ตอนที่ 541-2 ของล้ำค่าที่หลุดมือไป (2)

ตอนที่ 541 ของล้ำค่าที่หลุดมือไป (2)

………………..

สองคนของตระกูลหยางเผยสีหน้าแทบดูไม่ได้ หลี่เต๋อหย่งหันไปมองเช่นกัน เอ่ยเรียบนิ่งว่า “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ในเมื่อเธอบอกว่าเป็นพวกเดียวกันก็ไม่อาจเกิดเรื่องแบบนั้นได้ หากเกิดขึ้นจริงๆ…”

“ฆ่าได้!”

หลี่เต๋อหย่งไม่พูดมาก ทิ้งคำพูดที่อบอวลด้วยไอสังหารนี้ไว้

รองผู้บัญชาการทหารคนนี้ยึดความเด็ดขาดเป็นหลัก

ความหมายของตระกูลหยาง เขามองออก

ถ้าท้าทายฟางผิงจริงๆ ถูกฟางผิงฆ่าตาย งั้นทางที่ดีตระกูลหยางอย่าคิดปวดใจแล้วกัน

ส่วนล้างแค้น…เมืองเจิ้นซิงไม่ออกหน้า ตระกูลหยางต้องระวังตัวเองไม่ให้โดนล้างแค้นถึงจะถูก

ฟางผิงเผยรอยยิ้ม หลี่เต๋อหย่งไม่ได้พูดอะไรกับเขามากเช่นกัน เอ่ยอีกครั้งว่า “นอกจากนี้ยังมีบางอย่างที่ทุกคนต้องระวัง ผู้ฝึกยุทธ์แต่ละพื้นที่ส่วนมากจะฝึกวิชารูปแบบเดียวกัน แต่ก็ยังมีความแตกต่างบางส่วน อย่างเช่นผู้ฝึกยุทธ์แดนศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธเจ้า ร่างกายแข็งแกร่งมากกว่าปกติ ขั้นหกที่หลอมกึ่งร่างทองมีไม่น้อย ผู้ฝึกยุทธ์เมืองโทเทม พลังปราณ…พวกเขาเรียกกันว่าพลังแห่งโทเทม แม้จะเหมือนกับพลังปราณของพวกเรา แต่ก็ทำให้ผลการโจมตีพิเศษออกไปอยู่บ้าง ทางอาณาจักรหมื่นหอคอย ผู้ฝึกยุทธ์จะแปลกประหลาดอยู่เล็กน้อย ค่อนข้างมีชื่อเสียงในวิชาจองจำ พลังปราณของพวกเขา บางคนฝึกออกมาให้ผลลัพธ์ที่พิเศษอยู่บ้าง กัดเซาะพลังปราณของเธอ ทำให้พลังปราณเธอจมดิ่งลึกในความเงียบ แน่นอนว่าพวกนี้เป็นแค่ลูกไม้เล็กๆ ความแข็งแกร่งของผู้ฝึกยุทธ์ประเทศจีนคือพวกเราไม่มีจุดอ่อนใหญ่ แต่พวกเขา ผู้ฝึกยุทธ์แดนศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธเจ้าค่อนข้างช้า ผู้ฝึกยุทธ์อาณาจักรหมื่นหอคอยร่างกายบอบบาง ผู้ฝึกยุทธ์เมืองโทเทมพลังปราณซับซ้อน ความอึดน้อย ส่วนเทือกเขาแอนดีส ผู้ฝึกยุทธ์ของพวกเขาถึงขั้นเจ็ดแล้วถึงจะศึกษาวิชาโจมตีทางจิตใจ ต่ำกว่าขั้นเจ็ดนับว่าอ่อนแอที่สุด ทางแดนเทพปกรณัมค่อนข้างเหมือนกับพวกเรา แต่ผู้ฝึกยุทธ์แดนเทพปกรณัมส่วนมากจะฝึกเคล็ดวิชาต่อสู้อย่างหนึ่ง วิชาเผาไหม้ปราณ ระหว่างต่อสู้จะเผาไหม้ปราณ เพิ่มพลังโจมตีขึ้น เจอผู้ฝึกยุทธ์แดนเทพปกรณัมให้หลีกเลี่ยงพลังปะทุสูงสุดของอีกฝ่าย รอพวกเขาอ่อนลงแล้วค่อยโจมตีพวกเขา!”

ฟางผิงได้ฟังก็สนใจขึ้นมาทันที เอ่ยว่า “วิชาเผาไหม้ปราณ? ผู้บัญชาการ พวกเรามีหรือเปล่าครับ? น่าจะมีสินะ ทำไมไม่สอนพวกเราล่ะครับ?”

นี่เป็นเคล็ดวิชาต่อสู้ที่ดีจะตายไป!

เผาไหม้ปราณ ใครยังจะเจ๋งกว่าตัวเองอีก?

เขาชอบเคล็ดวิชาต่อสู้ประเภทนี้ที่สุดแล้ว!

ผู้อ่อนแอทำเรื่องของผู้อ่อนแอ เผาไหม้ปราณเกินไป นั่นก็ต้องตายเหมือนกัน

เคล็ดวิชาที่ทุ่มสุดชีวิตมีอยู่แล้ว อย่างวิชาดาบโลหิตที่เตรียมไว้ให้ระดับสูงโดยเฉพาะ

แทนที่จะพังพินาศไปพร้อมกับศัตรู ฆ่าศัตรูอย่างไม่เลิกรายังจะดีกว่า!

ดาบปราณที่ฟางผิงรวบรวมก่อนหน้านี้ ไม่ใช่วิชาดาบโลหิตอย่างแท้จริง แค่ลักษณะคล้ายกันเท่านั้น

ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นเจ็ด น้อยนักที่จะมีเคล็ดวิชาต่อสู้ทำลายร่างกายตัวเองแบบนี้ แม้จะมีก็ไม่อาจเผยแพร่ให้ข้างนอก

ฟางผิงพยักหน้า แต่ยังคงเอ่ยว่า “ผมเรียนได้”

หลี่เต๋อหย่งคลี่ยิ้มว่า “อันที่จริงพัฒนาพลังต่อสู้ได้อย่างจำกัด ไม่มีประโยชน์มากเท่าไหร่ แต่ถ้าเธออยากเรียน กลับไปจะเอาให้เธออีกที เอาล่ะ ทุกคนยังมีข้อสงสัยอย่างอื่นอีกหรือเปล่า?”

“ผู้บัญชาการ ถ้าชนะมีรางวัลไหมครับ?”

“โควตาก็คือรางวัลที่ใหญ่ที่สุดแล้ว!”

“เอาชนะคู่ต่อสู้ ผมสามารถริบของฝั่งตรงข้ามได้หรือเปล่า?”

สองประโยคนี้ ฟางผิงเป็นคนถามออกมา

หลี่เต๋อหย่งปวดหัวขึ้นมาอยู่บ้าง แม่งเหอะ ไอ้สุนัขตัวไหนบอกฉันว่าฟางผิงเหมาะสมจะเป็นผู้นำ?

ไอ้เวรนี้ แต่ละคำถามแทบจะทำให้คนปวดหัว

เดี๋ยวฆ่าทายาทขั้นสุดยอด เดี๋ยวจะเอารางวัล ยังจะริบสินสงครามอีก…

นี่ยังเหมาะเป็นผู้นำอยู่หรือไง?

ไสหัวไปซะเถอะ!