ตอนที่ 1595 รุ่งโรจน์

ตอนที่ 1595 รุ่งโรจน์ นักรบมิติโดยรอบต่างก็พากันตกตะลึง เผ่ามนุษย์โลกคือชาวจีน และชายหนุ่มลึกลับที่ทำให้ผู้สร้างต้องเคารพก็คือชาวจีน ! นี่คือเรื่องที่น่าตกตะลึง ! อย่างไรก็ตามใครจะไปคิดว่าชายหนุ่มที่สูงส่งเช่นนี้กลับมาจากอารย ธรรมที่ตกต่ำ? “ท่านคือชาวจีนอย่างงั้นเหรอ ?” ฮั่วเยี่ยนมองไปที่จางหยูด้วยความ สับสน สมองของเขาไม่อาจจะคิดอะไรออกได้ “แน่นอนว่าข้าคือชาวจีน !” จางหยูพูดขึ้น “ไม่ใช่แค่ข้าเท่านั้น เผ่า มนุษย์โลกทั้งหมดที่นี่ต่างก็ถือว่าเป็นชาวจีน !” เขามองไปรอบ ๆ และพูดขึ้น “พวกเจ้าคือสมาชิกของชาวจีนที่ ยิ่งใหญ่ !” เมื่อได้ยินแบบนั้นเหล่ามนุษย์ก็พากันตื่นเต้น บางคนเกือบจะหมด สติไป พวกเขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าตัวตนที่ยิ่งใหญ่แบบนี้จะเป็นเผ่าพันธุ์ เดียวกับพวกเขา ! “นี่คือความจริงอย่างงั้นเหรอ ?” เหล่าผู้อาวุโสอดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหล ออกมาพลางตัวสั่นเทิ้ม “เราชาวจีนมีคนยิ่งใหญ่แบบนี้อยู่ด้วยเหรอ ?” แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าจางหยูนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน แต่แน่นอนว่าต้อง เหนือกว่าพวกนักรบมิติแน่ พวกเขาไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ข้องเกี่ยวกับคนที่แข็งแกร่งที่แม้แต่พวก เขาก็ไม่กล้าที่จะคิด แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกลับบอกว่าพวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ เดียวกัน ! พวกเขาแทบไม่อาจจะทำใจเชื่อได้ ! อยู่ ๆ ความสุขก็มาตอนที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว จางหยูพูดขึ้นมา “พวกเจ้ารับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของข้ารึไม่ มัน จำเป็นด้วยรึที่ข้าต้องหลอกพวกเจ้า ?” ใช่ คนแข็งแกร่งเช่นนี้ หากเขาไม่ใช่คนจีนรึไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกับ พวกเขา แล้วจะยอมลดตัวมายอมรับว่าเป็นชาวจีนทำไม ? อันที่จริงแล้วพวกมนุษย์ไม่คิดสงสัยในคำพูดของจางหยู แต่พวกเขา แค่ไม่อาจจะทำใจเชื่อได้ พวกเขากลัวว่าความยินดีนี้จะกลายเป็น เพียงความเข้าใจผิดไป ในอีกด้าน หงเองก็กระจ่างขึ้นมา “ที่ผู้อาวุโสจางยอมทุ่มเทเพื่อ ค้นหาระบบสุริยะ เป้าหมายที่แท้จริงของเขาก็คือตามหาชาวจีน !” เป้าหมายไม่ใช่เพื่อระบบสุริยะ ไม่ใช่โลกแต่เป็นสายพันธุ์ที่มีสายเลือด ชาวจีนอยู่ !ราเชล, แกลและคนอื่น ๆ ต่างก็พากันคาดเดาว่าชายหนุ่มคนนี้มีความแข็งแกร่งระดับไหนกัน ทำไมผู้สร้างถึงเรียกเขาว่าผู้อาวุโส มันมีระดับเหนือกว่าผู้สร้างอยู่อีกเหรอ ?“ครั้งนี้ไม่มีใครหยุดการเติบโตของอารยธรรมเอลของเราได้แล้ว !”เหวินลั่วตื่นเต้นขึ้นมาคำพูดของชายหนุ่มผู้นี้ตัดสินชะตาของอารยธรรมเอล ในสายตาของอีกฝ่ายแล้วแม้แต่อารยธรรมระดับ 9 ก็ไม่ต่างอะไรจากมดป๋ อไห่ตงรู้สึกเสียดายขึ้นมา อารยธรรมเหมันต์ช้าไปแค่ก้าวเดียวโดอันและหลิงเคอพากันหนักใจและถึงกับสิ้นหวัง !อารยธรรมเทลคอสนั้นจบสิ้นแล้ว !อารยธรรมโลกมนุษย์ ไม่สิ ต้องเรียกว่าอารยธรรมจีนไม่ใช่ตัวตนที่พวกเขาจะแตะต้องได้ ในทางกลับกันแล้ว ไม่นานมานี้โดอันขู่ว่าจะทำลายอารยธรรมจีนทั้งหมด หากชายหนุ่มรู้ถึงเรื่องนี้ เกรงว่าทั้งอารยธรรมเทลคอสคงต้องเจอกับหายนะ“พ่อขอโทษ แทนที่จะแก้แค้นให้กับลูก พ่อกลับอาจจะทำให้ทั้งอารยธรรมของเราต้องหายไปด้วย” โดอันสิ้นหวังและปวดใจ “พ่อขอโทษ พ่อมันไร้ค่าจริง ๆ !”เขาไม่ได้รู้สึกผิด การที่พ่อแก้แค้นให้กับลูกสาวนั้นมันผิดตรงไหนกัน ?หากจะบอกว่าเขาทำอะไรผิดไป งั้นเขาคงรู้สึกว่าเขาผิดที่มีความแข็งแกร่งไม่มากพอความอ่อนแอนั้นคือบาป !ฮั่วเยี่ยนน้ำตาไหลออกมา เขามองไปที่จางหยูและถามขึ้นมาว่า “ในเมื่อท่านบอกว่าเราคือชาวจีน งั้นท่านช่วยตอบคำถามผมที ตอนที่อารยธรรมของเราต้องพบกับหายนะ ท่านไปอยู่ที่ไหน ! ท่านอยู่ที่ไหนตอนที่เราต้องมาอยู่บนดาวเคราะห์แคระแห่งนี้ ! เราผ่านความลำบากมามากมาย มีกี่ครั้งที่เราอยากจะฟื้นฟูตัวเองแต่ก็ทำไม่ได้ ที่ผ่านมาท่านไปอยู่ที่ไหน !”คนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะแปลกใจ“ฮั่วเยี่ยน หุบปากซะ !”“อย่าพูดไร้สาระ !”พวกเขากลัวว่าจะทำให้จางหยูไม่พอใจ แม้ว่าชายหนุ่มคนนี้จะมีเผ่าพันธุ์เดียวกับพวกเขาแต่พวกเขาก็ไม่กล้ามองว่าอีกฝ่ายอยู่ระดับเดียวกับพวกเขารึเป็นพวกเดียวกัน“นายท่าน เด็กนี่พูดไปไม่ทันคิด ขอให้ท่านยกโทษให้เขาด้วย” ทุกคน