ตอนที่ 1601 ท่าทีที่เปลี่ยนไป(I)

ตอนที่ 1601 ท่าทีที่เปลี่ยนไป(I) โกโก้เหวยมองไปที่หงด้วยสีหน้าไม่พอใจราวกับว่าเธอถูกรังแก มันจริงที่ว่าเธอตกที่นั่งลำบาก หากหงไม่ช่วยงั้นก็ยากที่จะรับรองได้ ว่าเธอจะรอดมาได้ แต่อันตรายนั่นมันหมายถึงความหวัง ! มีแค่การล่าสัตว์กินดาวพวกนี้เท่านั้นที่เธอจะผ่านการทดสอบไปได้ และได้อยู่ด้วยกันกับฮั่วเยี่ยน หงช่วยเธอรอดจากอันตรายมาได้ก็จริง แต่มันก็ทำลายความหวังของ เธอไปด้วย หงไม่รู้ว่าจะหัวเราะรึร้องไห้ดี “สาวน้อย ฉันช่วยเธอแต่เธอกลับมา โทษฉันเนี่ยนะ ?” “ใครอยากให้คุณช่วยกัน ?” โกโก้เหวยไม่คิดจะขอบคุณ “คุณไม่ได้ ช่วยอะไรเลย !” “ไม่เอาน่า เธอก็พูดเกินไปแล้ว” หงไม่รู้ว่าจะรับมือกับเธอยังไง “แต่ สัตว์กินดาวพวกนี้น่ะฉันฆ่าพวกมันทั้งหมดแล้ว เธอจะทำยังไงต่อ?” โกโก้เหวยมองไปรอบ ๆ เมื่อไม่เห็นสัตว์กินดาวเหลืออยู่อีก เธอก็ อดไม่ได้ที่จะเศร้า เธอทำราวกับว่าวิญญาณหลุดออกจากร่างไป ตาของเธอแดงก่ำ พร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา สภาพนี้ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องปวดใจ เมื่อเห็นท่าทีของเธอ หงก็ไม่คิดจะแกล้งเธอต่อ เขาได้ถอนหายใจ ออกมา “เฮ้อ ! สาวน้อย ไม่ต้องร้องไห้แล้ว หากคนอื่นไม่รู้เขาคงจะ คิดว่าฉันรังแกเธอ !” หงส่ายหน้าก่อนจะสร้างวังวนขนาดใหญ่ขึ้นมา “ไปกันเถอะ ฉันจะ พาเธอไปที่หนึ่ง” โกโก้เหวยมองไปที่หงด้วยความกังวล “คุณคิดจะทำอะไร !” “ทำไมเธอถึงได้ถามเยอะแบบนี้ ? ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก” หงไม่คิด จะพูดคุยไร้สาระกับเธออีก เขาควบคุมตัวโกโก้เหวยและส่งเธอเข้า ไปในวังวนนั้น ก่อนที่เขาจะตามเข้าไปในวังวนนั้นด้วย …. ในดาวเคราะห์แคระ ที่ซากวิหารแห่งการคืนชีพ หงและโกโก้เหวยได้ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน “เจ้าสำนัก” หงเห็นว่าฝานกู่และคนอื่น ๆ เรียกจางหยูว่าเจ้าสำนัก ดังนั้นเขาจึงเรียกตามพวกนั้นไปด้วย “โชคดีที่เธอยังไม่ตาย” จางหยูพยักหน้าตอบรับและมองไปที่เด็กสาวที่อยู่ข้างกายหง คนทั้งดาวเคราะห์แคระต่างก็พากันมองไปที่โกโก้เหวยด้วยความ สงสัย “เธอคือโกโก้เหวยงั้นเหรอ ?” ตอนนี้โกโก้เหวยสับสนอย่างมาก เธอไม่รู้เลยว่าหงพาเธอมาที่ไหน“ตาเฒ่า คุณพาฉันมาที่ไหนกัน ?” โกโก้เหวยไม่คิดจะสุภาพอีกต่อไปเมื่อได้ยินคำเรียกของโกโก้เหวย ทุกคนก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ออกมาเธอกล้าขนาดนั้นเลยเหรอ ?นี่คือผู้สร้าง !แม้แต่คนจากอารยธรรมระดับ 9 ก็ไม่กล้าจะเย่อหยิ่งกับผู้สร้าง!เธอเป็นแค่นักรบดาวเคราะห์แต่กลับกล้าเรียกผู้สร้างเช่นนี้ได้ !โดอันไม่ได้สนใจเรื่องนี้ เมื่อเห็นโกโก้เหวย เขาก็ทั้งตะลึงและยินดี“โกโก้เหวยยังมีชีวิตอยู่ ลูกสาวฉันยังมีชีวิตอยู่ !”แต่เมื่อเห็นสภาพโกโก้เหวยที่ตัวชุ่มไปด้วยเลือด โดอันก็ได้แต่ปวดใจราวกับมีมีดทิ่มแทงหัวใจเขา ไม่ว่าจะเคยบาดเจ็บหนักมามากแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจจะทำให้นักรบคอสมิคหลั่งน้ำตาได้ แต่ตอนนี้เองเขากลับร้องไห้ออกมา “ลูก ลูกคงต้องเจ็บปวดอย่างมากในการทดสอบสินะ ! “โดอันรู้สึกแย่กับสิ่งที่ตัวเองได้ทำไป เขายิ่งโทษตัวเองมากกว่าเดิม“เจ้าคือโกโก้เหวยสินะ ?” จางหยูมองไปที่โกโก้เหวย แววตาที่ใสซื่อของโกโก้เหวยนั้นทำให้ผู้คนรู้สึกดีด้วยเมื่อได้ยินเสียงของจางหยู โกโก้เหวยก็ได้สติขึ้นมา เธอมองไปที่จางหยูแล้วถามขึ้น “คุณเป็นใคร? คุณรู้ชื่อฉันได้ยังไง ?”โดอันเห็นแบบนั้นก็รีบพูดขึ้นมา “โกโก้เหวย รีบขอบคุณเจ้าสำนักเร็วเข้า หากไม่ใช่เพราะเจ้าสำนัก ลูกคงไม่รอดในการทดสอบ”“พ่อ !” โกโก้เหวยอึ้งและถามขึ้นมา “ทำไมพ่อถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ? พ่อให้พวกเขาไปช่วยหนูงั้นเหรอ ?”มุมปากของโดอันกระตุก เขาเป็นนักรบคอสมิคและที่นี่ก็มียอดฝีมือที่เหนือกว่าเขามากมาย คำถามของโกโก้เหวย ทำให้เขาลนลาน“อย่าพูดไร้สาระ” โดอันกลัวว่าเจ้าสำนักและผู้สร้างจะโกรธจึงรีบอธิบายออกมา “นี่คือเจ้าสำนัก นี่คือผู้สร้าง พวกเขาคือบุคคลที่ยิ่งใหญ่ฉันเป็นใครถึงจะไปสั่งพวกเขาได้ ? นี่ไม่ต้องพูดถึงสองท่านนี้เลยที่นี่ยังมีนักรบมิติอีก ท่านเหล่ยอู่ก็อยู่ที่นี่ พ่อไม่อาจจะเทียบกับพวกเขาได้เลย”โกโก้เหวยเบิกตากว้างเมื่อได้ยินแบบนั้นชายหนุ่มลึกลับตรงหน้าเธอและชายชราที่ช่วยเธอไว้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ ?เธอรู้ดีว่าพ่อเย่อหยิ่งแค่ไหน การที่ทำให้พ่อของเธอเคารพแบบนี้ได้นอกจากนักรบคอสมิคอันดับต้น ๆ แล้วก็คงมีแค่นักรบมิติในตำนาน!แต่เธอจำได้ว่าในหมู่นักรบคอสมิคไม่ได้มีสองคนนี้อยู่ด้วยไม่ใช่รึ?“ยังไม่รีบขอบคุณเจ้าสำนักอีก !” โดอันเร่งออกมาจางหยูไม่รอให้โกโก้เหวยได้ตอบกลับก็พูดขึ้นมาว่า “นางตกอยู่ใน