับได้แล้ว (2)

ตอนที่ 438 ถูกจับได้แล้ว (2)

…………….

เจี่ยวทำลายอย่างบ้าคลั่งอยู่พักใหญ่ ดินรอบๆ พังถล่มลงไปทั้งหมด

จู่ๆ ก็คล้ายตระหนักอะไรบางอย่างได้ ไม่ทำลายอีกแล้ว บนเขาสีทองมีพลังปราณบางๆ กำลังถูกแยกออกมาไม่ขาดสาย

สำหรับพ่อครัวที่ชอบหนีคนนี้ มันยังคงมีแผนเตรียมพร้อมรับมือ

ครู่ต่อมา พลังปราณที่แผ่วเบาก็ลอยขึ้นกลางอากาศ

พลังปราณสายนี้ราวกับมีชีวิต แกว่งไปมาเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มล่องลอยไปข้างหน้า

—

ใต้ดิน

ฟางผิงใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ เขาสงสัยว่าครั้งก่อนตัวเองไปขุดหลุมฝังศพบรรพบุรุษของเจี่ยวหรือไง ไม่งั้นทำไมมันเอาแต่หาเขาแบบนี้?

หากเป็นเขา เจอกับผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำขั้นสามคนหนึ่ง อีกฝ่ายหนีไปหรือหลบซ่อนตัว หาไม่เจอแล้ว เขาคงไม่ตามฆ่าอีกฝ่ายอยู่ตลอดอย่างแน่นอน

มีเวลาขนาดนั้น เขาไปฆ่าขั้นสี่ขั้นห้าไม่ดีกว่าหรือไง

สัตว์ปีศาจระดับสูงน้อยครั้งที่จะทำเรื่องแบบนี้!

ทำไมสัตว์ปีศาจที่เขาเจอถึงผิดแปลกขนาดนี้?

“อย่าหาฉันสิ! จะหาฉันไปเพื่ออะไร?”

ฟางผิงร้องไห้ไม่ออกอยู่บ้าง หวงจิ่งก็หายไปแล้ว ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นยังไง ไม่งั้นมีคนดึงดูดความสนใจของเจี่ยว เขาคงสามารถหาโอกาสออกไปได้แล้ว

ตอนนี้เขาสุนัขเม่นที่กว้างใหญ่กลับคล้ายว่ามีตัวเองอยู่แค่คนเดียว จะหนียังเป็นเรื่องยาก

ในระหว่างที่ฟางผิงฝังตัวเองราวกับหินก้อนหนึ่งในโพรงเล็กๆ ชั่วพริบตานั้นดวงตาเขาก็ขยับเล็กน้อย

“นี่มันอะไรกัน?”

เขาเห็นเส้นบางๆ สีแดง แทรกซึมออกมาจากดิน กำลังพุ่งมาหาร่างของเขา!

“นี่คืออะไรเนี่ย?”

ฟางผิงสีหน้าเปลี่ยน ตอนที่เส้นสีแดงบางๆ เข้าสู่ร่าง ยิ่งหน้าซีดเผือดกว่าเดิม!

พลังปราณ!

พลังปราณที่คุ้นเคย!

“พลังปราณของฉันเอง”

ในขณะที่ฟางผิงตระหนักขึ้นมาได้ จู่ๆ เบื้องหน้าเขาก็สว่างจ้า ดินข้างบนถูกพลิกเปิดออกมา!

หัวสีทองขนาดใหญ่กำลังมองเขาอยู่

ฟางผิงหน้าซีดราวกับกระดาษ เอ่ยด้วยรอยยิ้มอึกอักว่า “ราชาเจี่ยว ไม่ได้เจอกันตั้งนาน!”

เจี่ยวตัวนี้บ้าไปแล้วจริงๆ!

นึกไม่ถึงว่ามันจะยังเก็บรักษาปราณของเขาเอาไว้!

นี่เป็นเรื่องที่ฟางผิงคาดไม่ถึงอย่างสิ้นเชิง!

ดวงตาขนาดใหญ่ของเจี่ยวมองมาที่เขา เผยท่าทีเย้ยหยัน

ฟางผิงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ปีนขึ้นมาจากใต้ดิน หัวเราะแห้งๆ ว่า “ราชาเจี่ยว ท่านหิวหรือเปล่า? กินข้าวไหม?”

เจี่ยวไม่ตอบ ตอนนี้มันไม่มีใจจะกินข้าว

ครู่ต่อมา ฟางผิงก็ลอยขึ้นมา ไม่นานก็ถูกดึงไปข้างหน้าสัตว์ปีศาจที่ตายไปแล้วตัวนั้น

เจี่ยวมองสัตว์ปีศาจ ก่อนจะมองฟางผิงอีกที ฟางผิงไม่เข้าใจอยู่บ้าง เอ่ยเสียงเบาว่า “ราชาอยากให้ฉันเก็บของรางวัลพวกนี้ไว้?”

เขาเพิ่งจะพูดจบ กรงเล็บสีทองขนาดใหญ่ของเจี่ยวก็ตบลงมา!

ฟางผิงถูกตบจนจมลงไปใต้ดิน ใบหน้าแดงเถือก แม่งเหอะ จู่ๆ นายก็พาฉันมาที่นี่ ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าให้ทำอะไร?

ดูท่าจะไม่ได้มอบรางวัลให้เขา?

เจี่ยวตบกรงเล็บใส่เขาแล้ว ไม่นานเบื้องหน้าก็มีหนามยาวที่แตกหักเส้นหนึ่งลอยขึ้นมา ฟางผิงจำได้ทันที นี่คือหนาวยาวบนร่างปีศาจสุนัขเม่นก่อนหน้านี้

เจี่ยวเห็นเขาไม่เข้าใจจึงทำลายหนามยาวทิ้ง ก่อนจะมองไปยังที่ไกลๆ อีกครั้ง ครุ่นคิดแล้ว จู่ๆ บนอากาศก็ก็ปรากฏกระบี่สั้นที่ไร้รูปร่างจากพลังจิตใจ ทั้งเสี้ยวนาทีที่กระบี่สั้นปรากฏก็มีเงาคนที่ไม่ค่อยชัดเจนปรากฏขึ้นด้วย

ฟางผิงจ้องมองอยู่พักหนึ่ง นี่นับว่าดูภาพเพื่อให้เข้าใจเนื้อหาสินะ?

“มีคนใช้กระบี่สั้นฆ่าปีศาจสุนัขเม่น นายอยากได้กระบี่สั้น?”

อันที่จริงฟางผิงเดาได้แล้วว่านั่นคือหวงจิ่ง ถึงเจี่ยวจะแสดงเงาที่เลือนรางให้เห็นก็ตาม

เห็นเจี่ยวจ้องตัวเอง ฟางผิงก็เอ่ยอึกอักว่า “คะ…คะ…คนนี้ฉันรู้จัก แต่ไม่สนิทกับเขาเท่าไหร่…”

“อะไรกัน? หาคนไม่เจอก็จะกินฉันแทน? อย่าทำแบบนี้สิ…”

ฟางผงครุ่นคิดในใจ พาเจี่ยวไปหาหวงจิ่งอย่างนั้นเหรอ?

แต่เจี่ยวคิดจะทำอะไร?

อยากกลืนกินหวงจิ่ง?

ไม่สิ มันอยากได้กระบี่สั้น กระบี่สั้น…อาวุธวิเศษ?

มันอยากได้อาวุธวิเศษ?

เห็นเจี่ยวใช้กรงเล็บทำท่ากรีดบนร่างตัวเอง ฟางผิงก็เอ่ยอย่างลังเล “ราชา ท่านอยากใช้กระบี่สั้นแทงตัวเอง?”

“…”

“เอ่อ…ใช้ดาบของฉันแทงดีกว่าไหม?”

เห็นเจี่ยวเริ่มจะโมโหขึ้นมา ฟางผิงก็รีบหุบปาก สมองกลับแล่นปราดอย่างรวดเร็ว

เจี่ยวคิดจะทำอะไร?

ให้หวงจิ่งใช้กระบี่สั้นแทงมัน?

นี่คือใช้ชีวิตจนเบื่อแล้ว?

แม้จะไม่สามารถเข้าใจได้ แต่ฟางผิงยังคงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ราชา เอาแบบนี้ดีหรือเปล่า ฉันจะไปหาคน หาเจอแล้วจะเอากระบี่สั้นกลับมาให้ท่านแทงสักสองสามที?”

ส่วนพาอีกฝ่ายไปหาหวงจิ่ง เขาไม่กล้าจริงๆ

เกิดฆ่าหวงจิ่งขึ้นมาจะทำยังไง?

อีกอย่าง ตอนนี้ยังไม่รู้สถานการณ์ของหวงจิ่งเลย

“ใช่สิ อธิการกำลังถูกสัตว์ปีศาจไล่ฆ่า หรือว่า…จะล่อเจี่ยวเข้าไปดี?”

ฟางผิงอดผุดความคิดขึ้นในใจไม่ได้ ผลปรากฏว่ายังไม่ทันคิดเสร็จ เจี่ยวกลับตบกรงเล็บบนพื้นอย่างทนไม่ไหว

ครู่ต่อมาฟางผิงก็ลอยขึ้นในอากาศ เจี่ยวพาเขามุ่งหน้าไปทิศทางที่หวงจิ่งหนีไปก่อนหน้านี้

“ไปหาอธิการงั้นเหรอ? ตกลงมันคิดจะทำอะไรกันแน่?”