ตอนที่ 1695 : วังดอกไม้แดง

เจียงหยุนนั้นอคติกับคนจากเขตตะวันออกตอนบนอยู่แล้ว ยิ่งรวมกับการที่จางหยูใส่ตราขั้น 7 แล้วก็เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่สุภาพกับจางหยู เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเขาด่าจางหยูไปแค่ประโยคเดียวแต่บรรยากาศกลับดูอึมครึมขึ้นมาทันที ตอนนั้นทุกคนต่างก็เงียบ วอซ่งและเกลดันพากันมองไปที่เจียงหยาน ด้วยสายตาแปลกใจราวกับว่าเขาทำบางอย่างที่โง่เง่าไป หลินเป่ยชานยังยืนนิ่งพร้อมปากที่กระตุกไปตาม ฉิงหยางกลัวจนไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้ “ เจ้าทำเรื่องผิดพลาดแล้ว” วอซ่ง แสดงสายตาเย็นชาออกมา เขาไมได้เยือกเย็นดังเดิม เขาได้พลิกมือก่อนจะเรียกดาบของเขาออกมา “ เจ้าสำนักไม่ใช่ผู้ควบคุมขั้น 7…” เกลดัน ได้ระเบิดพลังออกมาและมองไปที่เจียงหยุนด้วยสายตาอาฆาต “ เจ้าสำนักไม่ใช่คนที่ใครจะมาดูหมิ่นได้ ! เจ้าเป้นใครกัน เจ้าถึงกล้าดูหมิ่นเจ้าสำนัก !” หลินเป่ยชาน ไม่เข้าใจว่าทำไมทรั้งสองถึงได้เคารพจางหยูแบบนี้แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรแต่เขาก็ยังเลือกที่จะเข้าข้างจางหยูอยู่ดีพวกเขามาจากเขตตะวันออกตอนบน หลังจากที่อยู่ด้วยกันมานานจึงสนิทกันขึ้น ตอนนั้นสายตาที่ทุกคนมอง เจียงหยุนเองก็ไม่สู้ดีนัก บรรยากาศน่าอึดอัดขึ้นมาโดยเฉพาะวอซ่งและเกลดันที่เตรียมท่าโจมตี ดูเหมือนว่าตราบใดที่เจียงหยุนพูดอะไรไม่เหมาะออกมาอีกพวกเขาจะทำการโจมตีทันที ! จากท่าทีของคนเหล่านี้แล้วก็ทำให้ เจียงหยุน นั้นสับสน เขาแค่ด่าผู้ควบคุมขั้น 7 แต่มันกลับทำให้ทุกคนโกรธแบบนี้ได้ท่าทีของหลินเป่ยชานและเกลดันนั้นเขาอาจจะไม่สนใจแต่ท่าทีของ วอซ่งนั้นเขาไม่อาจจะมองข้ามได้ เจียงหยุน คิ้วขมวดก่อนจะถามขึ้นมา “ ชายคนนี้มีฐานะพิเศษอะไรกัน ?” เขามองไปที่วอซ่งแล้วพูดขึ้น “ เจ้าเป็นผู้นำในตำนานที่ได้รับความเคารพจากผู้คนมากมาย ถึงเด็กนี่จะมีฐานะพิเศษแต่เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องเคารพเขาเช่นนี้ไม่ใช่รึ ?” “ สำหรับเจ้า ” เจียงหยุนมองไปที่เกลดัน “ เจ้านี่กล้าดีไม่ใช่น้อย เจ้ากล้าดูถูกผู้นำเช่นนี้ ! เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าลงมือกับเจ้ารึ ?” ฉิงหยางมองวอซ่งและคนอื่นๆด้วยความสับสน “ ผู้นำแล้วยังไง !” เกลดัน ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย แม้ว่าเขาจะเอาชนะ เจียงหยุน ไมได้แต่เขาก็ไม่คิดหดหัว “ ต่อหน้าเจ้าสำนักแล้ว ผู้นำน่ะไม่ต่างอะไรจากมดเลย !” ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นเจียงหยุนก็หรี่ตาลงทันที “ เจ้าหมายถึงอะไร ?”หลินเป่ยชาน คิดถึงบางอย่างและมองไปที่ จางหยู ด้วยความกลัว“ ใช่ ตามที่เจ้าคิดนั่นหละ” วอซ่งพูดขึ้นมา “ เจ้าสำนักน่ะเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 เจ้าเพิ่งด่าผู้ควบคุมขั้น 9 ไป ”เกลดัน ฮึดฮัดออกมา “ เจียงหยุนเจ้าเป็นผู้นำสินะ ? ข้าบอกเจ้าเลยว่าเจ้าน่ะจบสิ้นแล้ว !”หลินเป่ยชาน อ้าปากค้างและมองไปที่จางหยูด้วยความตะลึง“ เป็นไปไม่ได้” เจียงหยุนใจสั่น “ ชายคนนี้ยังเด็ก เด็กแบบนี้จะเป็นผู้ควบคุมชั้น 9 ได้ยังไง !” หากจางหยูเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 จริงๆ งั้นประโยคที่เขาพูดไปตะกี้ก็คงฆ่าเขาได้แล้ว ทำไมเขายังยืนอยู่ที่นี่ได้อีก ?“ เจ้าสำนักน่ะไม่คิดใส่ใจเรื่องเล็กน้อย” วอซ่งพูดขึ้นมา “ นี่คือร่างแยกของเจ้าสำนักแต่แม้ว่าจะเป็นแค่ร่างแยกแต่ก็แทนถึงตัวเขาได้ เจ้าไม่อาจจะดูถูกผู้ควบคุมขั้น 9 ได้ เจียงหยุนเจ้าต้องรับบทลงโทษกับความผิดพลาดของเจ้า” วอซ่งยกดาบในมือขึ้นและมองไปที่เจียงหยุนหากจางหยูสั่งการเขาก็จะลงมือโดยไม่ลังเลเมื่อได้ยินที่วอซ่งพูดมาเจียงหยุน ก็เริ่มเชื่อขึ้นมาบ้างยังไงซะการที่วอซ่งเคารพแบบนี้นอกจากผู้ควบคุมขั้น 9 แล้วจะมีใครได้อีกแต่ผู้นำก็ยังมีเกียรติของตัวเอง การที่จะให้เขาก้มหัวให้ใครนั้นเขาไม่อาจจะทำได้“ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ” จางหยูโบกมือให้กับทุกคน “ ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องน่าอึดอัดด้วย ?”เขามองไปที่ เจียงหยุน ด้วยรอยยิ้ม “เจียงหยุนครั้งนี้เรามารบกวนเจ้าขอโทษที่รบกวนแล้วเราค่อยพบกันใหม่”เมื่อพูดจบจางหยูก็บอกกับ วอซ่ง “ไปกันเถอะ”จางหยู และคนอื่นๆเดินทางออกไปทันทีเมื่อรู้ตำแหน่งของวังดอกไม้แดงเจียงหยุน ยืนนิ่งอยู่สักพักพร้อมปากที่พึมพำออกมา “ ผู้ควบคุมขั้น 9 รึ ?”“ เจ้าคิดว่าที่พวกนั้นพูดมาเป็นความจริงรึไม่ ?” เจียงหยุน มองไปที่ ฉิงหยาง