ตอนที่ 1600 ช่วยโกโก้เหวย

ตอนที่ 1600 ช่วยโกโก้เหวย ทัศนคติที่ฮั่วเยี่ยนมีต่อโดอันนั้นดูซับซ้อน ในทางกลับกันแล้วความ รักที่โดอันมีต่อโกโก้เหวยนั้นไม่อาจจะสงสัยได้ พ่อที่ยอมเสียสละ ทุกอย่างเพื่อช่วยชีวิตลูกสาวเอาไว้ แต่ในอีกด้าน โดอันก็เคยขู่ว่าจะ ทำลายอารยธรรมจีนทิ้งไปเช่นกัน นี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือสิ่งที่ไม่ อาจจะรับได้ ฮั่วเยี่ยนนั้นเคารพโดอัน แต่ก็ไม่อาจจะยกโทษให้กับ โดอันที่เคยขู่จะทำลายอารยธรรมจีนได้ “พ่อของโกโก้เหวยงั้นรึ ?” จางหยูมองไปที่โดอันด้วยความแปลกใจ จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมา “เจ้าสั่งสอนลูกสาวได้ดีมาก” เขาไม่รู้ว่า โดอันเคยขู่จะทำลายอารยธรรมจีนมาก่อน ไม่งั้นแล้วท่าทีของเขาคง ไม่เป็นเช่นนี้ จางหยูได้ถามต่อว่า “เจ้ารู้รึไม่ว่านางอยู่ที่ไหนในตอนนี้ ?” โดอันตื่นเต้นขึ้นมา เพราะเมื่อฟังจากน้ำเสียงของจางหยูแล้ว ดู เหมือนว่าจางหยูตั้งใจจะไปช่วยลูกสาวเขา “กาแล็คซี่หินฝน นางอยู่ในกาแล็คซี่หินฝน” โดอันรีบตอบกลับ กาแล็คซี่หินฝนอยู่ในอาณาเขตปกครองของอารยธรรมเทลคอส มัน คือกาแล็คซี่ที่ใกล้จะหมดพลังชีวิตและรายล้อมไปด้วยอุกกาบาต ลึกลับ มันจึงกลายมาเป็นกาแล็คซี่ที่โดดเดี่ยว มิติในกาแล็คซี่นั้น สามารถทนรับได้แค่พลังระดับดาวเคราะห์ ถ้าหากมีพลังภายนอก เข้าไปยุ่งเกี่ยว ก็จะทำให้กาแล็คซี่หินฝนตายก่อนเวลาอันสมควร และสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในนั้นก็จะทยอยตายลงไป หลิงเคอรีบสร้างแผนที่ดวงดาวและพูดขึ้นมา “นี่คือแผนที่ดวงดาว ของกาแล็คซี่ฝนหิน” จากนั้นเขาก็แผ่พลังจักรวาลออกมาสร้างภาพของโกโก้เหวยขึ้น “นี่ คือโกโก้เหวย” ก่อนหน้านี้โดอันได้ขู่ทำลายอารยธรรมจีน ในไม่ช้าจางหยูก็ต้องรู้ เรื่องนี้ เมื่อถึงตอนนั้นทั้งอารยธรรมเทลคอสจะต้องเจอกับความ โกรธแค้นจากคนที่เหนือกว่าผู้สร้าง ซึ่งคงมีแค่โกโก้เหวยที่จะช่วย พวกเขาได้ เขาเชื่อว่าหากโกโก้เหวยรู้เรื่องนี้ นางคงไม่อยู่เฉย ยังไงซะ โดอันก็เป็นพ่อของนาง ! คนจีนหลายคนเห็นแบบนั้นก็อยากจะออกปากปฏิเสธแต่หลังจากที่ ได้เห็นสีหน้ากังวลของฮั่วเยี่ยนแล้ว สุดท้ายพวกเขาก็เลือกที่จะเงียบ แม้ว่าพวกเขาจะแค้นเคืองโดอัน แต่ก็ไม่กล้าสร้างปัญหาขึ้นมา ในตอนนี้ ความผิดของโดอันนั้น โกโก้เหวยไม่ควรจะรับผิดชอบ “เส้นทางในโลกนี้ข้าไม่คุ้นชินนัก เจ้าช่วยจัดการจะได้รึไม่ ?” จางหยู บอกกับหง แม้เขามั่นใจว่าจะช่วยโกโก้เหวยได้ แต่การให้หงลงมือนั้นดูจะง่าย กว่าคนที่ไม่รู้เส้นทางอย่างเขา ในฐานะผู้สร้างโลกแล้วหงนั้นถึงกับเปลี่ยนแปลงกฎวิถีได้ เรื่องแบบนี้เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย มันไม่ได้ยากเย็นสำหรับเขาเลย…กาแล็คซี่หินฝนสิ่งมีชีวิตมากมายได้บินผ่านไปมา ร่างกายของพวกมันแผ่พลังอันแข็งแกร่งออกมา แม้ว่าจะไม่มีสติปัญญาและไม่อาจจะบ่มเพาะพลังได้เหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่มีความคิด ไม่มีปราณในตัว แต่แค่ร่างกายที่แข็งแกร่งของพวกมันก็ทัดเทียมกับนักรบดาวเคราะห์ได้ทั้งกาแล็คซี่แห่งนี้มีสัตว์อสูรเช่นนี้อยู่ทั่วทุกที่ พวกมันเหมือนกับปรสิตที่คอยดูดซับพลังงานของดาวเคราะห์เอาไว้และนำมาพัฒนาตัวเองเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย หลังจากที่ดูดซับพลังงานของดาวเคราะห์เสร็จ พวกมันก็จะมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์ต่อไปเมื่อดาวเคราะห์ทั้งหมดถูกดูดซับพลังงานแล้ว พวกมันก็จะหมายตาไปที่ดวงต่อไปการมีอยู่ของพวกมันมีแต่จะทำให้กาแล็คซี่นั้นพินาศลงเร็วกว่าเดิมภายในจักรวาลย่อยนั้นมีกาแล็คซี่อยู่มากมายรวมถึงสัตว์อสูรพวกนี้ด้วย กาแล็คซี่หินฝนแค่หนึ่งในนั้น !ตอนนี้โกโก้เหวยยังคงเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรพวกนั้นอยู่เพียงลำพังร่างของเธออาบไปด้วยเลือด เสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ย แขนของเธอเต็มไปด้วยรอยแผล สภาพของเธอไม่สู้ดีนัก แม้ว่าจะไม่มีบาดแผลร้ายแรงแต่เลือดที่เสียไปรวมถึงพละกำลังที่หายไปนั้น ก็ทำให้คลื่นพลังของเธอผันผวนและอ่อนแอลงอย่างมากทันใดนั้นร่างของเธอก็ระเบิดพลังอันแข็งแกร่งออกมา คลื่นพลังที่ราวกับสายฟ้าแผ่ออกไปทั่วอ๊า !เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับสัตว์อสูรที่ได้ตายไป ผ่านไปไม่กี่นาทีโกโก้เหวยก็ฆ่ามันได้ ชุดของเธอเป็นอุปกรณ์ระดับสูงที่สามารถบันทึกทุกอย่างได้ นี่คือสิ่งยืนยันการทดสอบของเธอรวมไปถึงผลงานของเธอด้วยโกโก้เหวยหอบหายใจ ตัวของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อ ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในสภาพงดงามดังเดิม สภาพของเธอในตอนนี้มีแต่ทำให้ผู้คนต้องปวดใจมีบาดแผลเพิ่มขึ้นมาอีกแห่ง“ตัวที่ 7600” แม้ว่าร่างของเธอจะเต็มไปด้วยบาดแผลแต่สายตาของเธอยังคงมุ่งมั่นราวกับไฟที่ไม่มีวันดับ ความเชื่อมั่นของเธอนั้นมั่นคงไม่มีทางสั่นไหว “การทดสอบกำหนดไว้ที่ 100,000 ตัว ยังต้องไปต่อโกโก้เหวย เธอต้องทำได้ !” เธอบาดเจ็บขนาดนี้แต่ยังฆ่าสัตว์อสูรได้ไม่ถึง 1 ใน 10 เลย“ฮั่วเยี่ยนรอฉันอยู่ ฉันไม่อาจจะยอมแพ้ได้” โกโก้เหวยจับดาบในมือไว้แน่นพร้อมสายตาที่มุ่งมั่นกว่าเดิมเธอรีบปาดเหงื่อและมองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาเหยื่อรายใหม่