ตอนที่ 1594 ประเทศจีน

ตอนที่ 1594 ประเทศจีน ทุกคนต่างก็พากันตัวแข็งทื่อราวกับเวลาหยุดนิ่ง ไม่มีใครเข้าใจได้ว่า ชายหนุ่มผู้นี้มีตัวตนเป็นยังไง มันราวกับว่าวิถียังต้องรับใช้เขา “อึก” ราเชลกลืนน้ำลายพร้อมกับเหงื่อที่ชุ่มไปทั่วหน้าผาก เขาได้ ถามกับเหล่ยอู่ว่า “เหล่ยอู่ นายรู้มั้ยว่าชายหนุ่มคนนี้มาจากที่ไหน?” นักรบมิติทั้งหมดถูกสร้างขึ้นโดยผู้สร้าง แต่แม้แต่ผู้สร้างก็ยังต้อง เคารพชายคนนี้ มันเกินกว่าที่ราเชลจะเข้าใจได้ ! ไม่ใช่แค่ราเชลเท่านั้น นักรบมิติ, นักรบคอสมิคและนักรบดาวเคราะห์ ทุกคนต่างก็พากันตกตะลึง พวกเขาไม่อาจจะสงบจิตใจลงได้ เหล่ยอู่มองไปที่ราเชลและพูดขึ้น “ตัวตนที่ยิ่งใหญ่คนนี้ฉันเองก็เดา ไม่ออก เท่าที่ฉันรู้คือเขามีฐานะที่สูงส่งกว่าผู้สร้าง แม้แต่ผู้สร้างเอง ก็ต้องเรียกเขาว่าผู้อาวุโส” ราเชลหรี่ตาลง เขาอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึก ๆ แม้แต่ผู้สร้างที่ ยิ่งใหญ่ก็ต้องเรียกเขาว่าผู้อาวุโส ไม่ใช่ว่าชายหนุ่มลึกลับคนนี้แข็งแกร่ง กว่าผู้สร้างอีกรึ? พระเจ้า นี่มันบ้าอะไรกัน ? “ผู้อาวุโส พวกเขาคือ…” ตอนนั้นเองหงก็ได้เปิดปากพูดกับจางหยู จางหยูโบกมือและมองไปยังอารยธรรมโลกมนุษย์ เมื่อเห็นมนุษย์ที่รูปร่างเหมือนกับเขา จางหยูก็ยากจะใจเย็นลงได้ วิญญาณของเขาถึงกับสั่นไหว พวกเขาคือมนุษย์โลกและนี่คือชาวจีน ! แม้ว่าจางหยูจะเกิดใหม่มาหลายครั้งแล้วและไม่ได้มีสายเลือดเดิมอีก แต่ส่วนลึกในความทรงจำของเขา จางหยูก็ยังเป็นชาวจีนอยู่ ไม่ต้องให้ใครมาแนะนำเขาก็มั่นใจว่าคนกลุ่มนี้คือลูกหลานของชาว จีน ! มีแค่ชาวจีนเท่านั้นที่จะทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยแบบนี้ได้ มันคือความ ภาคภูมิที่ส่งต่อกันมา อารยธรรมโลกมนุษย์ต่างก็พากันกังวล พวกเขากลั้นหายใจและก้ม หน้าโดยไม่กล้าจะเงยหน้ามองจางหยูจางหยูสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นที่พื้น เขาเดินออกไปทีละก้าว ๆ เพื่อเดินไปหามนุษย์เหล่านั้นด้วยการที่จางหยูเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ เผ่ามนุษย์ต่างก็พากันกังวลมากขึ้น พวกเขาตัวแข็งทื่อและกลัวจนไม่กล้าจะหายใจ พวกเขาใจเต้นรัวและกลัวว่าจะทำให้อีกฝ่ายรำคาญนักรบมิติรวมถึงผู้สร้างอย่างหง มองดูฉากนั้นเงียบ ๆ ไม่กล้าจะเข้าไปรบกวนหลังจากที่เข้ามาใกล้กับชาวจีนแล้ว หัวใจของจางหยูก็ยิ่งสั่นไหวมากขึ้นกว่าเดิม นี่คือเชื้อชาติเดียวกับเขา สายเลือดและวิญญาณที่เหมือนกันดวงตาของจางหยูเริ่มมีน้ำตาเจิ่งนอง ในใจเขามีความรู้สึกที่ไม่อาจจะอธิบายได้ก่อตัวขึ้นมา “ผ่านไปล้านล้านปี ในที่สุดข้าก็ได้พบพวกเจ้าอีกครั้ง ชาวจีน !”แม้ว่าเขาจะเคยไปที่โลกอื่นมาและที่นั่นก็มีชาวจีนอยู่ แต่มันคือโลกที่เขาสร้างขึ้นมา แม้ว่าจะมีรูปลักษณ์และวิญญาณที่เหมือนกัน แต่ก็ไม่อาจจะทำให้จางหยูรู้สึกแบบนี้ได้บางทีคนจีนเหล่านั้นอาจจะถูกจางหยูสร้างขึ้นมาเพื่อแทนที่ชาวจีนจริง ๆ แต่ชาวจีนจริง ๆ นั้นมีแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น !เมื่อจางหยูไม่พูดอะไรออกมา คนอื่น ๆ ทั้งในและนอกดาวเคราะห์แคระก็ไม่กล้าจะพูดอะไรออกมาเช่นกันผ่านไปสักพักจางหยูก็สงบจิตใจลงได้ เขากวาดตามองชาวจีนที่อยู่รอบ ๆ และพูดขึ้นมาเบา ๆ “ผ่านมาหลายล้านล้านปีแล้ว พวกเจ้ายังจำตัวตนของตัวเองได้รึไม่ ?”นักรบมิติพากันมองหน้ากันตัวตน ?ตัวตนอะไรกัน ?อารยธรรมโลกมนุษย์มีตัวตนที่พิเศษแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ ?โดอันคิ้วขมวด อารยธรรมโลกมนุษย์ไม่ได้ธรรมดารึไง ?เขาเริ่มสังหรณ์ใจแย่ ๆ ขึ้นมาอารยธรรมโลกมนุษย์พากันกังวลและสับสน “เราจะรู้ได้ยังไงว่าเรา