ตอนที่ 453-2 ฟางหยวนทะลวงด่าน (2)

ตอนที่ 453 ฟางหยวนทะลวงด่าน (2)

………………..

ฟางผิงฟังจบก็ไอแห้งๆ “อย่ามั่นใจในตัวเองเกินไป เธอต้องมองไปข้างหน้า ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวของฉัน หลอมกระดูกสองครั้งก็น่าอายแล้ว อย่าเปรียบเทียบกับคนอื่น เข้าใจหรือเปล่า? ฉันเป็นอันดับหนึ่งของผู้ฝึกยุทธ์รุ่นใหม่ เธอไม่เป็นอันดับหนึ่ง สิบอันดับแรก…ร้อยอันดับแรก…ไม่เป็นไร แต่พันอันดับแรกล่ะ? หลอมกระดูกสองครั้ง มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้มีนับร้อยคนแล้ว นี่ยังไม่ใช่แค่มหาวิทยาลัยเดียว รวมกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้อื่นๆ ผู้ฝึกยุทธ์ที่หลอมกระดูกสองครั้ง เกรงว่าจะมีกว่าพันคน นี่ยังแค่ในประเทศจีน รวมกับต่างประเทศแล้ว ยังเยอะกว่าผู้ฝึกยุทธ์พวกเราอีก จำนวนคนก็เยอะกว่า คนที่อายุเท่าเธอ บางทีอาจจะล้ำหน้าไปกว่าหมื่นคนแล้ว ฉันเป็นอันดับหนึ่งของโลก เธอเป็นหนึ่งในหมื่น นี่ก็ฟังไม่ขึ้นเท่าไหร่ ใช่หรือเปล่า?”

ฟางหยวนพยักหน้า ฉันไม่เป็นหนึ่งในหมื่นคนหรอก!

ฟางผิงหัวเราะขึ้นมา เด็กคนนี้ยังคงหลอกง่ายจริงๆ

ไม่พูดมากต่อ ฟางผิงหยัดกายว่า “ไป เตรียมตัวทะลวงด่านสักหน่อย!”

“เตรียมตัวตั้งนานแล้ว!”

ฟางหยวนทำหน้ากระตือรือร้น เข้าไปในห้องฝึกวิชากับฟางผิง

ด้านฟางผิงก็ควักยาบำรุงเลือดและปราณขั้นหนึ่ง ยาหลอมกระดูก ยาป้องกันอวัยวะภายใน รวมถึงน้ำแร่ชีวิตเล็กน้อยออกมา

ฟางหยวนจะทะลวงด่าน เขายังให้ความสำคัญอย่างมาก

ทะลวงด่านขั้นหนึ่ง ไม่นับว่ายากจนเกินไป ทะลวงเส้นเดินปราณหกสิบสองเส้น ปราณสามารถไหลเวียนกระดูก ประสานทั้งนอกและใน ทำถึงขั้นหลอมกระดูกก็สำเร็จแล้ว

ในสถานการณ์ทั่วไป มียาบำรุงช่วยเหลือ ทั้งอยู่ในการดูแลของขั้นสี่ ไม่อาจจะเกิดอันตรายอะไร

ฟางหยวนยังหลอมกระดูกแค่สองครั้ง นั่นก็ยิ่งปลอดภัยแล้ว

—

ในห้องฝึกวิชา

ฟางหยวนเคลื่อนไหวเคล็ดวิชาหลอมกระดูกอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ไม่นานก็เริ่มทะลวงเส้นเดินปราณ

เส้นเดินปราณหกสิบสองเส้นถูกทะลวงอย่างรวดเร็ว

ภายใต้ปราณที่เต็มเปี่ยม หลังจากชั่วโมงกว่าก็ทะลวงด่านอย่างเป็นทางการ

“ฉันเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว!”

ฟางหยวนที่ทะลวงด่านแล้วดีใจอย่างมาก ใบหน้ากลมนั้นสกปรกมอมแมม เกาะแกะกับฟางผิงอยู่ตลอด เบิกบานใจแทบจะพูดไม่ออก

ฟางผิงก็ยิ้มเช่นกัน ยิ้มอย่างฝืนๆ อยู่บ้าง

กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ก็หมายความว่าจะอันตรายมากขึ้นแล้ว

น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่ขั้นเก้าขั้นสุดยอด…ช่วงเวลานี้ฟางผิงเข้าใจความรู้สึกของขั้นเก้าขั้นสุดยอดพวกนั้นอยู่บ้าง

จะมีกี่คนที่สามารถไม่สนใจลูกหลานญาติพี่น้องของตัวเองได้?

หากไม่สนใจจริงๆ พวกเขายังจะไปทำสงครามแลกชีวิตเพื่อมนุษย์ชาติได้ยังไง?

พวกเถียนมู่ควรค่าให้เคารพนับถือจริงๆ ฟางผิงลอบเลื่อมใสคนพวกนี้ เพื่อมนุษย์ เพื่อเผ่าพันธุ์ ต่อให้เสียสละมากแค่ไหนก็ไม่คิดเสียดาย

แต่วันหนึ่งจะให้เสียสละครอบครัวของตัวเอง ฟางผิงจะทำได้งั้นเหรอ?

“มีแค่ฉันต้องแข็งแกร่งกว่านี้ ครอบครัวถึงจะสามารถปลอดภัยได้มากกว่านี้”

ฟางผิงพึมพำในใจ ยอดฝีมือขั้นเก้าขั้นสุดยอดพวกนั้นทำไมถึงสามารถรับอภิสิทธิ์บางอย่างได้?

ทำไมครอบครัวของพวกเขาถึงรออยู่แนวหลัง ในช่วงเวลาที่ระดับกลางถูกกำหนดให้เข้าสู่ถ้ำใต้ดิน?

ก็เพราะความแข็งแกร่งของพวกเขา!

พวกเขาทำสงครามหลั่งเลือดอยู่แนวหน้า เพื่อให้พวกเขาสามารถทำสงครามได้อย่างสบายใจ เพื่อให้คนพวกนี้มีคนปกป้อง ดังนั้นรัฐบาลจึงมอบอภิสิทธิ์ให้พวกเขา

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางพวกนี้นับเป็นอะไร?

หากเพราะผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางไม่กี่คน ทำให้ขั้นเก้าขั้นสุดยอดต้องเสียใจหมดหวัง รู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นต้องคุ้มครองต่อไปแล้ว นั่นถึงจะเป็นหายนะของมนุษยชาติ

อภิสิทธิ์ไม่ได้ลอยออกมาจากอากาศ

แม้จะคิดอย่างนั้นฟางผิงก็ยังคงก่นด่าในใจ สามารถเข้าใจได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่อิจฉา น่าเสียดายที่ฉันไม่มีบรรพบุรุษเป็นขั้นเก้าขั้นสุดยอด

ฟางหยวนทะลวงด่าน ฟางผิงไม่ได้ป่าวประกาศออกไป ไม่มีความจำเป็น

กินข้าวฉลองในครอบครัวด้วยกันอย่างเงียบๆ แม้ฟางหยวนจะดีใจก็ไม่ได้ถึงขั้นหยิ่งทระนงจนลืมหน้าที่ของตัวเองไป

พี่ชายอยู่ขั้นห้าสูงสุดแล้ว เธอเพิ่งจะทะลวงขั้นหนึ่ง เด็กสาวไม่คิดภาคภูมิใจตัวเองแม้แต่น้อย

—

พักผ่อนอยู่ที่บ้านหนึ่งวัน วันที่สิบสี่ ฟางผิงก็กลับมามหาวิทยาลัยอีกครั้ง

พอกลับมาถึง คณะกรรมการมหาวิทยาลัยก็ส่งจดหมายนัดล่วงหน้าให้เขาฉบับหนึ่ง

วันที่สิบแปดมีนาคม ทีมเข้าแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวจะมาแลกเปลี่ยนที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

ผู้ที่มาส่งจดหมายนัดคือหัวหน้ากรรมการมหาวิทยาลัย ฟางผิงมองจดหมายแวบหนึ่ง เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “รู้ว่าเป็นใครหรือเปล่าครับ? จะมากันกี่คน?”

“ทั้งหมดสิบหกคน รองรัฐมนตรีหวังกระทรวงการศึกษาและรองประธานหลิวสมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์ประเทศจีน ปรมาจารย์สองคนเป็นผู้นำทีม ที่เหลือสิบสี่คน เป็นสมาชิกเข้าร่วมแข่งขันสิบคน ยังมีเจ้าหน้าที่อีกสี่คน”

“สองปรมาจารย์นำทีม รัฐมนตรีหวังอยู่ขั้นแปด…ขบวนทัพนี้ไม่เล็กเลยจริงๆ มีข้อมูลของสมาชิกเข้าแข่งขันหรือเปล่าครับ?”