ตอนที่ 69
ตอนที่ 69 สงบสุข
October 22, 2026
ตอนที่ 69 สงบสุข
วันต่อมา
วันอาทิตย์ที่ 11 พฤษภาคม
กวนหูหยวน
ชั่วพริบตาที่เดินเข้ามาในห้อง นอกจากฟางผิงแล้ว คนอื่นๆ ต่างพากันตกตะลึง
บ้านที่มีทั้งชั้นบนชั้นล่าง ห้องนั่งเล่นกว้างขวางโอ่อ่า แสงแดดสาดส่องผ่านระเบียง เผยให้เห็นห้องที่ถูกตกแต่งอย่างใหม่เอี่ยม…
พวกเขาอยู่บ้านเก่ามาหลายสิบปี คุ้นชินกับตึกที่อับชื้นเสียแล้ว พอได้เข้ามาห้องใหม่แบบนี้ แม้ว่าการตกแต่งโดยรวมจะเรียบง่าย แต่ในสายตาของสองสามีภรรยา นี่ถือว่าหรูหราแล้ว
ฟางหยวนตื่นเต้นจนแทบเสียสติ เข้าประตูมาก็กระโดดขึ้นไปนอนกลิ้งบนโซฟา ก่อนจะวิ่งขึ้นไปชั้นบนต่อ…
ฟางหมิงหรงเห็นท่าทีตื่นเต้นของลูกสาว ใบหน้าปกปิดรอยยิ้มไม่มิด หันมามองฟางผิง “เฟอร์นิเจอร์พวกนี้…”
“ไม่ใช่ของแพงอะไร ตอนตกแต่งห้อง เขาแถมมา…”
ฟางผิงไม่ได้บอกว่าเขาเป็นคนซื้อเอง พาพ่อแม่เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “จะทิ้งเปลี่ยนใหม่…”
เขาแกล้งพูดไปเท่านั้น ก่อนหน้านี้เขาไม่นึกว่าจะหาข้ออ้างให้พ่อแม่ย้ายเข้ามาได้เร็วขนาดนี้ เฟอร์นิเจอร์ใหม่ที่ซื้อมาพวกนี้แทบไม่เคยใช้เลย
เป็นดังคาด หลี่อวี้อิงตำหนิเขาทันที “เฟอร์นิเจอร์ใหม่ทั้งนั้น ทิ้งอะไรกัน! ของพวกนี้ดีอยู่แล้ว…”
ขณะที่พูด หลี่อวี้อิงยังกวาดสายตามองรอบๆ ชั้นล่าง ปากเอาแต่พึมพำว่า “ดีจริงๆ!”
“ห้องหับกว้างขวาง แสงส่องทั่วถึง”
“…”
ชื่นชมกันอยู่พักใหญ่ ก่อนทุกคนจะขึ้นไปชั้นบนพร้อมกัน
ฟางหยวนนั้นเลือกห้องของตัวเองเสร็จสรรพแล้ว เห็นพ่อแม่เดินขึ้นมาชั้นบน จึงเอ่ยว่า “ฟางผิง ฉันจะเอาห้องนี้!”
ชั้นบนมีห้องนอนสองห้อง ห้องออกกำลังกายหนึ่งห้องและห้องอ่านหนังสืออีกหนึ่งห้อง พื้นที่ไม่ได้คับแคบเลย
ห้องนอนใหม่กว้างยิ่งกว่าบ้านหลังเก่าซะอีก แต่ตอนนี้แทบไม่มีของตกแต่งในห้อง
ครั้งก่อนฟางผิงซื้อเฟอร์นิเจอร์มาแค่ไม่กี่อย่าง พวกเตียงโซฟาเล็กๆ ก็เอาไว้ที่ห้องอ่านหนังสือ
หลี่อวี้อิงเดินเข้ามาดูในห้อง ก่อนจะตำหนิลูกสาวทันที “ลูกจะเอาห้องไปทำไม พวกเราจะไม่ย้ายมาอยู่บ้านใหม่…”
ฟางหยวนอึ้งไปเล็กน้อย เผยสีหน้าน้อยใจ
ฟางผิงตะลึงอยู่พักใหญ่เหมือนกัน ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แม่ครับ คงไม่คิดจะเอาไว้เป็นเรือนหอให้ผมหรอกนะ? ผมจะเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้แล้ว! ยังไม่ทันเป็นผู้ฝึกยุทธ์ยังได้บ้านขนาดนี้ แม่คิดว่าพอผมกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว ยังจะขาดแคลนของพวกนี้อีกเหรอครับ? ผู้ฝึกยุทธ์ของหยางเฉิง ถึงจะไร้ความสามารถขนาดไหน คงจะไม่อยู่บ้านแบบนี้เหมือนกัน รอผมเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว ต้องเลือกอยู่บ้านเดี่ยวแน่นอน อีกอย่าง พอถึงเวลานั้นยังไม่รู้ว่าจะกลับมาหยางเฉิงหรือเปล่า…”
แค่แม่อ้าปากพูด ฟางผิงก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคิดอะไรอยู่
บ้านใหญ่ขนาดนี้ ทั้งยังเป็นบ้านใหม่ คงอยากจะเก็บไว้ให้เป็นเรือนหอของลูกชายอยู่แล้ว
จนถึงตอนนี้ หลี่อวี้อิงยังมักลืมว่า ฟางผิงไม่ใช่นักเรียนมอปลายธรรมดา แต่เป็นคนที่พร้อมจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว
ตอนนี้เธอจึงตกตะลึงไป ฟางหยวนออดอ้อนขึ้นมา “ใช่ ฟางผิงจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์มีเงินจะตายไป! แม่คะ พวกเราย้ายมาอยู่กันเถอะ! ที่นี่ไม่ไกลจากโรงเรียนหนูด้วย…”
พอลูกสาวรบเร้า ทั้งลูกชายยังไม่ขัดอะไร หลี่อวี้อิงจึงทำได้เพียงหันไปมองสามี
ตอนแรกฟางหมิงหรงคิดเหมือนกับหลี่อวี้อิง แต่พอฟางผิงพูดขึ้นมา ฟางหมิงหรงเลยตระหนักได้ว่า ฟางผิงนั้นไม่เหมือนกับพวกเขาแล้ว
เขาลังเลเล็กน้อย ตอนที่กำลังจะอ้าปาก ฟางผิงกลับเอ่ยว่า “พ่อครับแม่ครับ อย่าคิดมากเลย วันนี้เป็นวันแม่พอดี ผมไม่ได้เตรียมของขวัญอะไรให้แม่เลย ถือเสียว่าให้ห้องนี้เป็นของขวัญวันแม่แล้วกัน พ่อไม่ต้องอิจฉาไป รอถึงวันพ่อ ผมจะหาของขวัญให้เหมือนกัน”
“เจ้าเด็กคนนี้!”
ฟางหมิงหรงเผยรอยยิ้ม ไม่คิดลังเลอีก มองหน้าภรรยาเอ่ยว่า “ผิงผิงพูดมาขนาดนี้แล้ว พวกเราย้ายมาอยู่กันเถอะ ถ้ามีเวลาว่างก็ขนเฟอร์นิเจอร์กับเครื่องใช้ที่จำเป็นออกมา แล้วค่อยวางแผนย้ายเข้ามาอีกที”
“พ่อคะ ย้ายเข้ามาอยู่ตอนนี้เลยไม่ได้เหรอ…”
ฟางหยวนเริ่มใช้ลูกอ้อนอีกครั้ง เธออยากเข้ามาอยู่บ้านหลังใหญ่เดี๋ยวนี้เลย
ฟางผิงหัวเราะ “ไหนๆ วันนี้ทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว ขาดเฟอร์นิเจอร์เครื่องใช้อะไรเดี๋ยวออกไปซื้อเลยละกัน วันนี้จัดการให้เรียบร้อย พรุ่งนี้ย้ายเข้ามาอยู่กัน บ้านหลังเก่าคงไม่ต้องขนอะไรมาแล้ว เอาแค่เสื้อผ้า…”
“จะง่ายแบบนั้นได้ยังไง!”
หลี่อวี้อิงเอ่ยขัดทันที “ย้ายเข้าบ้านใหม่ต้องเลือกวันให้ดี ยังต้องบอกญาติมิตรมากินเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ คิดจะย้ายก็ย้ายได้ที่ไหน…”
“อีกอย่าง พวกเราย้ายมา บ้านหลังเก่าต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อยปล่อยให้คนอื่นเช่าด้วย…”
เมื่อเห็นแม่ไม่เห็นด้วย ฟางผิงจึงไม่ดึงดันต่อ
เขาบอกเรื่องบ้านกับพ่อแม่แล้ว เรื่องหลังจากนั้นให้พวกเขาจัดการตามสะดวกเถอะ
ฟางหยวนทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก เธอนึกว่าจะได้เข้ามาอยู่ตอนนี้ซะอีก แต่พ่อแม่บอกให้คอยก่อน น่าผิดหวังจริงๆ!
แต่ท้ายที่สุดทุกคนยังคงเห็นพ้องต้องกันว่า วันนี้จะไปซื้อเฟอร์นิเจอร์และของที่จำเป็นกลับมา
ตอนออกจากบ้าน ฟางหยวนรีบดึงฟางผิงมาข้างหลัง เอ่ยด้วยสีหน้าคาดหวัง “พี่ วันนี้นายบอกว่าส่งบ้านให้เป็นของขวัญวันแม่ วันพ่อจะหาของขวัญให้เขาเหมือนกัน! งั้นถ้าถึงวันน้องสาว นายจะให้อะไรฉันล่ะ?”
ฟางผิงถึงกับงง วันน้องสาวบ้านเธอสิ!
มีวันน้องสาวที่ไหนกัน!
เหมือนจะรู้ว่าฟางผิงไม่เข้าใจ ฟางหยวนจึงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “วันเด็กไง คิดซะว่าเป็นวันของน้องสาวละกัน…”
ฟางผิงถึงกับไปไม่เป็น “งั้นหมายความว่ามีวันพี่ชายด้วยน่ะสิ?”
“มีสิ วันเยาวชน วันที่ 4 เดือนพฤษภาคมไง แต่น่าเสียดาย นายไม่อยู่บ้านพอดี ฉันเตรียมของขวัญไว้แล้ว แค่ไม่ได้ส่งไป!”
“ฮ่าๆ!”
ฟางผิงกลอกตา เบื่อเด็กแสบคนนี้จริงๆ!
—
ช่วงสาย ทุกคนไปแหล่งขายเฟอร์นิเจอร์ด้วยกัน
พ่อแม่ไม่ใช่ซื้อของลวกๆ เหมือนฟางผิง เปรียบเทียบคุณภาพราคาเกือบทุกร้าน
เดินวนในแหล่งขายเฟอร์นิเจอร์ประมาณเจ็ดแปดรอบ สุดท้ายยังคงตัดสินใจไม่ได้ว่าจะซื้อร้านไหน