ตอนที่ 1701 : 9,000 ปีผ่านไป

“ ผู้ควบคุมขั้น 9 สามารถแบ่งคำสาปจากนางได้รึ ?” จางหยูแปลกใจนิดๆ “ หากเป็นเช่นนั้นทำไมอัลเวอร์ถึงไม่ทำเช่นนั้น ?” จางหยูไม่สงสัยว่าอัลเวอร์คงเต็มใจที่จะแบ่งพลังคำสาปจากหงซีเขาจะไม่ลังเลด้วยซ้ำ “ ท่านอัลเวอร์เต็มใจจะแบ่งพลังสาปจากท่านหงซี แต่เป็นท่านหงซีต่างหากที่ไม่ยอม..” ตงหยูอธิบายออกมาด้วยรอยยิ้มแห้งๆ จางหยูเมื่อได้ฟังก็สับสน “ สถานการณ์เป็นยังไง ?” “ การแบ่งพลังคำสาปนั้นอันที่จริงคือการส่งพลังคำสาปไปยังอีกคน ด้วยวิธีนี้แม้ว่าท่านหงซีจะไม่อาจจะกำจัดคำสาปนี้ได้แต่ก็จะทำให้นางสบายขึ้นมาอย่างมาก ในเวลาเดียวกันคนที่ได้รับพลังคำสาปนี้ไปก็จะต้องทนทุกข์ “ ตงหยูถอนหายใจออกมา “ เพราะแบบนั้นท่านหงซีจึงไม่คิดจะส่งต่อคำสาปให้คนอื่น…” ด้วยความทนทุกข์ทรมานที่นางได้เผชิญหน้ามา นางจึงไม่อยากให้ใครรู้สึกแบบเดียวกันกับนาง “ ท่านหงซีไม่ได้ชอบท่านอัลเวอร์ แต่นางก็ไม่อยากให้เขาต้องทนทุกข์แบบเดียวกับนาง เพราะนางเองก็อาจจะชินกับเรื่องแบบนี้แล้ว” ตงหยูพูดขึ้น สำหรับท่าทีของหงซีแล้วจางหยูเห็นด้วย เมื่อไม่ได้ชอบอีกฝ่าย งั้นก็ไม่ควรรับความเห็นใจจากอีกฝ่าย นางเอาเปรียบอัลเวอร์ก็ได้ด้วยการส่งพลังคำสาปให้กับเขาก่อนที่จะไล่อัลเวอร์ไป แต่นางไม่ทำแบบนั้น มันเห็นได้ว่านางก็ยังมีความดีอยู่กับตัว “ เมื่อหงซีถึงกับปฏิเสธอัลเวอร์ แล้วเจ้าคิดว่านางจะรับความช่วยเหลือจากข้ารึ ?” จางหยูมองไปที่ตงหยูด้วยความสนใจ “ ตามที่เจ้าบอกมา คนที่แบ่งปันพลังคำสาปนั้นจะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก ทำไมข้าถึงต้องช่วยนาง ?” ตงหยูได้ยินแบบนั้นก็สีหน้าหม่นลง “ ข้าไม่รู้ ข้าแค่อยากหวังพึ่งโชคเผื่อว่า…” นางมองไปที่จางหยูแล้วพึมพำออกมา “ ดูเหมือนว่าข้าจะเพ้อฝันเกินไป ขอโทษด้วยที่ทำให้ท่านเสียเวลา” วอซ่ง, หลินเป่ยชาน และเกลดัน ต่างก็พากันเงียบไป เรื่องนี้พวกเขาไม่อาจจะช่วยอะไรได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะกล่อมให้จางหยูช่วย ยังไงซะพลังคำสาปก็ไม่ใช่ของที่ดี เมื่อได้รับพลังนั้นมาแล้ว ผลลัพธ์ก็จะน่าอนาถอย่างมาก แม้ว่าจะไม่ถึงกับตายแต่ความทรมานแบบนี้น่ะเจ็บปวดยิ่งกว่าความตายเสียอีก“ เอาจริงๆแล้วมุมมองที่ข้ามองหงซีก่อนหน้านี้ถึงจะไม่แย่แต่ก็ไม่ได้ดีนัก” จางหยูมองไปที่ตงหยู “ แต่หลังจากที่ได้ยินที่เจ้าบอกมาแล้ว ข้าก็พอเข้าใจนางมากขึ้น”เข้าใจแล้วมีประโยชน์อะไร ?ตงหยูยิ้มออกมาอย่างขมขื่น แม้ว่ามันจะไม่ต่างจากการเพ้อฝันแต่นางก็ยังหวังว่าจางหยูจะช่วยได้สำหรับว่าหงซีจะยอมรับรึไม่นั้นก็อีกเรื่อง บางทีหงซีอาจจะได้สติสักทีว่าอะไรที่ดีกับนาง“ เจ้าน่ะโชคดี แน่อนว่าหงซีน่ะโชคดีที่ได้พบกับข้า” จางหยูพูดขึ้น “ พลังคำสาปนั้นอาจจะน่ากลัวในจักรวาลแห่งนี้คงไม่อาจจะมีใครแก้ไขมันได้แต่ข้ามีความสามารถมากพอ ข้าน่าจะเป็นคนเดียวที่ทำได้”ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นตงหยูและสตรีคนอื่นๆต่างก็พากันมองมาที่จางหยูด้วยความแปลกใจวอซ่ง, หลินเป่ยชาน และเกลดันเองก็มองมาที่จางหยูด้วยความแปลกใจเช่นกันต้องรู้ก่อนว่านี่คือผู้ควบคุมขั้น 9 ที่ใช้คำสาปกับหงซีโดยแลกกับชีวิต ไม่ว่าจะเป็นใครก็เดาออกว่าพลังคำสาปนี้จะน่ากลัวแค่ไหนแต่จางหยูกลับบอกว่ามีวิธีกำจัดพลังคำสาปนี้ พวกเขาจะไม่ตกใจได้ยังไง ? “ ทะ…ท่านจะช่วยท่านหงซีรึ ?” เสียงของตงหยูสั่นเครื่องขึ้นมาทันทีแม้ว่านางจะสงสัยว่าจางหยูแค่โอ้อวดแต่มันไม่สำคัญมันสำคัญที่ว่าจางหยูน่ะยอมช่วยแม้ว่าจางหยูจะไม่อาจจะกำจัดพลังคำสาปได้แต่ก็สามารถแบ่งพลังคำสาปจากหงซีได้อยู่จางหยูยิ้มออกมา “ ข้าช่วยนางได้แต่…”เมื่อได้ยินคำว่า ’แต่’ ตงหยูและคนอืนๆก็พากันใจสั่น“ ข้าได้ใช้เวลาและพลังงานมากมายในการช่วยบอกข้อความของอัลเวอร์ รวมถึงการหาวังดอกไม้แดงด้วย..มันไม่ง่ายที่จะได้พบกับหงซี แต่ท่าทีของนางกลับตีตัวห่างจากทุกคน แม้ว่านางจะมีเหตุผลแต่ข้าก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ ไปบอกนางว่าหากนางต้องการลบพลังคำสาปนี้จริงๆ งั้นให้นางไปหาข้าที่เขตตะวันออกตอนบน หากนางเชื่อในตัวข้าก็จงไปหาข้า ข้าจะช่วยนางกำจัดพลังคำสาปโดยไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไป” จางหยูพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ หากนางไม่เชื่อ งั้นก็ไม่ต้องไปหาข้า ถือซะว่าข้าไม่ได้พูดเรื่องนี้ก็แล้วกัน”