ตอนที่ 1696 : ประนีประนอม

วังดอกไม้แดงนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก หัวหน้าของวังดอกไม้แดงนั้นเป็นถึงหัวหน้าขั้น 8 สมาชิก 24 คนที่เหลือนั้นอ่อนแอที่สุดคือผู้ควบคุมขั้น 8 ทั่วไป คนที่แกร่งที่สุดเทียบกับ หลินเป่ยชาน ได้ กองกำลังแบบนี้ถึงไม่อาจจะยึดโลกนภาใต้แต่แต่ก็ไม่มีกองกำลังไหนที่ทัดเทียมได้ กองกำลังแบบนี้แม้แต่วอซ่งก็ยังต้องกลัว “ ท่านหงซีเป็นใครเจ้าถึงมาถามเช่นนี้ได้ ?” ตงหยูพูดขึ้นด้วยสายตาเย็นชา “ หากไม่มีธุระอะไรแล้วก็รีบกลับไปเสีย ไม่งั้นแล้ววังดอกไม้แดงคงไม่สุภาพต่อไปอีก” ตงหยู หัวหน้าของวังดอกไม้แดงพูดขึ้นมา “ เจ้าคิดว่าหัวหน้าคนเดียวจะทำให้วังดอกไม้แดงกลัวได้งั้นรึ ?” คนของวังดอกไม้แดงต่างก็พากันมองวอซ่งด้วยสีหน้าแปลกใจ ชายคนนี้เป็นหัวหน้ารึ ? ไม่แปลกเลยที่ท่าทีของตงหยูถึงได้แปลกไปแบบนี้ วอซ่ง ส่ายหน้าและพูดขึ้นมา “ ข้าขอโทษด้วยเราอยากจะพบกับ ท่านหงซี ” ตงหยู หรี่ตาลง สีหน้านางไม่พอใจเท่าไหร่นัก บรรยากาศดูตึงเครียดขึ้นมา ตอนนั้น จางหยู ก็ได้พูดขึ้น “ อย่าเพิ่งใจร้อนไป เรามาที่นี่เพราะเป็นทางเลือกสุดท้ายจริงๆ ไม่นานมานี้ข้าได้รับมอบหมายจากผู้อาวุโสคนหนึ่งให้มาบอกความจริงกับ หงซี เชาบอกว่าเขาเป็นสหายของนาง…” จางหยู ไม่คิดว่าคำพูดของเขาจะทำให้คนของวังดอกไม้แดงนั้นหมดความอดทน “ เจ้ากล้าเรียกชื่อผู้นำของเราเช่นนี้ หาที่ตาย !” ตงหยูดูยำเกรงวอซ่งอยู่แต่เมื่อได้ยินที่จางหยูพูดมาเช่นนั้น นางก็แสดงสีหน้าเย็นขาออกมาทันที นางระเบิดพลังออกมาและล็อคเป้าจางหยูเอาไว้ “ ตายซะ !” สมาชิกคนอื่นๆต่างก็พากันมองไปที่จางหยูแล้วระเบิดพลังออกมาพลังขั้น 8 แผ่กระจายออกไปโดยรอบทำให้พิษโดยรอบนั้นถูกชะล้างไป ที่นี่ราวกับเปลี่ยนเป็นสนามรบ หลินเป่ยชานและเกลดันหน้าถอดสี พวกเขาไม่ได้มีพลังน่ากลัวแบบจางหยูและวอซ่ง หากต้องสู้กันจริงๆแล้วพวกเขาอาจจะต้องตายที่นี่ แน่นอนว่าหาก จางหยูและวอซ่งเอาจริงวังดอกไม้แดงก็อาจจะไม่พอใจ งั้นมันอาจจะเกิดโศกนาฏกรรมที่นี่ขึ้นจริงๆ ตอนที่คนของวังดอกไม้แดงกำลังจะลงมือนั้นอยู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “ ช้าก่อน ! “ เจียงหยุนได้ปรากฏตัวขึ้นมาต่อหน้าทุกคน “ เจียงหยุน ” จางหยู มองไปที่อีกฝ่ายตงหยู โล่งอกขึ้นมาทันที “ เจ้ามาทันเวลาพอดีเร็วเข้าร่วมมือกับข้าจัดการคนกลุ่มนี้ ”เจียงหยุน ยิ้มแห้งๆออกมาก่อนจะมองไปที่ จางหยู ก่อนจะรวบรวมสติแล้วพูดขึ้น “ตงหยู อย่าเพิ่งหุนหุนไป คนเหล่านี้ไม่น่าจะมาร้าย เราค่อยๆเจรจากันจะดีกว่า มันไม่จำเป็นต้องใจร้อนเช่นนี้ ”เมื่อได้ยินแบบนั้นและเห็นเจียงหยุนส่งสายตามาตงหยูก็เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจตอนที่นางกำลังจะพูดบางอย่างนั้น ในหูนางก็ได้ยินเสียงของ เจียงหยุน “ คนที่ยืนอยู่ตงหน้าเจ้าคือ วอซ่ง ผู้นำในตำนาน ข้าเพิ่งปะมือกับเขาไป ข้าไม่อาจจะสู้กับเขาได้….”สีหน้าของ ตงหยู เปลี่ยนไปทันที นางเคยได้ยินชื่อของ วอซ่ง มาก่อน แม้ว่าจะผ่านมาหลายพันปีแล้วแต่ชื่อเสียงของ วอซ่ง ก็ยังคงอยู่ แม้ว่านางจะไม่ได้เชิดชูวอซ่ง เหมือนคนทั่วไปแต่นางก็ไม่คิดสงสัยในความแข็งแกร่งของ วอซ่ง ที่เหนือกว่าผู้นำหลายคนจนกลายเป็นผู้นำในตำนานได้“ แม้แต่เจ้าก็ยังสู้ไม่ได้รึ ?” ตงหยูแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา “ ผู้นำในสตำนานไม่ได้มีดีแค่ชื่อจริงๆ ”ความแข็งแกร่งของเจียงหยุนนั้นทัดเทียมกับนาง บางครั้งทั้งสองก็ได้ปะมือกันแต่โดยทั่วไปแล้ว เจียงหยุนน่ะเหนือกว่า เมื่อเจียงหยุนไม่อาจจะเป็นคู่มือของวอซ่งได้ งั้นนางก็ไม่อาจจะเป็นได้อย่างแน่นอน“ แต่แม้ว่าเจ้าจะไม่ใช่คู่มือของเขาแต่เมื่อเจ้ากับข้าร่วมมือกันก็ไม่จำเป็นต้องกลัวเขา “มันยังมีความเย่อหยิ่งในใจนาง “ เจ้าคิดจะบอกให้ข้าหยุดรึ ?”เจียงหยุน ยังกล่อมต่อ “ เจ้าเห็นชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลัง วอซ่งรึไม่ ? ชายคนนั้น…อาจจะเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 ! “เมื่อได้ยินแบบนั้น ตงหยู ก็สีหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง “ ผู้ควบคุมขั้น 9 !”“ ผู้นำในตำนานเรียกเขาว่าท่าน คนแบบเขานั้นเจ้าคิดว่าจะเรียกใครว่าท่านนอกจากผู้ควบคุมขั้น 9 ? “ – สุดท้าย เจียงหยุน ก็คิดว่า จางหยู เป็นผู้ควบคุมขั้น 9 “ นอกจากผู้ควบคุมขั้น 9 แล้วมีใครบ้างจะกล้าเรียกชื่อ ท่านหงซี เช่นนี้ ?”ผู้ควบคุมขั้น 9 ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะผิดใจด้วยได้ตงหยูเงียบไปหากจางหยู เป็นผู้ควบคุมขั้น 9 จริงๆแล้ว งั้นที่เขาพูดมาตะกี้ก็ไมใช่ปัญหาอะไร