ตอนที่ 1634 มาถึงโลกสวรรค์ร้าง

ตอนที่ 1634 มาถึงโลกสวรรค์ร้าง ซางอี๋ว์มองไปที่จางหยู “หากท่านแก้แค้นให้กับข้าได้ ข้าจะยอมตอบ แทนทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นร่างกายรึวิญญาณก็ตาม !” “ข้าไม่สนใจในสิ่งที่เจ้าเสนอมา” จางหยูมองไปที่ซางอี๋ว์ “แต่สำนัก คังเฉียงของข้ายังขาดคนอยู่ หากเจ้าสนใจ เจ้าก็ไปช่วยดูแลสำนักคัง เฉียง แต่ตอนนี้รอจนกว่าจะจัดการปัญหาของเจ้าก่อน” หากมองจากทั้งความโกลาหลแล้วผู้ควบคุมขั้นที่ 4 นั้นไม่ได้แข็งแกร่ง นัก แต่สำหรับสำนักคังเฉียงแล้วมันช่วยได้อย่างมาก ครอบครัวของนางถูกทำลาย นางไม่มีความทะเยอทะยานใด ๆ นอกจากเรื่องแก้แค้นให้กับพ่อ นางก็ไม่มีสิ่งยึดเหนี่ยวอะไรอีก คน แบบนี้คือคนที่สำนักคังเฉียงต้องการในตอนนี้ อีกไม่นานโลกป่าก็ต้องเป็นที่รู้จักของทุกคน ยิ่งดูแข็งแกร่งเท่าไหร่ ก็สามารถรับรองความปลอดภัยของโลกได้เท่านั้น เขาต้องการคน ไปปกป้องโลกป่ าเอาไว้ การเติบโตของกองกำลังนั้นมาพร้อมกับความอิจฉาจากคนอื่น ๆ ตอนนี้ซางอี๋ว์คือคนที่เหมาะสมที่สุดเพราะนางมีความแข็งแกร่ง เพียงพอ จางหยูไม่สงสัยเลยว่านางจะช่วยสำนักคังเฉียงได้อย่าง แน่นอน “สำนักคังเฉียงรึ ?” ซางอี๋ว์แสดงท่าทีสับสน “เจ้าจะรู้เองในไม่ช้า” จางหยูไม่ได้อธิบายอะไรมาเพราะเขายังต้อง ตรวจสอบเรื่องของนางอีก เขาจะสร้างกองกำลังใหม่เพื่อรับมือกับภัยที่มีต่อโลกป่าในอนาคต เขาไม่ได้ให้นางเข้าร่วมสำนักคังเฉียง เมื่อพูดคุยกันจบทั้งสองก็พากันเดินทางต่อ การเดินทางนี้ยาวนาน แม้ว่าจะมีซางอี๋ว์อยู่ด้วยแต่จางหยูก็ยังรู้สึกเบื่อที่สำคัญที่สุดคือความเร็วของซางอี๋ว์นั้นช้ากว่าเขามาก หากเขาเดินทางเพียงลำพัง เขาคงเดินทางถึงที่หมายได้เร็วกว่านี้มาก แต่ด้วยการที่มีซางอี๋ว์อยู่ด้วย เขาจึงต้องจำกัดความเร็วเอาไว้ไม่อย่างงั้นซางอี๋ว์คงตามไม่ทันอย่างแน่นอนตอนนี้เขารู้สึกอิจฉาโจวหั่วขึ้นมานิด ๆ ที่มีปราสาทสวนที่ช่วยประหยัดเวลาในการเดินทาง“อย่างนี้มันช้าเกินไป “จางหยูอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าซางอี๋ว์รู้สึกอายขึ้นมา หากไม่ใช่เพราะนางแล้ว จางหยูคงไม่จำเป็นต้องลดความเร็วลงแบบนี้“หากข้าไม่ได้รีบหนีออกมา ข้าคงเอาทางเดินนภามากับข้าด้วย” ซางอี๋ว์รู้สึกผิด “ทางเดินนภานั้นคือหนึ่งในสมบัติที่จุคนได้หลายหมื่นคนความเร็วสูงสุดของมันนั้นเทียบได้กับผู้ควบคุมขั้นที่ 6…” มันจะทำให้คนหลายหมื่นคนเดินทางได้เร็วเหมือนผู้ควบคุมขั้นที่ 6 ของแบบนั้นถือว่าเป็นสมบัติที่โดดเด่น“เจ้ารู้รึไม่ว่าจะซื้อสมบัติพวกนั้นได้จากที่ไหน ?” จางหยูถามขึ้นมาซางอี๋ว์ได้ตอบกลับ “สมบัติแบบนั้นมีในโลกขั้นที่ 9 หลายใบแต่ความเร็วนั้นมีจำกัด มันเร็วกว่ารึเทียบเท่าผู้ควบคุมขั้นที่ 6 สมบัติแบบนี้หาได้ในโลกสวรรค์ร้าง” ซางอี๋ว์เงียบไปชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ“แต่สมบัติที่สามารถจุคนได้นั้นหาได้ยากมาก ซึ่งมีแค่โลกสวรรค์ร้างที่เป็นโลกขั้นที่ 9 ระดับสูงเท่านั้นที่จะมีสมบัติแบบนั้นได้ มันมีแค่ผู้ควบคุมขั้น 7 และ 8 เท่านั้นที่จะมีสมบัติแบบนั้น”ตอนนั้นเองนางก็ฉุกคิดบางอย่างได้และพูดขึ้น “แน่นอนว่านอกจากโลกสวรรค์ร้างแล้ว ที่อื่นก็ใช่ว่าจะไม่มี เพียงแต่ว่าสมบัติเหล่านั้นมักจะสืบทอดอยู่ในสำนักหรือตระกูลใหญ่ ๆ เท่านั้น ซึ่งสมบัติเหล่านั้นล้วนมีเจ้าของ ถ้าอยากจะซื้อขายก็มีแค่ในโลกสวรรค์ร้าง