ตอนที่ 449-2 ปรมาจารย์เพิ่มขึ้นมาอีกคน (2)

ตอนที่ 449 ปรมาจารย์เพิ่มขึ้นมาอีกคน (2)

………………..

ฟางผิงเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ยิ่งซับซ้อนยิ่งแข็งแกร่ง? งั้นผมทำภูเขาลูกหนึ่งออกมาดีหรือเปล่า? ไม่สิ ภูเขาไม่นับว่าแข็งแกร่งอะไร หรือปรากฏเป็นจักรวาลออกมาดี?”

ตาเฒ่าหลี่แค่นเสียงว่า “แล้วไปเถอะ ของพวกนี้จะว่ายังไงดีล่ะ ไม่ใช่ว่าเธอคิดจะทำอะไรออกมา ล้วนแข็งแกร่งได้หมด แต่ขึ้นอยู่กับระดับความซับซ้อนและลึกซึ้ง ฉันวาดวงกลมวงหนึ่งขึ้นมา บอกว่าเป็นจักรวาล สามารถระเบิดถ้ำใต้ดินได้ เธอเชื่อหรือเปล่าล่ะ?”

“อย่างนั้นเหรอครับ?”

ระหว่างที่ตาเฒ่าหลี่พูดก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “อีกอย่างบางครั้งก็ไม่สามารถควบคุมได้ ในใจเธอคิดอะไรอยู่ ยิ่งคิดลึกล้ำมากเท่านั้นก็อาจจะเป็นสิ่งนั้น”

“อธิการมหาวิทยาลัยหนานเจียงเธอเคยเห็นสินะ?”

ฟางผิงพยักหน้า

ตาเฒ่าหลี่เอ่ยเสียงเบา “การปรากฏพลังจิตใจของเขาก็คือตราประจำมหาวิทยาลัยหนานเจียง หลังจากนั้นเขาก็ค่อยๆ เสริมเติมแต่งเข้าไป อยากจะทำเป็นมหาวิทยาลัยหนานเจียงออกมา แต่ไม่สำเร็จผล ค่อนข้างซับซ้อนอยู่บ้าง นั่นแสดงให้เห็นว่าฝีมือเขาไม่อ่อนด้อย น่าเสียดาย”

น่าเสียดายที่ยังไม่ทันเสร็จ เขาก็ตายในถ้ำใต้ดินซะก่อน

“งั้นอธิการอู๋ของพวกเราล่ะครับ?”

“งูตัวหนึ่ง”

“หา?”

“ราชาอสรพิษปรากฏเป็นงูก็ปกติไม่ใช่หรือไง”

ฟางผิงเผยสีหน้ามึนงง ถามต่อ “อธิการหวงล่ะครับ?”

“เจ้าขยะนั่น ง่ายเกินไป ดาบเล่มหนึ่ง”

“คุณไม่ใช่บอกว่าคุณก็เป็นกระบี่อมตะอย่างนั้นเหรอ?”

ตาเฒ่าหลี่เอ่ยอย่างดูแคลน “จะเข้าใจอะไร! กระบี่อมตะของฉัน นั่นอานุภาพแข็งแกร่งอย่างมาก สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ซับซ้อนจะตายไป ดาบเล่มนั้นของเขาอย่างกับมีดปอกผลไม้ จะเทียบกับฉันได้?”

“ผู้เฒ่าหลิวล่ะครับ?” ฟางผิงไม่โจมตีเขาอีก เขาไม่เห็นว่ากระบี่อมตะจะดีเลิศขนาดไหนเลย

“กระบี่เล่มหนึ่ง เป็นกระบี่ขยะเหมือนกัน…แค่กๆ ผู้เฒ่าหลิวอายุมากแล้ว ไม่พูดเรื่องนี้”

ฟางผิงพยักหน้า หลัวอี้ชวนที่อยู่ด้านข้างใบหน้าดำคล้ำ พวกนายสองคนจะหุบปากได้หรือยัง?

ฟางผิงเอ่ยว่า “งั้นผมจะปรากฏเป็นอะไรออกมาดี?”

“เธอ? เธอน่าจะออกมาเป็นหมาบ้า หมาบ้าใจกล้า จะได้เสริมความกล้าให้เธออีกหน่อย คิดว่ายังไงล่ะ?”

ฟางผิงหน้าดำเป็นก้นหม้อ ในหัวกลับไม่ได้นึกถึงตัวเอง แต่เป็นฟางหยวน

ถ้ายัยหน้ากลมทะลวงขั้นเจ็ด จะปรากฏเป็น…ทองเหลืองอร่ามหนึ่งก้อนออกมาหรือเปล่า?

จากนั้นเอาทองก้อนมาทุบคน?

ฉากนั้นจะสวยหรูเกินไปแล้ว ฟางผิงไม่กล้าคิดอีก

ตอนนี้หลู่เฟิ่งโหรวทะลวงด่านมาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

กลางอากาศของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้มีกลิ่นอายของยอดฝีมือบางส่วนกระจายเข้ามา

ตาเฒ่าหลี่ไม่สนใจฟางผิงอีก ทะยานขึ้นไปบนอากาศเพื่อเจอกับคนพวกนั้น

พวกเขาล้วนเป็นปรมาจารย์ยอดฝีมือของเซี่ยงไฮ้

หลู่เฟิ่งโหรวทะลวงด่านสร้างความเคลื่อนไหวไม่น้อย คนพวกนี้ตระหนักได้เหมือนกันจึงเข้ามาดูสถานการณ์

ฟางผิงไม่ได้เข้าไปยุ่ง เรื่องของพวกระดับสูง เขาไม่ไปร่วมความคึกครื้นอยู่แล้ว

รอจนผ่านไปอีกสักพัก หลู่เฟิ่งโหรวก็เดินออกมาจากประตูห้องแหล่งพลังงานด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

เงยหน้ามองแวบหนึ่ง ไม่นานเงาพวกนั้นก็กระโดดลงมา เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ยินดีกับคณบดีหลู่ด้วย”

หลู่เฟิ่งโหรวพยักหน้าเบาๆ กลับไม่ได้ดีใจขนาดนั้น เอ่ยว่า “ยืดเวลามานานขนาดนี้ ในที่สุดก็ทะลวงได้สักที วันนี้เพิ่งทะลวงด่านคงไม่รั้งตัวทุกคนแล้ว ไว้ค่อยพูดคุยกันวันหลังเถอะ”

ปรมาจารย์ที่ตามมาไม่เห็นเป็นเรื่องแปลกเช่นกัน หัวเราะแล้วก็ทะยานขึ้นอากาศไปอย่างรวดเร็ว

พวกเขาไปแล้ว หลู่เฟิ่งโหรวเห็นหลายคนมุงอยู่ข้างนอกก็เอ่ยว่า “แยกย้ายกันได้แล้ว!”

พวกนักศึกษายังไม่ทันไปไหน ฟางผิงก็วิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มซะก่อน เอ่ยเสียงดังว่า “ยินดีกับอาจารย์ที่เข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ของเรามีปรมาจารย์เพิ่มมาอีกหนึ่งคนแล้ว เป็นเรื่องน่ายินดีจริงๆ วันนี้เฉลิมฉลองร่วมกัน นักศึกษาในมหาวิทยาลัยทั้งหมดไปรับหินพลังงานฝึกวิชาหนึ่งกรัมได้ฟรี! ฉันจะจ่ายให้ทุกคนเอง!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมาหลู่เฟิ่งโหรวก็นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย

ลูกศิษย์ของตัวเองไม่ได้เสียสติไปแล้วสินะ?

นักศึกษาเกือบเจ็ดพันคน หนึ่งกรัมต่อสามสิบคะแนน สองแสนหนึ่งหมื่นคะแนน!

เจ้าหมอนี้คงไม่ได้พูดเล่นหรอกนะ?

กระทั่งหลู่เฟิ่งโหรวยังตกใจ นับประสาอะไรกับพวกนักศึกษา

รับหินพลังงานระดับสูงหนึ่งกรัมฟรี?

แม้สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามขั้นสี่ หนึ่งกรัมไม่ถือว่าเยอะ แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งขั้นสองพวกนั้น สามสิบคะแนนไม่ถือว่าเป็นจำนวนน้อยทีเดียว

อีกอย่างยังทั้งมหาวิทยาลัย!

นี่…จะแม่งกระเป๋าหนักเกินไปแล้ว!

ครู่ต่อมา ทั่วทั้งเขตทางใต้ก็มีเสียงร้องโห่อย่างดีใจดังขึ้น ทุกคนทยอยตะโกนว่า “ยินดีกับคณบดีหลู่ที่เข้าสู่ขั้นปรมาจารย์!”

“ขอบคุณประธาน!”

“…”

ทุกคนดีใจอย่างบ้าคลั่ง อาจารย์บางส่วนมองฟางผิงตาปริบๆ ให้อีกหน่อยสิ!