ตอนที่ 1580 คำโกหก

ตอนที่ 1580 คำโกหก การต่อสู้ระหว่างฮั่วเยี่ยนและโกโก้เหวยยังไม่ได้เริ่มต้นขึ้น แต่ตอนนี้ ทุกคนกลับมารวมตัวกันในห้องโถงเต็มไปหมด ส่วนใหญ่แล้วต่างก็เข้ามาเชียร์อัจฉริยะหนุ่มฮั่วเยี่ยน ยังไงซะคนที่ ติด 1 ใน 10 อันดับแรกของเขตจิงหลงได้ก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือ ฝีมือ ของเขาโดดเด่นและทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม ทั่วทั้งเมืองนี้ ฮั่วเยี่ยนไม่ได้โด่งดังอะไรมากนักแต่ในคนที่อายุน้อย แล้ว ฮั่วเยี่ยนถือว่าเป็นอัจฉริยะ อนาคตของเขาจะต้องสดใส บนเวทีนั้นการต่อสู้ระหว่างฮั่วเยี่ยนและโกโก้เหวยจะเริ่มต้นขึ้นใน ไม่ช้า “เตรียมรับมือ” โกโก้เหวยพุ่งเข้าไปโจมตีทันที ถึงแม้ว่าเธอจะอยู่ 1 ใน 10 ของเขตจึงหลงในหมู่รุ่นเยาว์ แต่นั่นก็ไม่ใช่ความสามารถของ เธอทั้งหมด ในทางกลับกันแล้วความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเธอหาก เทียบกับคนรุ่นเยาว์ทั้งหมดแล้วก็ถือว่าแข็งแกร่งมาก จนติดหนึ่งใน พันอันดับแรกของเมืองได้ โกโก้เหวยราวกับเสือชีตาร์ที่รวดเร็ว พลังของเธอก็สูงอย่างมาก ฮั่วเยี่ยนยื่นฝ่ามือออกไป เขารับมือกับหมัดของโกโก้เหวยได้อย่าง ง่ายดาย จากนั้นเขาก็จับข้อมือของอีกฝ่ายก่อนจะดึงอีกฝ่ายเข้าหาตัว ในเวลาเดียวกันฮั่วเยี่ยนก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับใช้เข่าโจมตีเข้าไป ดูเหมือนว่าการต่อสู้จะจบลงในไม่ช้า ใช่ว่าโกโก้เหวยจะคาดไม่ถึง เมื่อมือข้างหนึ่งโดนจับเอาไว้ เธอก็ใช้ มืออีกข้างรับเข่าของอ้วเยี่ยนด้วยแรงกระแทกนี้จึงทำให้เธอกระเด็น ออกไป เปิดช่องว่างระหว่างฮั่วเยี่ยนให้ไกลมากไปอีก ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก การตอบโต้ของทั้งสองรวมถึงพลังนับว่าสูสี กันเอามาก ๆ การปะทะกันครั้งแรกนั้นตัดสินไม่ได้ว่าใครได้เปรียบ หรือเสียเปรียบ แต่จากสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว ฮั่วเยี่ยนเหมือนจะ ทำได้ดีกว่าเพราะฮั่วเยี่ยนทำราวกับว่ามันเป็นเรื่องง่าย เขายังคง แสดงท่าที่เยือกเย็นออกมา หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานโกโก้ เหวยก็คงต้องแพ้ “ฉันไม่ได้ทำให้นายผิดหวังสินะ?” โกโก้เหวย พูดขึ้นมาอย่างภูมิใจ ฮั่วเยี่ยนเองก็แปลกใจ “เธอทำได้ดี ด้วยระดับของเธอในตอนนี้แล้ว เธอน่าจะอยู่ร้อยอันดับแรกของหมู่ผู้เยาว์ในเมืองได้” จากพันอันดับแรกเป็นร้อยอันดับแรก นี่คือการพัฒนาที่ก้าวกระโดด แน่นอนว่าร้อยอันดับแรกกับสามอันดับแรกนั้นยังคงมีช่องว่างที่ไม่ อาจจะมองข้ามได้ หากฮั่วเยี่ยนเอาจริง งั้นเขาคงสามารถจบการต่อสู้ นี้ได้ในเวลาอันสั้น“ฮ่าฮ่า!” โกโก้เหวยพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “คนอื่นบอกว่าฉันพัฒนาขึ้นมามากแต่ฉันไม่เชื่อ แต่ในเมื่อนายพูดออกมาแบบนี้ งั้นดูเหมือนว่าฉันจะแข็งแกร่งขึ้นมาจริง ๆ”เมื่อพูดจบโกโก้เหวยก็ได้ทำการโจมตีอีกครั้ง “มา!”เธอใช้ขาเตะกวาด ดูเผิน ๆ เหมือนการเตะกวาดธรรมดา แต่การควบคุมพละกำลังนั้นแทบจะสมบูรณ์แบบ ดังนั้นด้วยความเร็วและความแรงของเธอจึงทำให้การเตะนี้รุนแรงอย่างมากฮั่วเยี่ยนยังคงเยือกเย็นดังเดิม เขาไม่ได้ขยับหนีไปไหนราวกับขุนเขาที่ไม่อาจจะสั่นไหวได้ นี่ไม่ใช่ความเยือกเย็นที่เด็กทั่วไปจะมีได้ที่ด้านนอกเวที ทุกคนต่างก็มองดูการต่อสู้ด้วยความตึงเครียด บางคนทึ่งและอิจฉา บางคนรู้สึกชื่นชมแม้แต่ฮาร์วี่ก็ต้องยอมรับว่าฮั่วเยี่ยนที่เขาไม่เคยเห็นค่านั้นมีพรสวรรค์ในการต่อสู้และไม่มีใครกล้าดูถูกฮั่วเยี่ยนในเรื่องนี้“แต่เขาแข็งแกร่งแบบนี้ได้ยังไง?” ฮาร์วี่ฮึดฮัดออกมา “คนจนที่ไม่มีทรัพยากร ขนาดนักรบดาวเคราะห์ยังเป็นไปได้ยากเลย นี่ไม่ต้องนับที่เหนือกว่านั้น…” จักรวาลนี้ไม่ขาดแคลนคนมีพรสวรรค์ที่พึ่งความสามารถของตัวเองขึ้นไปถึงระดับนักรบคอสมิคได้ แต่อัจฉริยะแบบนั้นหากดูทั้งจักรวาลแล้วย่อมเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่น แต่ฮั่วเยี่ยนั้นกระทั่งอันดับในเมืองก็ไม่ติด เขาโดดเด่นแค่ในเขตจึงหลง ไม่แปลกที่ฮาร์วี่จะดูถูกเขาแบบนี้สรุปแล้วก็คือมีแค่ต้องแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะได้รับความเคารพจากคนอื่น!ความแข็งแกร่งของฮั่วเยี่ยนนั้นถือว่าพอเข้าท่า แต่พรสวรรค์ที่มีนั้นจำกัด หากไม่มีองค์ประกอบภายนอกเข้ามาช่วย งั้นอย่างมากเขาก็คงเป็นได้แค่นักรบดาวเคราะห์ไม่กี่นาทีต่อมาหมัดของฮั่วเยี่ยนก็หยุดอยู่ตรงหน้าโกโก้เหวย “เธอแพ้แล้ว”โกโก้เหวยเบะปากและพูดขึ้นมา “ทำไมทุกครั้งที่ฉันเรียนรู้จากนายฉันถึงได้รู้สึกว่านายน่ะก้าวหน้าขึ้นไปอีก จนไม่ว่าครั้งไหน ๆ ฉันก็ตามนายไม่ทัน” เธอเองก็ก้าวหน้าขึ้นมาไม่ใช่น้อย แต่ก็ยังไม่อาจจะเทียบกับฮั่วเยี่ยนได้ แสดงให้เห็นว่าฮั่วเยี่ยนก้าวหน้ามากกว่าเธอ“เดาว่าความสามารถของนายในตอนนี้คงทัดเทียมกับจ่านหลงแล้ว”จ่านหลงคืออันดับ 1 ในเขตจิงหลง หากมองจากทั้งเมืองแล้วเขาก็เป็น 1 ใน 10 อันดับแรก เขาแข็งแกร่งอย่างมากฮั่วเยี่ยนไม่ได้ดีใจและพูดขึ้น “การต่อสู้จบแล้ว งั้นก็ไปกันเถอะ ฉัน