ตอนที่ 534-2 ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นหก (2)

ตอนที่ 534 ไร้คู่ต่อสู้ในขั้นหก (2)

………………..

ฟางผิงเห็นพวกปรมาจารย์ถูกตัวเองกระตุ้นจนอารมณ์ไม่ปกติอยู่บ้างจึงไม่แหย่เล่นอีก ลองดูอย่างเงียบๆ แล้วก็ส่ายหัวว่า “ไม่ได้ ใช้ปราณบ่มเพาะไม่ได้ แต่การปรากฏของพลังจิตใจเข้าสู่ประตูปราณไปแล้ว ถึงจะบ่มเพาะไม่ได้โดยตรง แต่ผมรับรู้ได้ว่ากำลังก้าวหน้าขึ้นอย่างช้าๆ แน่นอนว่าช้ามาก!”

“นั่นยังดีหน่อย…”

“อธิการ คำพูดของคุณนี้…จะดีใจบนความทุกข์ของคนอื่นอยู่บ้างหรือเปล่า?”

ฟางผิงเอ่ยอย่างอัดอั้นว่า “ถึงคุณจะกลัวว่าผมล้ำหน้า ก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้มั้งครับ เป็นตั้งอธิการ ความใจกว้างนี้…”

หวงจิ่งถลึงตาใส่เขา เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “ไสหัวไป! เธอคิดว่าฉันจะอิจฉานักศึกษาคนหนึ่งหรือไง? ความหมายของฉันคือไม่สามารถใช้ปราณบ่มเพาะ สำหรับเธอแล้วอันที่จริงเป็นเรื่องดี เธอจะเลื่อนขั้นเร็วเกินไปแล้ว!”

พูดจบ หวงจิ่งก็เอ่ยด้วยใบหน้าจริงจัง “ประตูซานเจียวบานแรกคือประตูแห่งปราณ เดิมทีปราณของเธอก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว น่าจะรู้ความยากในการปิดผนึกดี…”

จู่ๆ หวงจิ่งก็พูดต่อไปไม่ได้แล้ว!

ความยาก?

ความยากก็คือปิดผนึกประตูภายในห้าสิบวัน?

แม้จะพูดต่อไปไม่ได้แล้ว หวงจิ่งยังคงพยายามข่มกลั้นความจนใจ เอ่ยว่า “ประตูที่สองคือประตูแห่งจิตใจ หลักการเดียวกัน ยิ่งพลังจิตใจแข็งแกร่งเท่าไหร่ ประตูบานนี้ก็ยิ่งจะปิดยากเท่านั้น!”

หลู่เฟิ่งโหรวนึกถึงตรงนี้ได้เหมือนกัน “พลังจิตใจของเธอยังปรากฏแล้ว! ฟางผิง นี่หมายความว่าประตูแห่งจิตใจของเธอจะปิดยากกว่าประตูแห่งปราณ! เธอลองสัมผัสดู ตอนนี้ผลักประตูได้ยากหรือเปล่า?”

ฟางผิงได้ฟังก็รีบลอง ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย “ยากจริงๆ แทบจะไม่ขยับเขยื้อนเลย นี่…ถึงผมจะทุ่มสุดแรง เกรงว่าต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีอยู่ดี…”

พวกหวงจิ่งแปลกใจอยู่บ้าง ยากขนาดนี้ เธอใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีก็ได้แล้วงั้นเหรอ?

ฟางผิงขมวดคิ้ว ประตูบานที่สองเป็นประตูแห่งจิตใจ เขาต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี ตอนนี้หัวเหล็กและหวังจินหยางอ่อนแอมากกว่าเขาอีก

นึกไม่ถึงว่าปรากฏพลังจิตใจล่วงหน้ายังจะมีปัญหานี้อยู่

แต่สามคนรวมพลังกันจริงๆ น่าจะเร็วกว่าคนเดียวอยู่บ้าง ประเด็นอยู่ที่เร็วกว่าหนึ่งถึงสองเท่า นั่นก็ไม่ค่อยคุ้มค่าแล้ว สิ้นเปลืองมากเกินไป

“ประตูแห่งจิตใจ…บางที…ต้องไปหาเหยาเฉิงจวิน!”

จู่ๆ ฟางผิงก็นึกถึงเหล่าเหยา!

เหยาเฉิงจวินพลังจิตใจแข็งแกร่ง ปิดผนึกประตูแห่งจิตใจ มีพลังจิตใจแกร่งกล้า ต้องช่วยได้บ้างอยู่แล้ว

ระหว่างที่ฟางผิงกำลังครุ่นคิดเรื่องพวกนี้ หลู่เฟิ่งโหรวก็เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า “ลองปล่อยพลังจิตใจออกมาให้ดูซิ…”

สิ้นเสียงของเธอ ‘เมืองหยางเฉิง’ ของฟางผิงก็ปรากฏขึ้นทันที

กางอาณาเขตไปทั่วห้องโถง แทบจะอัดแน่นอยู่ข้างใน!

หลู่เฟิ่งโหรวใบหน้าดำคล้ำ อดไม่ไหวอยู่บ้างจริงๆ ตำหนิว่า “เอาแค่พอเหมาะ ไม่ได้ให้เธออวด!”

ฟางผิงจนใจเช่นกัน กินรังแตนมาหรือไง อะไรกันเนี่ย

ผมเพิ่งจะปรากฏพลังจิตใจยังไม่คุ้นเคยเถอะ?

แม้จะคิดแบบนั้น ฟางผิงยังคงหด ‘เมืองหยางเฉิง’ ให้เล็กลงแต่โดยดี เล็กจนขนาดเท่าอ่างล้างหน้าก็ไม่หดอีกแล้ว

เวลานี้หลู่เฟิ่งโหรวไม่พูดมากอีก นกเฟิ่งหวงที่ราวกับมีชีวิตตัวหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า แต่นกเฟิ่งหวงตัวนี้ขนาดเล็กอยู่บ้าง ไม่ได้ใหญ่เท่าพวกเป็ดไก่

“โจมตีฉัน!”

“อาจารย์ คุณมั่นใจนะ?”

ฟางผิงขมวดคิ้ว “คุณเพิ่งจะปรากฏได้ไม่นาน พลังจิตใจอาจไม่แข็งแกร่งกว่าผมเสมอไป หลังจากผมปรากฏ พลังจิตใจก็เพิ่มขึ้นช่วงใหญ่ ก่อนหน้านี้ใช้บัวทองสวรรค์ไปยังมีประสิทธิภาพหลงเหลืออยู่ ตอนนี้พลังจิตใจเกือบหนึ่งพันหนึ่งร้อยเฮิรตซ์ คุณ…”

ได้ยินเขาบอกว่าพลังจิตใจตัวเองเกือบจะหนึ่งพันหนึ่งร้อยเฮิรตซ์ หลู่เฟิ่งโหรวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่นานก็เอ่ยว่า “ไม่ต้องพล่ามมาก พวกเราสามารถใช้ปราณบ่มเพาะได้ พลังจิตใจเพิ่มไม่ช้าเหมือนกัน พลังจิตใจของขั้นเจ็ดเพิ่มเร็วมากกว่าขั้นหก ตอนนี้ฉันก็ประมาณหนึ่งพันหนึ่งร้อยเฮิรตซ์เหมือนกัน เธอคิดจะว่าทำอะไรฉันได้ ยังอ่อนหัดไปอยู่บ้าง!”

เธอทะลวงด่านจนถึงตอนนี้เป็นเวลาสองเดือนกว่าแล้ว ต่ำกว่าสองพันเฮิรตซ์คือตอนต้น ต่ำกว่าสามพันเฮิรตซ์คือตอนกลาง ทะลวงถึงสามพันเฮิรตซ์ขึ้นไป นั่นคือตอนปลาย