ตอนที่ 1630 เสี่ยวหั่วเมี่ยว

ตอนที่ 1630 เสี่ยวหั่วเมี่ยว หลังจากที่ตัดสินใจแล้ว จางหยูก็ได้บอกกับเจียงอู่ซวีและคนอื่น ๆ “เมื่อพี่เบเกิลกลับมา เจ้าบอกเขาว่าข้าจะไปที่โลกสวรรค์ทิ้งสักพัก หากเขามีธุระอะไร ให้เขาไปหาข้าที่นั่น” “ข้าจะบอกนายท่านให้” เจียงอู่ซวีแสดงท่าทีจริงจังออกมา “ได้เวลาแล้ว ข้าควรไปได้แล้ว” จางหยูบอกกับคนของวังนิรันดร์ และคนจากตระกูลลั่ว “ข้าขอตัวก่อน” เจียงอู่ซวีพูดขึ้น “ช้าก่อน” จางหยูชะงักไปและถามขึ้น “มีอะไรงั้นรึ ?” เจียงอู่ซวีพูดขึ้น “นายท่าน เมื่อท่านไปที่โลกสวรรค์ทิ้งและเจอปัญหา อะไรเข้า ท่านสามารถไปที่ภูเขาธารใสเพื่อพบกับ ท่านจงหราน เจ้าของ ที่นั่น เขาเป็นสหายของนายท่าน ความแข็งแกร่งนั้นไม่ได้ด้อยกว่า นายท่านเลย ท่านแค่ต้องบอกชื่อของนายท่าน เขาก็เต็มใจจะช่วย ท่านแล้ว” “จงหรานรึ ?” จางหยูจำชื่อนี้เอาไว้ “ได้ ข้าจะจำไว้ ขอบคุณเจ้ามาก” “ข้าหวังว่าท่านจะเดินทางอย่างปลอดภัย” เจียงอู่ซวีพูดขึ้น จางหยูพยักหน้า เขาไม่พูดอะไรต่อและหายตัวไปทันที ทุกคนพากันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า หลังจากนั้นสักพักพวกเขาก็ได้ สติกลับมา “สุดท้ายเขาก็ไปแล้วรึ ?” อ๋าวชิ่งถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก หลังจากที่กังวลมาโดยตลอด “ข้ารู้สึกว่าเขากำลังเล่นกับความคิดเรา อยู่ตลอด…” เหอก้วนพูดขึ้นมา “ข้าไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกแบบนั้นสินะ !” คนจากวังนิรันดร์มองหน้ากันก่อนจะรู้สึกกลัวขึ้นมา พวกเขาพากัน โล่งอกที่หลุดรอดจากเงื้อมมือของจางหยูมาได้ราวกับได้เกิดใหม่ “รีบกลับไปซื้อผลโกลาหลกันเถอะ เรื่องนี้คือภารกิจของเราตอนนี้ “เจียงอู่ซวีพูดขึ้น “ทุกคนแยกกันลงมือ ไปหากองกำลังใหญ่ทั้งหมด และซื้อผลโกลาหลมาให้ได้มากที่สุด หลังจากที่รวบรวมครบแล้วข้า จะไปส่งให้ที่สำนักคังเฉียง”นี่ไม่ใช่แสดงความสามารถของวังนิรันดร์แต่เป็นการแสดงเกียรติของวังนิรันดร์ด้วย“นายท่าน” ตอนนั้นลั่วเทียนห่าวก็ได้พูดขึ้นมา “ตระกูลลั่วของเรามีผลโกลาหล 180 ผล เราพร้อมจะส่งให้พวกท่านฟรี ๆ” ผลโกลาหลเหล่านี้เตรียมไว้ให้คนในตระกูลแต่เมื่อวังนิรันดร์ต้องการมัน งั้นพวกเขาก็ไม่รังเกียจที่จะยกให้พวกนั้นเพื่อชดเชยความผิดที่พวกเขาได้ก่อขึ้นมา“ดี เราจะรับมันไว้แต่สำหรับหินแห่งการสร้างแล้ว เราจะยังจ่ายให้เจ้าอยู่ “เจียงอู่ซวีพูดขึ้นมา “วังนิรันดร์ไม่ได้ขัดสนหินแห่งการสร้าง”ผลโกลาหลกว่าร้อยผลนั้นมีค่ามากกว่าล้านหินแห่งการสร้าง สำหรับตระกูลลั่วแล้วมันไม่ได้มากมายอะไร สำหรับวังนิรันดร์แล้วยิ่งเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่คู่ควรให้พูดถึง….ที่บ้านของโจวหั่วเนี่ยอู่ซวงมองไปที่เนี่ยเวิ่นแล้วพูดขึ้นมา “เจ้าคิดอะไรอีก !”“นี่…” เนี่ยเวิ่นได้สติกลับมาและพูดขึ้น “ท่านพ่อ ข้าไปที่โลกป่ าได้รึไม่ ?”“เจ้าจะไปทำอะไรที่นั่น ?” เนี่ยอู่ซวงคิ้วขมวดเนี่ยเวิ่นตอบกลับ “ฟังจากที่ผู้อาวุโสบอกแล้ว โลกป่ าเหมือนจะยังไม่พัฒนา ข้าคิดว่าหากข้าไปดูแลที่นั่น บางทีข้าอาจจะได้ประโยชน์อย่างมาก ยังไงซะการพัฒนาโลกขั้น 9 และพลังของโลกขั้น 9 ก็เกี่ยวข้องกัน ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสนั้นไม่ใช่น้อย โลกป่ าต้องโดดเด่นอย่างแน่นอนในอนาคต ไม่ช้าสิ่งที่เราทุ่มทุนลงไปจะต้องส่งผลแน่” เนี่ยเวิ่นแสดงสีหน้าจริงจังออกมาและพูดต่อ “เท่าที่ข้ารู้มากองกำลังในโลกนิรันดร์นั้นมีอยู่ตั้งแต่ที่โลกเกิดขึ้นมา ตอนนี้พวกเราได้โอกาสครั้งใหญ่ ข่าวนี้ยังไม่เผยแพร่ออกไป มีแค่ไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ มันคู่ควรที่จะลอง”เนี่ยอู่ซวงมองไปที่ลูกชายด้วยความแปลกใจ ไม่คิดเลยว่าลูกเขาจะมีหัวคิดแบบนี้ได้