ตอนที่ 1602 ท่าทีที่เปลี่ยนไป (II)

ตอนที่ 1602 ท่าทีที่เปลี่ยนไป (II) โกโก้เหวยอ้าปากค้าง ฮั่วเยี่ยนได้เล่าตำนานมากมายให้เธอฟังแต่เธอ ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนั้นสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ทุกคนกลับบอกว่า ตำนานเหล่านั้นคือความจริง แม้แต่พ่อเธอก็ยังยืนยันเรื่องนี้ด้วย เธอมองไปที่ฮั่วเยี่ยนด้วยความสับสน “นายไม่ได้โกหกฉันงั้นเหรอ โลก…ไม่สิ อารยธรรมจีนเคยรุ่งโรจน์จริง ๆ” แต่ฮั่วเยี่ยนก็ส่ายหน้าและพูดขึ้น “มันไม่ใช่ว่าเคยรุ่งโรจน์ เรารุ่งโรจน์ มาโดยตลอดและไม่มีทางเสียมันไปแน่ พวกที่ตกต่ำมีแค่อารยธรรม จีนในโลกซวนหวงเท่านั้น” “นี่มัน…” โกโก้เหวยยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่ “แล้วเราอยู่ด้วยกันได้รึ เปล่า ? อารยธรรมจีนจะปฏิเสธฉันรึเปล่า ?” ตอนแรกเธอกับฮั่วเยี่ยนฐานะไม่คู่ควรกันเพราะเธอสูงส่งเกินไป และ ฮั่วเยี่ยนเป็นแค่อัจฉริยะจากอารยธรรมที่ตกต่ำ แต่ตอนนี้สถานการณ์ ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ฮั่วเยี่ยนกลับสูงส่ง เธอต่างหากที่ไม่คู่ควร กับฮั่วเยี่ยน หากต้องการเข้าร่วมกับอารยธรรมระดับสูงกว่า งั้นพวกเขาก็ต้องเข้า ร่วมการทดสอบ แต่อารยธรรมจีนตกต่ำมานาน มันจึงไม่มีเขตทดสอบ ฮั่วเยี่ยนจะต้อง เข้ารับการทดสอบรึไม่ ก็ยังเป็นคำถามอยู่ โกโก้เหวยมองไปที่ฮั่วเยี่ยนด้วยความกังวลและพูดขึ้น “อารยธรรม จีนของนายมีการทดสอบรึเปล่า ?” เธอหวังว่าจะได้รับคำตอบว่าไม่เพราะเธอเคยผ่านประสบการณ์ใน การทดสอบด้วยตัวเองมาแล้ว ความยากและอันตรายนั้นเธอรู้ดีกว่า ใคร เธอไม่อยากให้ฮั่วเยี่ยนต้องเข้าร่วมการทดสอบที่อันตรายเหมือน ที่เธอเคยประสบมา เธอยอมแยกกับเขาแทนที่จะปล่อยให้เขาต้อง เสี่ยงชีวิต “นี่..” ฮั่วเยี่ยนลังเลขึ้นมา “ฉันเองก็ไม่รู้” “มันเคยมีแต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว” ตอนนั้นชายชราชาวจีนคนหนึ่งได้พูด ขึ้น “เมื่อล้านล้านปีก่อนอารยธรรมของเราเคยมีกฎเช่นนี้อยู่แต่เมื่อ เราแพ้สงคราม เราก็โดนทิ้งไว้ในดาวเคราะห์แคระแห่งนี้ การทดสอบ เองก็หายไปด้วย เราไม่มีสิทธ์ิที่จะยื่นการจะทดสอบ อีกอย่างแล้วเรา ก็ไม่มีที่ในการทดสอบด้วย” โกโก้เหวยถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ฮั่วเยี่ยนเองก็ยินดีเช่นกัน “ดีจริง ๆ !” เขาหันกลับไปหาจางหยูและทำความเคารพ “อาจารย์ ผมตัดสินใจ จะแต่งงานกับโกโก้เหวย โปรดช่วยสนับสนุนพวกเราด้วย!” ตอนที่เขายังเด็ก พ่อแม่ของเขาได้ตายในภัยพิบัติของดาวเคราะห์แคระ เมื่อเขานับจางหยูเป็นอาจารย์ งั้นจางหยูก็เปรียบเสมือนบิดามารดา ของเขา หากจางหยูยืนกรานว่าจะแยกพวกเขาออกจากกัน งั้นเขาก็ จะยอมยกเลิกฐานะศิษย์เพื่อจะได้อยู่กับโกโก้เหวย “ได้โปรดเจ้าสำนัก !” โกโก้เหวยเองก็คิดเหมือนกับฮั่วเยี่ยน เธอรีบ ทำความเคารพจางหยูทันทีแต่จางหยูยังไม่ทันได้เปิดปากพูด เหล่าชาวจีนก็พูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน “ไม่ได้ !”ชายวัยกลางคนคนหนึ่งได้พูดขึ้นมา “พวกเธอสองคนไม่อาจจะอยู่ด้วยกันได้ !”โกโก้เหวยใจสั่น แววตาของเธอหม่นหมองลงด้วยความเจ็บปวดฮั่วเยี่ยนมองไปที่ชายวัยกลางคนและถามขึ้นมา “ทำไมกัน ? ผมกับเธอรักกันแล้วทำไมเราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ ?”“ฮั่วเยี่ยน นายโง่รึไง ? นายลืมไปแล้วเหรอว่าพ่อของเธอทำอะไรลงไป ?” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นมา “เขาไม่ใช่แค่ทำลายวิหารแห่งการคืนชีพของเราแต่ยังขู่ว่าจะทำลายอารยธรรมของเราด้วย ! เขากับอารยธรรมของเรานั้นไม่อาจจะลงรอยกันได้ ! ในฐานะอัจฉริยะของเราแล้ว ทุกคนต่างก็คาดหวังในตัวนาย นายจะแต่งงานกับลูกสาวของศัตรูได้ยังไง ?”ทันทีที่ชายคนนั้นพูดจบทั้งโลกก็ตกอยู่ในความเงียบงันโดอันและหลิงเคอพากันใจสั่น ความคิดหนึ่งโผล่ขึ้นมาในหัวพวกเขา “จบสิ้นแล้ว !”เขาคิดว่าจะปิดบังเรื่องนี้ได้แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกเปิดเผยในนาทีสุดท้ายแบบนี้ทุกคนที่เคยมองโดอันด้วยสายตาอิจฉา ตอนนี้กลับมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ“เขาโง่รึไง ? เขาถึงกับขู่ทำลายอารยธรรมจีน ? นักรบคอสมิคกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง ?”“ใครมอบความกล้าให้เขากัน ?”“สิ่งที่เขาทำจะทำให้อารยธรรมของเขาได้รับกรรมไปด้วย”เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของทุกคน หลิงเคอและโดอันก็หน้าซีดเผือดพวกเขาไม่คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งอีกต่อไป ต่อหน้านักรบมิติมากมายหรือแม้แต่ผู้สร้างรวมถึงเจ้าสำนัก พวกเขาไม่ต่างอะไรจากมดเลยแม้แต่นักรบคอสมิคอันดับต้น ๆ ก็เพียงพอจะทำลายพวกเขาได้“พ่อ นี่พ่อ….” โกโก้เหวยมองไปที่โดอันด้วยความสับสนจางหยูแสดงสีหน้าเย็นชาออกมา “หือ ? ทำลายอารยธรรมจีนงั้นเหรอ ?”ด้วยอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของจางหยูทำให้ทุกคนรับรู้ได้ถึงแรงกดดันอันหนักอึ้ง ทุกคนแทบจะหายใจไม่ได้“นี่มันเรื่องอะไรกัน ?” จางหยูถามขึ้นมาหากนี่คือความผิดของอารยธรรมจีน งั้นเขาก็จะไม่เอาเรื่องแต่หากอีกฝ่ายไร้เหตุผล เช่นนั้นเขาก็ต้องเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่ยังไงมันก็ขึ้นอยู่กับว่าเป็นความผิดของอีกฝ่ายรึไม่“เจ้าพูดมา” จางหยูมองไปรอบ ๆ ก่อนจะมองไปที่เหวินลั่ว เขาไม่ได้เลือกชาวจีนและไม่ได้เลือกโดอันรึหลิงเคอ การทำแบบนี้ถือว่ายุติธรรมและน่าเชื่อถือมากกว่าเหวินลั่วที่โดนเรียกนั้นรู้สึกกดดันขึ้นมาทันที