ตอนที่ 513 จากไป (1)

ตอนที่ 513 จากไป (1)

………………..

เมืองโบราณ

ประตูซานเจียวเหนือหัวของฟางผิงกำลังดูดกลืนพลังงานอย่างบ้าคลั่ง

พลังงานที่หลั่งไหลราวกับสายน้ำ หากไม่ใช้ก็เสียเปล่า

พลังงานพวกนี้พรั่งพรูออกมา เขาไม่สามารถรวบรวมไว้ได้ ไม่งั้นฟางผิงคงคิดจะลองแล้ว เอากลับไปอาจจะกลายเป็นหินพลังงานระดับสูงได้

เขากำลังดูดกลืนพลังงานเพื่อปิดผนึกประตู หวังจินหยางก็กำหนดตำแหน่งประตูซานเจียวอย่างรวดเร็วเช่นกัน

หรือจะพูดว่าหวังจินหยางแทบไม่ได้กำหนดอะไร ประตูซานเจียวก็ถูกพบขึ้นเอง

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าสูงสุดค้นหาประตูซานเจียว ปกติจะสิ้นเปลืองเวลาไม่น้อย

แม้จะเป็นฟางผิง ก่อนหน้านี้เพื่อทำให้ประตูซานเจียวปรากฏก็ฟันดาบกลางทะเลอย่างบ้าคลั่งเจ็ดวันเจ็ดคืนเหมือนกัน

แต่หวังจินหยาง ภายใต้สถานการณ์ที่มีพลังงานอุดมสมบูรณ์เช่นนี้ ประตูซานเจียว…ถึงกระทั่งมีแนวโน้มเบียดออกมาข้างนอกเอง

หวังจินหยางตกใจอย่างมาก!

นี่จะหาง่ายเกินไปแล้ว?

หรือจะพูดว่าชาติก่อนเคยปรากฏครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้แค่ฟื้นฟูกลับมาเท่านั้น?

เขาไม่แน่ใจ แต่ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการปรากฏประตูซานเจียวของเขา

ในตอนที่ฟางผิงยังกำลังปิดประตู บนหัวของเหล่าหวังจู่ๆ ก็ปรากฏประตูสามบาน!

ฟางผิงตกตะลึงขึ้นมาทันที!

หลังจากนั้นก็เห็นฉากที่พาให้ตกใจ

ประตูสามบานปรากฏขึ้นรวดเร็วอย่างสุดขีด

จากพื้นที่หนึ่ง ปรากฏขึ้นในพื้นที่นี้ แทบจะง่ายราวกับกินน้ำ ไม่ได้เหมือนฟางผิงที่ดูพยายามเค้นออกมาอย่างเห็นได้ชัด

แต่สิ่งที่ทำให้ฟางผิงตกใจยิ่งกว่านั้นคือ…ประตูซานเจียวของเหล่าหวัง หนึ่งในนั้นถูกปิดผนึกแล้ว!

ใช่ ถูกปิดผนึกแล้ว!

ชั่วพริบตาที่ปรากฏขึ้น ถึงกระทั่งโปร่งใสอยู่บ้าง เหมือนกับฉินเฟิ่งชิง ฟางผิงเห็นคล้ายมีของอะไรอยู่ข้างใน

ฟางผิงมองเหล่าหวังอย่างนิ่งอึ้ง…แม่งเหอะ พกสมบัติติดมาจริงๆ ด้วย!

ตอนนี้หวังจินหยางกำลังมองบนหัวเช่นกัน พึมพำว่า “นี่…นี่คือประตูแห่งชีวิตที่ปิดผนึกแล้ว?”

ฟางผิงเผยสีหน้าแปลกออกไป เอ่ยว่า “เหล่าหวัง รวยเละแล้ว!”

หวังจินหยางไม่สนใจเขา เริ่มปรากฏประตูซานเจียวต่อไป

หลังจากนั้นสักพัก ประตูซานเจียวก็ปรากฏขึ้นอย่างเต็มรูปแบบ

ตอนนี้มีพลังงานลึกลับเริ่มโต้ตอบกับร่างกายแล้ว

สิ่งที่ทำให้ฟางผิงหดหู่ก็ได้เกิดขึ้น ชั่วพริบตานั้นร่างกายของเหล่าหวังนึกไม่ถึงว่าจะเริ่มประกายแสงสีทอง!

แม่งเหอะ นี่มันเรื่องอะไรกัน?

พวกเขาจะไร้ยางอายเกินไปแล้ว!

ฉันโกงมาตั้งนาน สิ้นเปลืองทรัพยากรไปนับไม่ถ้วน น้ำแร่ชีวิตและสสารไม่แตกดับยังผลาญไปจำนวนมาก นี่ถึงหลอมกึ่งร่างทองขึ้นมา พวกนายได้กึ่งร่างทองง่ายๆ แบบนี้?

“หน้าไม่อาย!”

ฟางผิงก่นด่า!

ขี้โกง!

แม้เขาจะโกงเหมือนกัน นั่นก็ผ่านความพยายามและบากบั่นมาแล้ว ถูกคนซัดเป็นโครงกระดูกอยู่หลายครั้ง!

เหล่าหวังจะหน้าไม่อายเกินไปแล้ว!

เจ้าหลี่หัวเหล็กก็เหมือนกัน!

เจ้าหลี่หัวเหล็กฝึกวิชาคืนเดียวก็ได้กึ่งร่างทองแล้ว

เหล่าหวังปรากฏประตูซานเจียวก็ได้กึ่งร่างทองเหมือนกัน

นี่มันกฏเกณฑ์อะไรกัน?

ไร้เหตุผลสิ้นดี!

แค่หวังจินหยางไม่มีกระดูกทองเท่านั้น ไม่งั้นฟางผิงคงคิดจะอัดเขาให้ตายแล้ว

ส่วนหลี่หานซง ไม่ได้หลอมถึงไขกระดูก

เจ้าสองคนนี้ แม้จะขั้นหกแล้วก็ได้เปรียบน้อยกว่าเขาอยู่เล็กน้อย รวมกับพลังจิตใจธรรมดา นี่ทำให้ฟางผิงสบายใจขึ้นมาบ้าง

ไม่งั้น…คงคิดจะบีบคอเจ้าพวกนี้ให้ตายจริงๆ แล้ว

ผ่านไปอีกพักใหญ่ พลังงานที่ตอบสนองสิ้นสุดลง หวังจินหยางก้มหัวมองร่างกายตัวเอง ก่อนจะมองประตูซานเจียวที่ยังไม่เก็บกลับไปเหนือหัว ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เปิดไม่ได้!”

“เปิดไม่ได้?”

“ผลักไม่ออก”