ตอนที่ 1610 ปัญหาของใต้เท้าซวง

ตอนที่ 1610 ปัญหาของใต้เท้าซวง สำหรับกุยหยวนรึผู้สร้างทั่วไปแล้ว พลังการสร้างของใต้เท้าซวงนั้น ถือว่าแข็งแกร่งเกินจะต้านทานได้ แม้ว่าจะเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 2 เหมือนกัน แต่ก็ไม่อาจจะสลายการโจมตีของใต้เท้าซวงได้ แต่ในสายตาของจางหยูแล้ว การโจมตีแบบนี้ไม่ต่างอะไรจากของ เด็กเล่น แม้ว่าใต้เท้าซวงจะเอาจริงโดยไม่คิดยั้งมือแม้แต่น้อย แต่การโจมตีนี้ กลับไม่อาจจะทำอะไรได้ ในสายตาของจางหยูแล้วมันไม่ต่างอะไร จากเด็กที่ใช้ปืนของเล่นยิงใส่เขา จางหยูอยากจะหัวเราะออกมาแต่ ใต้เท้าซวงเอาจริงราวกับว่าปืนเด็กเล่นนี่มีพลังร้ายแรงอย่างไรอย่างนั้น จางหยูยิ้มออกมาและปล่อยให้สายเบ็ดรัดตัวเขา “ดี !” ใต้เท้าซวงยิ้มออกมา ไม่มีใครที่โดนสายเบ็ดรัดแล้วจะหนีไป ได้ภายใต้การควบคุมของเขา เขาดึงสายเบ็ดกลับมาจนทำให้จางหยูรู้สึกเหมือนกับว่าโดนควบคุม โดยเบ็ดนี่ แต่ใต้เท้าซวงก็ต้องแปลกใจ เขาดึงจางหยูกลับมาไม่ได้เลย สายเบ็ด ไม่ขยับราวกับว่าจางหยูเป็นหินก้อนใหญ่ รอยยิ้มของใต้เท้าซวงแน่นิ่งไป เขาเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา สีหน้า ของเขาเปลี่ยนไปทันที จิตผู้สร้างของเขาระเบิดออกมา ร่างกายของ เขาแผ่พลังอันน่ากลัว แขนของเขาบวมขึ้นและทำการยกเบ็ดขึ้นมา อีกครั้งด้วยความเชี่ยวชาญ การตกเบ็ดนี้เหมือนกับการสร้างโลกขั้นที่ 9 ขึ้นมาและถึงกับเหนือกว่า! ครั้งนี้ใต้เท้าซวงมั่นใจว่าแม้แต่ผู้ควบคุมขั้นที่ 3 ก็ไม่อาจจะทำอะไร ได้ภายใต้การโจมตีนี้ ใต้เท้าซวงคิดว่าเขาไม่อาจจะเทียบกับผู้ควบคุมขั้นที่ 3 ได้ แต่ผู้ควบคุม ขั้นที่ 3 ก็ไม่อาจจะมองข้ามการโจมตีนี้ได้แน่ แต่ใต้เท้าซวงก็ต้องตะลึงเมื่อพบว่าทั้ง ๆ ที่เขาออกแรงเต็มกำลัง แต่ก็ …ไม่อาจจะดึงสายเบ็ดกลับมาได้ ! ตัวของจางหยูยังอยู่ที่เดิม ทำให้ใต้เท้าซวงรู้สึกว่าไม่ว่าจะใช้พลังการ สร้างไปมากแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจจะทำอะไรจางหยูได้ จางหยูยังคงยิ้ม ออกมาดังเดิมไม่เปลี่ยน แต่ในสายตาของใต้เท้าซวงแล้ว รอยยิ้มนี้ เหมือนกับรอยยิ้มที่ปั่นหัวเขา ใต้เท้าซวงใจเต้นพร้อมกับเหงื่อที่เริ่มผุดขึ้นมา “เหนือกว่าผู้ควบคุมขั้นที่ 3 !” ใต้เท้าซวงใจสั่น มือที่จับเบ็ดเองก็สั่นไปด้วยจนเบ็ดนั้นแทบจะหลุดออกจากมือเขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจางหยูจะเหนือกว่าผู้ควบคุมขั้นที่ 3 ได้ !จางหยูเหมือนจะเดาความคิดของใต้เท้าซวงออกแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาตรวจสอบสายเบ็ดที่พันอยู่รอบตัว ก่อนจะชมออกมา“เบ็ดของเจ้าทำได้ดี มันสามารถทนการกัดกร่อนของความโกลาหลได้ แต่โชคร้ายที่เจ้าไม่อาจจะดึงพลังของมันออกมาได้ทั้งหมด”เมื่อพูดจบจางหยูก็ทำการดึงสายเบ็ดทันทีแรงมหาศาลนี้ทำให้สายเบ็ดถึงกับรั้งคันเบ็ดใต้เท้าซวงสะดุ้งด้วยความตกใจนี่เขากำลังตกจางหยูรึจางหยูกำลังตกเขากันแน่ ?“ขอโทษที ข้าไม่ได้ตั้งใจ” จางหยูปล่อยสายเบ็ดและมองไปที่ใต้เท้าซวง “ตอนนี้เจ้าเอาหินให้ข้าได้รึยัง? เจ้าสบายใจได้ ข้าไม่ได้อยากได้หินมาฟรี ๆ เจ้าอยากได้อะไรก็จงพูดมา หากทำได้ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะตอบแทน หากต้องการบางสิ่งแต่ไม่คิดจะจ่ายมัน แล้วมันจะต่างจากการปล้นตรงไหน ?” จางหยูไม่เคยคิดหวังพึ่งความแข็งแกร่งในการบังคับผู้อื่นเมื่อพูดจบจางหยูก็หัวเราะออกมาตอนนี้จิตใจของใต้เท้าซวงหวั่นไหวเป็นอย่างมาก แต่เขาไม่ได้คิดจริงจังกับคำพูดของจางหยู “ท่านจางต้องการหินมากแค่ไหน โลกจิตวิญญาณจะพยายามอย่างที่สุดเพื่อหาหินให้เพียงพอที่ท่านต้องการ“เมื่อเขาพูดจบเขาก็รู้สึกอายขึ้นมา เขากลัวว่าจางหยูจะต้องการหินทั้งหมดในโลกนี้ หินที่พวกเขาเก็บไว้ในคลังก็อาจจะไม่เพียงพอ ในความเห็นของเขาแล้วเมื่อยอดฝีมืออย่างจางหยูมาถึงที่ งั้นอีกฝ่ายคงต้องการหินนั่นไม่ใช่น้อยบางทีหินร้อยล้านก้อนก็คงไม่เพียงพอกับความต้องการของจางหยู !ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกแย่กับจางหยูขึ้นมา “ทำไมท่านไม่ติดตราผู้ควบคุมกัน หากรู้ว่าท่านแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ข้าจะปล่อยให้ตัวเองโดนดูถูกเช่นนี้ได้ยังไง ?”ไม่ใช่ว่านี่เป็นการรังแกคนอื่นรึไงที่ผู้ควบคุมแสร้งเป็นผู้สร้างทั่วไป?มันน่าสนุกตรงไหนกัน ?“ร้อยล้านก้อน เจ้ามีพอรึไม่ ?” จางหยูคิดก่อนจะถามขึ้นมา100 ล้านก้อนนี้ไม่ใช่ตัวเลขที่จางหยูเดาขึ้น เขาคิดมาแล้ว ผลโกลาหลหนึ่งผลราคาเริ่มต้นอย่างน้อย 10,000 หินแห่งการสร้าง สำนักคังเฉียงมีคนหลายพันคน มันต้องใช้ผลโกลาหลจำนวนมาก หิน 100 ล้าน