ตอนที่ 1628 จองผลโกลาหล

ตอนที่ 1628 จองผลโกลาหล ตอนแรกผู้คนคิดว่าเนี่ยเวิ่นตั้งใจจะถามแบบนั้นออกมา แต่ตอนนี้ พวกเขารู้แล้วว่าเนี่ยเวิ่นน่ะโง่จริง ๆ หลังจากกินรสมือของพ่อไปหลายยก ในที่สุดเนี่ยเวิ่นก็ไม่กล้าถาม อะไรออกมาอีก เนี่ยอู่ซวงแสดงสีหน้าจริงจังก่อนจะหันไปโค้งให้กับจางหยู “ข้าขอ อภัยด้วยท่านจาง ที่สร้างปัญหาให้กับท่าน” จางหยูโบกมือและพูดขึ้น “ไม่เป็นไร” เขาไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้ ในทางกลับกันแล้วการไม่พอใจกับเรื่องแค่นี้ ก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่ “ข้าว่าเราควรจะแยกย้ายกันได้แล้ว” เนี่ยอู่ซวงพูดขึ้น เขาอยากจะเชิญจางหยูกลับไปที่โลกจิตวิญญาณเพื่อขอบคุณจางหยู แต่เมื่อคิดว่าจางหยูอาจจะเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 7 เขาจึงไม่กล้าจะเอ่ย ปากชวน โลกจิตวิญญาณที่อ่อนแอจะเหมาะเป็นที่รับรองผู้ควบคุมขั้นที่ 7 ได้ รึ ? แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะพบคนยิ่งใหญ่แบบนี้ เขาไม่อยากตัดสัมพันธ์ กับอีกฝ่าย เขาไม่รู้ว่าการผูกมิตรกับอีกฝ่ายจะได้ผลรึไม่ แต่ถึงจะได้ ประโยชน์จากจางหยูเพียงเล็กน้อยแต่ก็จะส่งผลดีต่อโลกจิตวิญญาณ เมื่อเห็นท่าทีลังเลของเนี่ยอู่ซวง จางหยูก็แปลกใจขึ้นมา “เจ้ามีอะไร ให้ข้าช่วยอีกรึ ?” เนี่ยอู่ซวงยิ้มแห้ง ๆ ออกมา “ไม่มีอะไร แต่ว่า…” “เจ้าต้องการอะไรก็ว่ามา ” “ท่านจาง ท่านได้ช่วยพวกเราไว้มากแต่เรากลับจ่ายท่านเพียงหิน 100 ล้านก้อน มันทำให้ข้า…รู้สึกไม่สบายใจ ท่านจาง บอกมาได้เลยว่า ต้องการอะไร ไม่ว่าจะเป็นอะไรแต่ตราบใดที่โลกจิตวิญญาณสามารถ ทำได้ เราจะช่วยท่านอย่างแน่นอน” จางหยูอ่านความคิดของเนี่ยอู่ซวงออกแต่เขาก็ไม่ได้หักหน้าอีกฝ่าย เขาคิดสักพักแล้วพูดขึ้น “เจ้าก็รู้ว่าข้ากับเฒ่าเหอ เป็นสหายกัน เมื่อ เจ้ากลับไป หากมันไม่ยุ่งยากเกินไปแล้ว เจ้าก็ดูแลเขาให้ข้าที “ “ได้ !” ไม่ใช่แค่ไม่มีปัญหาแต่เนี่ยอู่ซวงนั้นเต็มใจอย่างมาก “อีกอย่าง” จางหยูนึกถึงสำนักคังเฉียงและพูดขึ้นมา “หากเจ้าสนใจเจ้าอาจจะไปที่โลกป่าเพื่อแลกเปลี่ยนกับคนที่นั่น หากเจ้าช่วยเหลือพวกเขาได้ก็คงจะดี”“โลกป่ารึ ?” เนี่ยอู่ซวงสับสน“โลกป่ าคือโลกขั้น 9 ที่ข้าสร้างขึ้นมา” จางหยูไม่ได้ปิดบัง “ที่นั่นมีสำนักคังเฉียง สำนักที่ข้าก่อตั้งขึ้นมา สำนักคังเฉียงนั้นคล้ายกับวังนิรันดร์แต่ความแข็งแกร่งด้อยกว่ามาก”เจียงอู่ซวีได้ยินแบบนั้นก็รีบถ่อมตัวทันที “ผู้อาวุโสให้ค่าเราเกินไปแล้ว”อ๋าวชิ่งและคนอื่น ๆ ก็พูดขึ้นมา “สำนักที่ผู้อาวุโสก่อตั้งขึ้นมานั้นจะต้องไม่ธรรมดาแน่”ในใจพวกเขาได้ตัดสินใจกันแล้วว่าจะไปที่สำนักคังเฉียงเพื่อตรวจสอบผู้ควบคุมขั้นที่ 7 นั้นเพียงพอจะทำให้พวกเขาสนใจได้“งั้น…โลกป่ าอยู่ที่ไหนกัน ?” เนี่ยอู่ซวงถามขึ้นมาจางหยูได้จำลองแผนที่โกลาหลที่มีพิกัดโลกป่ าขึ้นมาและพูดขึ้น“โลกป่ านั้นเพิ่งกำเนิดขึ้นมาได้ไม่นาน มันไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในแผนที่ของโกลาหล เจ้าแค่เดินทางไปตามพิกัดนี้ก็จะพบกับโลกป่ า “เขาไม่ได้กังวลว่าคนเหล่านี้จะทำอะไรกับโลกป่ า ด้วยความแข็งแกร่งของเขาแล้ว ไม่มีใครในเขตหงหยวนกล้าหาเรื่องเขายกเว้นแค่เบเกิลทุกคนพากันจดจำพิกัดของโลกป่ าเอาไว้ ไม่ว่ามันจะมีประโยชน์รึไม่แต่พวกเขาก็ต้องจำมันไว้ก่อนเผื่อว่าอาจจะได้ใช้งานในภายหลัง“งั้นก็เป็นอันเสร็จเรื่อง ได้เวลาที่ข้าต้องไปจัดการธุระอื่นต่อแล้ว”จางหยูบอกกับเนี่ยอู่ซวง “เจ้ารีบกลับไปเถอะ”“ได้ !” เนี่ยอู่ซวงตอบกลับด้วยความเคารพจางหยูหันไปหาคนของวังนิรันดร์แล้วพูดขึ้น “เมื่อกลับไปแล้วช่วยบอกพี่เบเกิลทีว่าเวลาหมื่นปีที่นัดกันไว้ ข้าจางหยูจะไปที่นั่นตามสัญญา”เจียงอู่ซวีพูดขึ้น “ผู้อาวุโสจะไม่ไปรอนายท่านที่วังรึ ?”ตอนที่เขาพูดจบเขาก็แทบจะตบปากตัวเอง เขาหาปัญหาเข้าตัวแท้ ๆเขาอยากให้จางหยูอยู่ไกลตัวเขาได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี“ไม่จำเป็น” จางหยูส่ายหน้า “ข้ากับพี่เบเกิลตกลงกันแล้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่รอเขา”“มีอีกเรื่องที่ข้าอยากจะถามเจ้า” จางหยูพูดขึ้นต่อ