ตอนที่ 1597 ตำนานคือความจริง

ตอนที่ 1597 ตำนานคือความจริง ชาวจีนต่างก็พากันก้มหน้าด้วยความละอายใจ อารยธรรมจีนที่จางหยูพูดถึงนั้นพวกเขาไม่อาจจะเทียบได้ ในฐานะ ลูกหลานของชาวจีนแล้วเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะรู้สึกละอายใจ แทนที่จะแบกรับความคาดหวังของอารยธรรมจีน พวกเขากลับลืม เลือนตัวตนของตัวเอง “อารยธรรมจีนแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ ? เหล่าเทพนั้นมีตัวตนอยู่ จริง ๆ เหรอ ?” ฮั่วเยี่ยนสับสน เขาทั้งภูมิใจและเหลือเชื่อกับเรื่องนี้ “แต่ทำไมพวกนั้นถึงไม่เคยปรากฏตัวขึ้น ในจักรวาลหยวนชูทั้งหมด นั้นทำไมเราไม่เคยรับรู้ถึงเบาะแสของพวกเขา ?” ชาวจีนพากันมองไปที่จางหยูด้วยความสับสน เมื่อเทพมีตัวตนอยู่ จริง งั้นทำไมถึงได้ปล่อยให้อารยธรรมจีนตกต่ำได้ถึงขนาดนี้ได้ ? นักรบมิติโดยรอบก็สงสัยเช่นกัน พวกเขาไม่ได้สงสัยในคำพูดของ จางหยู แต่พวกเขาสงสัยว่ามันเป็นเพราะอะไร จางหยูยิ้มออกมา “เพราะพวกเขาไม่ได้อยู่ในจักรวาลนี้” เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็พากันสับสนยิ่งกว่าเก่า มีแค่หงและเหล่ยอู่ ที่พอเข้าใจ “พวกเจ้าควรจะรู้ว่าจักรวาลซวนหวงคือจักรวาลที่เชื่อมต่อกันหลาย มิติ ที่ที่เราอยู่ในตอนนี้คือหนึ่งในจักรวาลย่อยรึที่รู้จักกันในชื่อจักรวาล หยวนชู แต่มีไม่กี่คนที่รู้ว่านอกจักรวาลซวนหวงนั้นมีโลกอยู่นับไม่ ถ้วน จักรวาลซวนหวงก็แค่หนึ่งในนั้น” จางหยูพูดขึ้นต่อ “โลกที่เหมือนกับจักรวาลซวนหวงถูกเรียกว่าโลก ขั้นที่ 9 อารยธรรมจีนนั้นมีอยู่ในโลกขั้นที่ 9 หลายใบและถึงกับสร้าง โลกขั้นที่ 9 ขึ้นมามากมาย อารยธรรมจีนของจักรวาลซวนหวงก็เป็น หนึ่งในอารยธรรมจีน” เมื่อพูดถึงจุดนี้จางหยูก็เงียบไปชั่วครู่ก่อนจะอธิบายต่อ “เทพเหล่านั้น อยู่ในโลกขั้นที่ 9 ใบอื่น !” “แม้ว่าพวกเขาจะมีตัวตนอยู่แต่เราก็ไปพบพวกเขาไม่ได้ไม่ใช่รึ ?” ฮั่วเยี่ยนผิดหวัง หากพบไม่ได้แล้วมีประโยชน์อะไร ถึงจะมีตัวตนอยู่ ? จางหยูเลิกคิ้วและมองไปที่ฮั่วเยี่ยน “เจ้าอยากพบพวกนั้นรึ ?” ฮั่วเยี่ยนชะงักไป เขาไม่รู้ว่าจะตอบกลับยังไงดี อยากพบรึไม่นั้น แน่นอนว่าเขาอยากพบแต่เขายังไม่เป็นแม้แต่นักรบดาวเคราะห์ เขา ไม่มีสิทธ์ิที่จะไปสำรวจมิติ ในสายตาของเทพแล้ว เขาไม่ต่างอะไรจากมดปลวก แม้ว่าจะได้พบกับอีกฝ่ายแต่มันจะไปมีความหมายอะไร ?แม้ว่าจะยืนยันตัวตนของเทพได้แต่มันก็ใช่ว่าจะส่งผลต่ออารยธรรมจีนในจักรวาลซวนหวงแน่นอนถึงจะเข้าใจความจริงทั้งหมดนี้แต่ก็ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากจะพบกับเทพเหล่านั้น ยังไงซะอารยธรรมจีนก็ถือว่าเป็นตระกูล ถึงเทพเหล่านั้นจะไม่ใช่มนุษย์แต่สำหรับอารยธรรมจีนที่ถือว่าเป็นต้นกำเนิดแล้ว เทพเหล่านั้นก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาทุกคนต่างก็กดความต้องการในใจเอาไว้และกลัวว่าจะเผยมันออกมา“หากพวกเจ้าอยากพบกับพวกเขาจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธี” น้ำเสียงของจางหยูเปลี่ยนไป “ไม่ใช่ว่าในเผ่าก็มีตำนานอยู่รึ ? ข้าไม่อาจจะให้ทุกคนปรากฏตัวที่นี่ได้แต่ก็ไม่ยากหากเป็นแค่เทพที่อยู่ในตำนานของพวกเจ้า”จางหยูถามขึ้นต่อ “พวกเจ้าอยากพบกับพวกเขารึไม่ ? “ฮั่วเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น เขาพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่น “เราไปพบพวกเขาได้จริง ๆ เหรอ ?”นี่คือคำถามแทนใจของทุกคน“ทำไมจะไม่ได้ ?” จางหยูยิ้มออกมา“งั้นขอรบกวนผู้อาวุโสพาเราไปพบกับเหล่าเทพด้วย !” ฮั่วเยี่ยนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดขึ้นมามุมปากของจางหยูกระตุก เขาเป็นแค่ชายหนุ่ม แต่ฮั่วเยี่ยนกลับเรียกเขาเหมือนเป็นบรรพชนแต่นั่นก็ทำให้เขาได้สติ เขาไม่ใช่ชายหนุ่มอีกต่อไปแล้ว หากคำนวณตามอายุ เขาก็อายุได้ล้านล้านปีแล้ว หากมองทั้งจักรวาลโดยรวมแล้ว ในสายตาของสัตว์ประหลาดเฒ่า เขาคงถือว่าเด็กแต่ในสายตาของคนจีนเหล่านี้แล้ว เขาถือว่าเป็นบรรพชนก็ว่าได้การที่ลูกหลานเหล่านี้จะเรียกเขาว่าบรรพชนก็เป็นเรื่องที่ถูกแล้วจางหยูกวาดตามองไปยังคนจีน เมื่อรับรู้ได้ถึงความคาดหวังและความต้องการของพวกเขา เขาก็ได้พยักหน้า “เมื่อพวกเจ้าสงสัย งั้นข้าจะให้พวกเขาออกมาพบพวกเจ้าเพื่อให้พวกเจ้าได้เห็นชัด ๆ ว่าอารยธรรมจีนของเรานั้นแข็งแกร่งเพียงใด “ด้วยความสามารถของจางหยูในตอนนี้แล้ว เขาไม่มีทางสร้างรูหนอนถาวรขึ้นมาในจักรวาลซวนหวงได้ แต่หากเป็นรูหนอนชั่วคราวก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร เขาได้เชื่อมต่อความคิดกับโลกป่าและสั่งการทุกอย่าง