ตอนที่ 1691 : ฉิงหยาง

ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันที่เมือง คนเหล่านี้ต่างก็สนใจการต่อสู้นี้และพากันส่งเสียงเชียร์ให้กับเจิ้งหลิว แน่นอนว่าพวกที่กล้าเข้าไปดูใกล้ๆก็มีแค่ผู้ควบคุมขั้น 7 ต่ำกว่านั้นไม่กล้าเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย แม้ว่าจะไม่รู้ความแข็งแกร่งของหลินเป่ยชาน แต่ความแข็งแกร่งของเจิ้งหลิวนั้นพวกเขาเข้าใจดี หากต้องสู้กันจริงๆแล้วเมื่อเจิ้งหลิวเอาจริง งั้นผู้ควบคุมที่ต่ำกว่าขั้น 7 ก็คงไม่อาจจะรับมือไหว “ เจ้ารู้จักชายคนนี้รึไม่ ?” “ ข้าไม่เคยเห็นเขามาก่อน” “ เขาน่าจะมาเขตใต้เป็นครั้งแรก” “ เพิ่งมาเป็นครั้งแรกแต่ก็กล้าไม่ใช่น้อย เขากล้ายอมรับคำท้าของท่านเจิ้งหลิว” มีผู้ควบคุมขั้น 8 หลายคนที่ยืนอยู่ในฝูงชน ทุกคนพากันมองไปที่หลินเป่ยชานด้วยสีหน้าสงสาร เจิ้งหลิวน่ะคือคนที่บ้าการต่อสู้ แม้แต่คนในเขตใต้ก็ยังต้องกลัวเขา นี่ไม่ต้องนับคนนอกเลย ในร้านอาหาร จางหยูยังคงสนใจแต่อาหารตรงหน้า เขาไม่ได้สนใจเจิ้งหลิวกับหลินเป่ยชานเลย เกลดันที่แม้ว่าจะสงสัย แต่เขาก็ดูผ่อนคลายกว่าเดิม เขาไม่ได้กังวลว่าหลินเป่ยชานจะพ่ายแพ้ มันเป็นเสี่ยวเสียต่างหากที่อยากไปดูการต่อสู้ ยังไงซะมันก็เคยเห็นแค่จ้านเทียนเกอลงมือ แต่ยังไม่เคยเห็นการต่อสู้ของผู้ควบคุมขั้น 8 “ นายท่าน ข้าไปดูได้รึไม่ ?” เสี่ยวเสียถามขึ้นมา จางหยูมองไปที่เสี่ยวเสียและพูดขึ้น “ หากเจ้าอยากไปก็ไปเอง” เสี่ยวเสียยินดีขึ้นมาทันทีก่อนที่จะหายตัวไปจากร้านอาหารและเข้าแฝงตัวในหมู่ผู้คน“ แปลก ทำไมข้าถึงรู้สึกเย็นๆขึ้นมา ?” ผู้ควบคุมขั้น 7 คนหนึ่งขนลุกและอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาพวกเขาไม่อาจจะรับรู้ตัวตนของเสี่ยวเสียได้ แต่ด้วยการที่บ่มเพาะมาถึงระดับนี้ก็ทำให้สัญชาตญาณรับรู้ได้เป็นอย่างดีน่าเสียดายที่ไม่ว่าจะตรวจสอบแค่ไหนก็ไม่อาจจะรับรู้ตัวตนของเสี่ยวเสียได้ นั่นทำให้เสี่ยวเสียแฝงตัวในหมู่ผู้คนเพื่อดูการต่อสู้ได้“ ลงมือ” หลินเป่ยชานพูดขึ้น “ อย่าหาว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้า”เจิ้งหลิวยักคิ้ว “ เจ้านี่บ้าจริงๆ !”หลินเป่ยชานพูดขึ้น “ ข้าบ้ารึไม่นั้นไม่ใช่เจ้าที่ตัดสินได้ !”“ เบเกิลยังไม่กล้าพูดเช่นนี้ “ เจิ้งหลิวพูดขึ้น “ เจ้าคิดว่าตัวเองเหนือกว่าเบเกิลรึ ?”หลินเป่ยชานพูดขึ้นอย่างใจเย็น “ รีบลงมือ พูดไปก็ไม่มีประโยชน์อันใด” เจิ้งหลิวหงุดหงิดขึ้นมา เขาท้าทายยอดฝีมือมานับไม่ถ้วนและเกิดความหยิ่งทะนงในตัว เมื่อได้ยินที่หลินเป่ยชานพูดมา เขาก็ไม่มัวไร้สาระและลงมือทันที“ ตัดแม่น้ำ !” เจิ้งหลิวพูดขึ้นพร้อมกับมีดสีเงินที่ปรากฏขึ้นในมือเขา จากนั้นเขาได้ฟันออกไปในทันที มิติในส่วนปลายมีดเกิดรอยร้าวขึ้นก่อนจะมีคลื่นปกคลุมมีดนั้นเอาไว้ มันราวกับพลังของทะเล การโจมตีนี้ได้พุ่งเข้าใส่หลินเป่ยชาน ราวกับมังกรน้ำที่พุ่งออกมาจากมหาสมุทรคลื่นพลังของเจิ้งหลิวปะทุออกมา เมื่อรับรู้ถึงคลื่นพลังนี้หลินเป่ยชานก็เพิ่มความระวังทันที“ มันไม่ได้อ่อนแอเลย” หลินเป่ยชานพยักหน้า “ น่าจะแกร่งกว่าเกลดันเล็กน้อย”คลื่นพลังของคนสามารถตัดสินความแข็งแกร่งได้ คลื่นพลังของเจิ้งหลิวนั้นไม่ได้ด้อยกว่าเกลดันเลย ยังไงซะก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นเหมือนกับจางหยู ที่มีพลังสร้างที่น่ากลัวจนความเข้าใจไม่อาจจะตามทันได้ พลังของเจิ้งหลิวน่ะบอกได้ว่าอยู่ระดับสูงสุดของขั้น 8 ก็ว่าได้ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่าหลินเป่ยชานไม่ได้คิดผิด การโจมตีของเจิ้งหลิวน่ะเหนือกว่าเกลดันจริงๆ พลังสร้างนี้ก็เหนือกว่าเกลดัน แต่ช่องว่างไม่ได้มากนัก หากต้องสู้กันจริงๆแล้วเมื่อเจิ้งหลิวพลาดท่าก็อาจจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ได้