ตอนที่ 498 นี่คือยุคอิสระ (1)

ตอนที่ 498 นี่คือยุคอิสระ (1)

………………..

“นายท่าน สิ่งที่ข้ารู้ได้พูดไปหมดแล้ว…”

นอกเมืองหยวนเหว่ย อูซูร้องขอความเมตตา ตอนนี้รู้สึกมึนงงอยู่บ้าง

แต่คนพวกนี้ไม่เหมือนกับคนของดินแดนแห่งการเกิดใหม่ ยังไงเขาก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้า ทั้งคลุกคลีกับผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนแห่งการเกิดใหม่มานาน มั่นใจว่าไม่อาจจำผิดคน

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “มองอะไร พวกเราเป็นคนของเผ่าเยามิ่งจากเขตหวงห้าม เผ่าเยาจื๋อคิดจะคว้าผลประโยชน์จากพื้นที่เขตแดนก็ต้องถามพวกเราก่อนว่ายินยอมหรือเปล่า!”

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา อูซูก็ม่านตาหดเกร็ง!

คนของเผ่าเยามิ่ง!

ใช่แล้ว…ยอดฝีมือจากเขตหวงห้ามที่มาก่อนหน้านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือของเผ่าเยาจื๋อ

ตอนนี้เผ่าเยามิ่งก็ส่งคนมา ไม่น่าล่ะ!

ในตอนที่อูซูสั่นสะท้าน ฟางผิงก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง “เมืองเฉียงเวยก็เป็นฝีมือของพวกเรา เผ่าเยาจื๋อช่างกล้าจริงๆ นึกไม่ถึงว่าจะฮุบผลประโยชน์ในพื้นที่เขตแดนแต่เพียงผู้เดียว ทำลายเมืองเฉียงเวยเป็นแค่การตักเตือนเล็กๆ เท่านั้น…”

อูซูม่านตาหดเกร็งอีกครั้ง!

ฟางผิงเอ่ยต่อว่า “ราชาแปดคนของพวกเรามุ่งหน้าสู่พื้นที่เขตแดนแล้ว จะล้อมฆ่าพวกสารเลวเผ่าเยาจื๋อ!”

อูซูเบิกตากว้างราวกับเม็ดลำไย ตาขาวแทบไม่มีเหลือแล้ว!

จากนั้นไม่ได้ทันได้หดลูกตา ฟางผิงก็ซัดฝ่ามือใส่อวัยวะภายในของเขาถึงแก่ความตายทันที

ฉินเฟิ่งชิงเห็นแบบนั้นก็เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “ความชอบวิปริตของนายนี้จะเปลี่ยนหน่อยได้หรือเปล่า?”

เจ้าหมอนี้มีความชอบที่แปลกๆ อยู่บ้าง ทุกครั้งจะใช้คำโกหกหลอกลวงอีกฝ่ายก่อนตาย

คนตายไปแล้ว ยังจะไม่ให้ตายตาหลับอีก ไม่มีคุณธรรมเกินไปแล้ว

ฟางผิงยิ้มตาหยีว่า “ต้องป้องกันไว้ก่อน แบบนี้แล้วเผื่อพวกเขาคืนชีพขึ้นมาจริงๆ จะได้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ปลอดภัยจะตายไป”

หวังจินหยางถอนหายใจเบาๆ มองไปทางตะวันตก ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “จากที่นี่ถึงพื้นที่เขตแดนเป็นระยะทางกว่าสามพันลี้ เดินทางผ่านเมืองราชาสามแห่ง เมืองใต้อาญัติอีกนับไม่ถ้วน ยังต้องผ่านพื้นที่หวงห้ามอีกหนึ่งแห่ง…”

ไกลเกินไป ทั้งยังอันตรายเกินไป!

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงไปแล้วจะยังไงต่อ?

จากคำพูดของอูซู ครั้งนี้เขตหวงห้ามส่งยอดฝีมือขั้นเก้ามาสามคน ขั้นเจ็ดขั้นแปดห้าคน นั่นเป็นกลุ่มระดับสูงแปดคนแล้ว

กลุ่มที่สองส่งคนเข้าไปแล้ว มีแม่ทัพเมืองเฉียงเวยคนหนึ่งเป็นผู้นำ ผ่านเมืองพวกนี้แล้ว ก็มีแม่ทัพเมืองอื่นๆ ตามคุ้มกันไปด้วย อย่างน้อยก็สามสี่คน ทั้งนี่ก็เพื่อไปถึงพื้นที่เขตแดนได้อย่างปลอดภัย

กลุ่มที่สาม แม้เมืองเฉียงเวยจะไม่มีแม่ทัพเข้าไป แต่เมืองอื่นๆ ก็ส่งแม่ทัพมาคุ้มกัน

เพราะพื้นที่เขตแดนอันตรายอย่างมาก ไม่ใช่อันตรายแค่ที่นั่น ยังรวมถึงระหว่างทางด้วย