ตอนที่ 1690 : เจิ้งหลิว

จางหยูไม่ได้รีบร้อนจะเอาตราขั้น 8 อันที่จริงแล้วจางหยูอยากจะทะลวงผ่านไปขั้น 9 ก่อนแล้วจะรับการทดสอบขั้น 8 และ 9 พร้อมกัน เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียเวลา แต่เมื่อมาอยู่ในโลกนภาใต้แล้ว เขาก็ไม่รังเกียจที่จะทดสอบเอาตราขั้น 8 แต่หลักๆแล้วเขามาที่นี่เพื่อหาวังดอกไม้แดง หากมีเวลาเหลือเขาก็จะรับการทดสอบ หากเวลาไม่เพียงพอ เป็นธรรมดาที่เขาจะจัดการเรื่องวังดอกไม้แดงก่อน จ้านเทียนเกอและเกลดันสับสน จางหยูมีความแข็งแกร่งของผู้ควบคุมขั้น 9 แต่ทำไมเขาถึงไม่มีแม้แต่ตราขั้น 8 ? พวกเขาได้เดินทางไปยังชานเมืองที่ใกล้ที่สุด ไม่นานพวกเขาก็มาถึงเมืองเทียนเฉิง มันไม่ใช่เมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกนี้แต่ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดได้อยู่ ผู้ควบคุมขั้น 7 ที่หาตัวได้ยาก แม้จะบอกว่ามีจำนวนมหาศาลไม่ได้แต่ก็ยังมีเต็มท้องถนน มันถึงกับมีผู้ควบคุมขั้น 8 ด้วย จางหยูและคนอื่นๆเดินเข้าไปในเมือง ระหว่างทางนั้นมีผู้คนมากมายหันมาสนใจพวกเขา ยังไงซะแม้แต่ในโลกนภาใต้นั้นผู้ควบคุมขั้น 8 ก็ถือว่าเป็นคนที่แข็งแกร่ง ผู้ควบคุมขั้น 8 สามคนกับขั้น 7 อีกหนึ่งคนนั้นถือว่าเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่ง ใครบ้างที่จะกล้าดูถูกพวกเขา ? “ นายท่าน…” เสี่ยวเสี่ยพึมพำออกมา “ ทำไมคนพวกนี้มองมาที่ท่านแปลกๆ ?” จางหยูเองก็รู้สึกแปลกๆด้วย “ ใช่ ทำไมพวกนี้ถึงได้มองมาที่เรา ? ร้านข้าวไม่ไกลจากนี้ก็มีผู้ควบคุมขั้น 8 อยู่แต่ทำไมคนรอบๆถึงไม่มองไปที่เขากัน ?” “ เพราะเรามาจากเขตตะวันออกตอนเหนือ” เกลดันเหมือนจะชินแล้ว เขาไม่ได้แปลกใจเลยแม้แต่น้อย “ ตั้งแต่ที่เราเข้ามาในเมือง มันก็เป็นธรรมดาที่เราจะได้รับการสนใจ” จางหยูพูดขึ้น “ พวกนี้รู้ได้ยังไงว่าเรามาจากเขตตะวันออกตอนเหนือ ?” เกลดันพึมพำออกมา “ ผู้บ่มเพาะจากที่อื่นนั้นตราผู้ควบคุมจะต่างกันออกไป มันจะมีเครื่องหมายที่บ่งบอกที่อยู่ของเรา เครื่องหมายของเขตตะวันออกตอนเหนือนั้นคือสัตว์อสูรบินได้ ส่วนเขตอื่นๆก็จะเป็นสัญลักษณ์อื่น จากเครื่องหมายเหล่านี้ก็บอกได้ว่าแต่ละคนมาจากที่ไหน” เมื่อได้ยินแบบนั้นจางหยูก็มองไปที่ตราบนอกของตัวเอง มันจริงอย่างที่เกลดันบอก ตราของเขามีรูปของสัตว์อสูรบินได้ เขากระจ่างทันที “ อย่างนี้นี่เอง”“ พวกเขารู้ว่าเรามาจากเขตตะวันออกตอนเหนือ ดังนั้นจึงมองพวกเราเป็นตัวประหลาดรึ ?” จางหยูคิดตามคำพูดของเกลดัน “ ไม่ใช่ว่าการที่เราเข้ามาในเมืองนี้ ข่าวคงแพร่กระจายไปทั่วแล้วสินะ ?”“ ไม่ใช่แค่กระจายไปทั่วทั้งเมืองแต่เดาว่าอีกไม่นานคงมีคนมาหาเรา “ เกลดันพูดขึ้น “ พวกนั้นจะผลัดกันมาท้าทายเรา..”จางหยูคิดตามและพูดขึ้น “ หากเป็นเช่นนั้นเราก็ไม่จำเป็นต้องหาคนถามถึงวังดอกไม้แดง ยังไงซะก็จะมีคนมาหาเราถึงที่อยู่แล้ว…”“ งั้นก็ไปหาอะไรกินกันก่อน “ จางหยูไม่ได้กินอาหารมานานแล้ว ไม่ต้องเดาเลยว่าเขาอยากจะกินอาหารอย่างมาก “ เรามาถึงที่นี่แล้ว หากไม่กินอาหารที่นี่ก็คงถือว่ามาไม่ถึงโลกนภาใต้ไม่ใช่รึ ?”จ้านเทียนเกอเดินตามจางหยูไปติดๆ หลินเป่ยชานและเกลดันก็ไม่คิดคัดค้านพวกเขาเดินไปยังร้านอาหารแห่งหนึ่งก่อนจะนั่งลงพร้อมสั่งอาหาร จากนั้นพวกเขาก็กินอาหารรอให้เหยื่อมาติดเบ็ด จางหยูและจ้านเทียนเกอผ่อนคลายอย่างมาก แต่หลินเป่ยชานและเกลดันน่ะกดดันอย่างมาก พวกเขาเอาแต่มองออกไปยังผู้คนที่เดินผ่านไปมาหน้าร้านอาหารไม่นานหลังจากนั้นก็มีชายที่มีแผลเป็นบนใบหน้าเดินเข้ามาในร้านอาหาร ตอนนั้นเองจางหยูก็ยิ้มออกมา “ เหยื่อติดเบ็ดแล้ว”“ ชายคนนี้คือเจิ้งหลิว “ เกลดันแสดงสีหน้าหนักใจออกมา “ เขาคือผู้เยาว์ที่โดดเด่นของโลกนภาใต้ อายุของเขาพอๆกับเบเกิล ความแข็งแกร่งก็ถือว่าดี ครั้งที่แล้วที่ข้ามาที่นี่ ข้าก็ได้สู้กับเขา เขาน่ะเป็นหนึ่งในสามผู้ควบคุมขั้น 8 แถวหน้า…”“ แล้วใครกันที่แกร่งกว่ากัน ?” จางหยูสนใจขึ้นมา“ ข้าแพ้ “ เกลดันแสดงสีหน้าอับอายออกมา “ หากเป็นการต่อสู้เอาชีวิต เขาคงฆ่าข้าไปแล้ว แต่ผลลัพธ์นี้ก็แทบทำให้ข้าหมดสภาพ…ตลอดหลายปีมานี้ถึงข้าจะพัฒนาตัวเองแต่เขาก็พัฒนาเช่นกัน หากต้องสู้กันอีกครั้งข้าเดาว่าข้าคงไม่อาจจะเอาชนะเขาได้ “ ในฐานะผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงของเขตตะวันออกตอนเหนือ เกลดันก็มีเกียรติของตัวเองการที่เขายอมรับว่าตัวเองด้อยกว่าอีกฝ่ายนั้นก็เห็นได้ว่าเจิ้งหลิวนั้นไม่ธรรมดา“ แล้วข้าล่ะ ?” หลินเป่ยชานถามขึ้นมาด้วยความสงสัย “ เจ้าคิดว่าหากข้าสู้กับเขาแล้ว ข้ามีโอกาสชนะมากแค่ไหน ?”ถึงเป็นผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงเหมือนกันแต่หลินเป่ยชานเหนือกว่าเกลดันเกลดันมองไปที่เจิ้งหลิวแล้วละสายตากลับมา ก่อนจะพูดขึ้น “ หากเป็นก่อนที่เจ้าจะพัฒนาตัวเอง เจ้าอาจจะทัดเทียมกับเขารึอาจจะเหนือกว่าเล็กน้อย แต่ตอนนี้เจ้าน่ะแกร่งกว่าเขา …” เกลดันสงสัยว่าตอนนี้หลินเป่ยชานอาจจะไม่ได้อ่อนแอกว่าเบเกิลเลย