ตอนที่ 1588 โดอัน

ตอนที่ 1588 โดอัน คำสั่งจากอารยธรรมระดับ 8 เผยแพร่ออกมาอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ เกิดความวุ่นวายไปทั่วเผ่าเทลคอส ทุกคนต่างก็ตกตะลึงและรีบมุ่ง หน้าไปที่กาแล็คซี่เมฆทมิฬ ตอนนี้ดาวเคราะห์แคระที่ไร้ค่ากลับโดด เด่นขึ้นมาในพริบตา ยานอวกาศจากทุกอารยธรรมต่างก็มุ่งหน้าไปที่กาแล็คซี่เมฆทมิฬ เพื่อไปยังดาวเคราะห์แห่งหนึ่ง ในตอนที่เหวินลั่ว, ป๋อไห่ตงและหลินเคอ นักรบคอสมิคจากเผ่า เทลคอสกำลังมุ่งหน้าไปที่ดาวเคราะห์แคระนั้น โดอันก็เดินทางไป ถึงที่นั่นแล้ว เขามีรูปลักษณ์คล้ายกับมนุษย์ อันที่จริงก็ไม่ต่างอะไรกันมาก ยกเว้น แค่สูงกว่าและมีผมที่ดกกว่า เขาลอยอยู่นอกดาวเคราะห์แคระและมองลงไปที่ด้านล่างด้วยสีหน้า เย็นชา “หลอกลูกสาวฉันโดยไม่คิดว่าจะได้รับผลกระทบอะไรเลยรึ ไง ?” เรื่องของฮั่วเยี่ยนและโกโก้เหวยนั้นทำให้เผ่าเทลคอสเสียเกียรติเป็น อย่างมาก และอาจจะทำให้เขาสูญเสียลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาไป ตอนแรกเขาคิดจะทำลายทั้งดาวเคราะห์แคระ แต่สุดท้ายหลังจากที่ คิดได้สักพักเขาก็ตัดสินใจไปหาเด็กหนุ่มที่ชื่อฮั่วเยี่ยนอัจฉริยะที่ มนุษย์ถือว่าเป็นความหวังของอารยธรรมพวกเขา ต่อมาร่างของโดอันก็หายไปในพริบตา พลังคอสมิคห่อหุ้มตัวเขา เอาไว้จึงทำให้ไม่ได้รับผลจากการเสียดสีกับชั้นบรรยากาศ แค่ไม่กี่ อึดใจเขาก็ได้ปรากฏตัวในวิหารแห่งการคืนชีพ ในดาวเคราะห์แห่งนี้มีสิ่งมีชีวิตมากมาย มนุษย์ก็ถือว่าเป็นหนึ่งใน พวกนั้น แต่เนื่องจากจำนวนของมนุษย์นั้นมากกว่าจึงยึดครองพื้นที่ ได้มากกว่าเผ่าพันธุ์อื่น ๆ “ฉัน โดอัน จากเผ่าเทลคอส ฮั่วเยี่ยนออกมาเจอกับฉันหน่อย” เมื่อ พูดจบเขาก็แผ่พลังอันน่ากลัวออกมาจนทำให้ทั้งวิหารนั้นราวกับ ภูเขาที่เปราะบาง ทันใดนั้นมันก็ถล่มลงในพริบตา ใจกลางเศษซากเหล่านั้น โดอันยังยืนนิ่งราวกับพระเจ้า เขาดูสูงส่ง และยิ่งใหญ่โดอันไม่ได้พูดออกมาเสียงดังนักแต่คำพูดของเขากลับดังก้องอยู่ในหูของมนุษย์ ทุกคนต่างก็ตะลึงกับเสียงนี้ เสียงนี้ช่างทรงพลัง พวกเขาพากันหันมามองที่ซากวิหารทันที ตอนนั้นทุกคนต่างก็ใจหล่นวูบด้วยความกลัวความหดหู่เข้ากัดกินจิตใจของผู้คนแทบจะทันทีเขามาแล้ว !นักรบคอสมิคในตำนานที่แม้แต่อารยธรรมระดับ 8 ก็ยังไม่กล้าดูหมิ่น!ตอนนี้มนุษย์ตกอยู่ในอันตราย !เหล่าผู้อาวุโสของอารยธรรมโลกมนุษย์ต่างก็หน้าถอดสี พวกเขารีบมุ่งหน้าไปที่วิหารแห่งการคืนชีพทันทีนอกจากเหล่าผู้อาวุโสแล้วก็มีผู้มีอำนาจอีกหลายคนมุ่งหน้าไปที่วิหาร แน่นอนว่ายังมีบางคนที่พากันหนีออกห่างจากวิหารแห่งนั้น รึออกจากอาณาเขตของมนุษย์ไปรวมตัวกับเผ่าพันธุ์อื่น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายเมื่อหายนะมาถึง ไม่ว่าจะตายอย่างกล้าหาญรึสู้เพื่อความหวัง ยังไงซะตัวเลือกของผู้คนก็แตกต่างกันไปไม่นานมนุษย์หลายหมื่นคนก็มารวมตัวกันที่ซากวิหารเหล่าผู้อาวุโสทั้ง 81 คนเองก็ไปรวมตัวที่นั่นเช่นกันต่อหน้านักรบคอสมิคในตำนานแล้ว พวกเขาไม่กล้าแสดงความไม่พอใจที่วิหารแห่งการคืนชีพถูกทำลายไป พวกเขาได้แต่โทษตัวเองที่ไม่อาจจะมาต้อนรับนักรบคอสมิคอย่างสมเกียรติได้ “ท่านโดอันพวกเราเผ่าโลกมนุษย์ขอคำนับ”ทุกคนต่างก็ทำความเคารพนักรบคอสมิคโดอันยืนเอามือไขว้หลังด้วยสีหน้าเฉยเมย เขาทำเป็นไม่ได้ยินเสียงของผู้คนโดยรอบนี่คือเผ่าพันธุ์ที่ทำให้เผ่าเทลคอสต้องอับอายและทำให้ลูกสาวของเขาต้องตกอยู่ในอันตราย เขาไม่คิดจะให้ค่าคนพวกนี้ การที่ไม่ลงมือกับพวกนี้ก็ถือว่าใจดีมากแล้ว เขายังจะต้องให้ค่าพวกนี้อยู่งั้นเหรอ ?ไม่นานหลังจากนั้นฮั่วเยี่ยนก็เดินฝ่าผู้คนเข้ามายังซากวิหาร ก่อนจะมาถึงตรงหน้าโดอัน